Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Ilość: 69806

Strona z 1746 < Poprzednia Następna >

uczestnictwo w potyczkach: wołyńskie: Miropol 17.05.1863

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w tomskiej guberni, w 1864 r. zmarł (tif)

ur. r. 1846 w Trześniowie, czeladnik stolarski służył jako szereg, w oddz. Komorowskiego, Zaręby i Mareckiego. Ranny pod Maruszową. Po powstaniu majster stolarski.

Urodzony 21.05.1847 r. w Trześniowie, powiat Brzozów. Żona Leontyna mieszkała we Lwowie.Przed powstaniem był stolarzem.Walczył pod dowództwem Komorowskiego na Wołyniu, brał udział w bitwie pod Poryckiem.Po Powstaniu nadal trudnił się stolarstwem. Na starość starał się o przyjęcie do Przytuliska.

ur. 1845, um, 1907, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Ur. ok. 1841. rodem z Trześniowa (Galicya), w 1905 żonaty, stolarz.Od 22.7.1902 mieszkał w Przytulisku Weteranów, przy ul. Biskupiej 16. W Przytulisku dalej mieszkał w 1905 roku.

ur. r. 1842 w Trześnio wie, służył pod Komorowskim i Krukiem. Ranny pod Wolą skromoską.

zPruszniowa, 18 1. terminator stolarski, na 14 dni więzienia. Skazany za "zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej według par. 66 c.k.k." przez Sąd wojenny we Lwowie, w miesiącu czerwcu 1864.

Ur. 1846r., Trześniów. Majster stolarski i właściciel realności oraz obywatel miasta Lwowa, zamieszkały we Lwowie, żonaty, bezdzietny, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był czeladnikiem stolarskim, natomiast w czasie powstania poszedł do oddziału Komorowskiego na Wołyń do Porycka. W Porycku był w bitwie w pieszej kompanii strzelców. Dostał się do oddziału Zaręby i Bublewskiego do Dymińsk i poszli do oddziału Mareckiego i Linieckiego. Potem był w bitwie korbutowej 08.12.1863r. W czasie walk został ranny. Deklarację podpisał 13.10.1899r.

ur. 1834. zm. 21 XII 1901, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Z Dmytrowa. Lat 60, żonaty, gr-kat. kmieć.W 1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Złoczowie, pod zarzutem przestępstwa przeciwko publicznej spokojności i porządkowi przez zbiegowisko (zapewne w związku z działalnością powstańczą). W grudniu jako mniej poszlakowany uwolniony z braku dowodów. Ponadto obciążony zbrodnią gwałtu publicznego, 2-miesięczny areszt policzony za karę.

Ignacy Ignatiewicz Prus

Handlowiec, syn. Tomasza

Bolesław Prus - Aleksander Głowacki

20 stycznia 1864 roku Głowacki został aresztowany za udział w powstaniu. Od stycznia do kwietnia przebywał w więzieniu na Zamku Lubelskim. Sąd wojskowy pozbawił go szlachectwa, a także oddał pod opiekę wuja Klemensa Olszewskiego,

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "Skośnej Kaponierze" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Szymon Martynowicz Prusik

uczestnik powstania z Gostynia syn sędziego z Gostynia, zginął pod Dębskiem jako podoficer w oddziale Korytowskiego 4.10.1863

Feliks Prusinowski

( - 1896) - powstaniec styczniowy, oficer, na emigracji we Francji przez 20 lat pracował w magazynie paryskim "Bon marche", aż do przejścia na emeryturę. Wkrótce potem zmarł, w 1896 r w Soulx les-Charteux, w departamencie Seine et-Iise. [1]

Władysław Prusiowski

Junkier moskiewski, walczący w tych wojskach w czasie bitwy pod Świętym Krzyżem. Po bitwie zdezerterował i przeszedł na stronę Polską w czasie bitwy pod Goszczą. Był oficerem u Czachowskiego, został ranny w bitwie pod Jeziorkami 4.5.1863, a następnie leczył się w Brostowej pod Chmielowem, a później i w Chanowicach pod Rozwadowem (nad Sanem). Wyjaśniał tam Zawadzkiemu szczegóły działań moskiewskich pod Św. Krzyżem.

zob. Maria Janiszewska

Franciszek Pruski

Żołnierz Trzeciego Dywizjonu. Pluton drugi, Sekcja czwarta. 10.2.1863 na liście w obozie w Ojcowie.

mężcz. 21 lat na 1868 r., warunki zesłania nieznane, z 1865 r. przebywał w tomskim okręgu, k 1869 r. przebywał w nieizwiestny, otłuczkie rodziny nie posiadał, kawaler

Zm. 1869. Szlachcic z Warszawy. Brał czynny udział w powstaniu, został oskarżony o przynależność do organizacji żandarmów sztyletników. Pod przybranym nazwiskiem uciekł z Warszawy i działał przy Wilkoszewskim - naczelniku powiatu warszawskiego - pod ps. „Orzeł". Przekazywał korespondencję, zbierał podatki, re- kwirował na rzecz powstania konie i siodła. Aresztowany, został oskarżony m.in. o podpisywanie wyroków śmierci, do czego się nie przyznał. Skazany na 15 lat ciężkich robót w kopalniach. Do Irkucka dotarł w 1868 r. Zmarł w więzieniu przesyłkowym w Irkucku.

Kazimierz Pruski

Ur. 1846 Dąbrówka, miejscowość w 1923: Łask, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VIII-135

Kazimierz Pruski

ppro. (1846) Łask

zm. 1912, powstaniec styczniowy, poch. Zbaraż

Stanisław Pruski

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "Skośnej Kaponierze" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Telesfor Piotr Pruski

Ur. 1840 Międzyrzec, zm. przed 1919, żona: Lycyna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: X-48

Konstanty Fomicz Pruss

Więzień cytadeli warszawskiej. chłop posiadający gospodarstwo z gminy Czyżyn w pow. stanisławowskim, lat 26. Aresztowany 27 lutego 1864 r. we wsi Kantywka (?) tegoż powiatu "za udzielenie partyzantom furażu". Pod koniec kwietnia 1864 r. skazany na roboty w głębi Rosji, odesłany do Warszawy. (P-47).

Chyżyny, ur. 1838r., aresztowany dn. 27 lutego 1864r. we wsi Kenkówka „za udzielanie partyzantom furażu.” Pod koniec kwietnia 1864r. skazany na roboty w głębi Rosji, odesłany do Warszawy

Marianna Prusska

Więzień cytadeli warszawskiej. mieszczanka ze wsi Pobratymy, pow. siedlecki, lat 32. Posiada dom i ziemię. Aresztowana 5 sierpnia 1864 r. w Węgrowie "za udział w utopieniu chłopa". 22 lutego skazana na osiedlenie na Syberii. 17 sierpnia 1864 r. osadzona w więzieniu. 18 marca 1865 r. odesłana do Warszawy. (P-72).

lat 24. Wojn. nlk na od dział siedl. 1 lut. 1864 r. Nr. 415 5 i 6 rozkazał zaaresztować księdza P. P. z Międzyrzeca za to, że wiózł z Warszawy przez Siedlce w czerwcu 1863 r. dowódcę Kruka i młodego lekarza do wsi Zbuczyn, do właściciela ziemskiego Lisikiewicza. Nadto ksiądz ten dawał pieniądze na kupno broni i zajmował wybitne stanowisko w rządzie rewolucyjnym. Tegoż 1 lut. władze wojskowe zaareszto wały księdza P. P. i osadziły w więzieniu w Siedlcach.

Jan Prussyłatys

Wikariusz z Wejwer. Wymieniony w spisie uwięzionych lub wywiezionych na Sybir z Diecezji Augustowskiej.

Jan Prusyłajtis

ksiądz, uwięziony w Kownie z augustowskiego

Emelina Pruszak

Pismo męża zesłanki do W.Ł. z dn. 29.4.1868. Brudnopis tekstu W.Ł. do Pruszaka z 30.5.1868

Emelina Pruszak

(Nie Ewelina!) Ur. 1828 Podczachy, gm. Pacyna. Córka Antoniego Pruszaka i Marianny Apolinarii Goszczyńskiej. Rodzina przez wieki łożyła na tworzenie polskich wojsk i szkół. Stryj Antoni był jednym z najbogatszych osób na Mazowszu, sam uzbroił liczne oddziały w czasie Powstania Listopadowego - za co później jego dobra Sanniki zostały najechane i spustoszone przez Rosjan. Krąg rodzinny i towarzyski silnie związany z Fryderykiem Chopinem i jego otoczeniem a kuzyn Emeliny - Konstanty był przyjaciele Fryderyka z lat szkolnych. Emelina wyszła za kuzyna Józef Pruszaka. Posiadali majątek Kunki. Jeszcze przed wybuchem Powstania mieli trójkę dzieci: Julię, Konstantego Eustachego (1856) i Marię Walentynę Antoninę (1859). Niestety z chwilą wybuchu ruchu mąż jako mocno zaangażowany w sprawy powstańcze musiał uchodzić z Kraju.Emelina w 1863 pełniła rolę naczelnika cywilnego powiatu gostyńskiego. Próbowała udaremnić działania rosyjskiego księcia-generała Wittgensteina, który swoich żołnierzy przebierał w mundury powstańcze i napadał na wsie rabując. We dworze gościła wielu dowódców i powstańców, organizowała odzież, opatrunki. Przywożono tu rosyjskich szpiegów, sądzono i wydawano wyroki.Skazana na 6 lat ciężkich robót i osiedlenie się na Syberii. Wyrok poparto licznymi denuncjacjami wymuszonymi na torturach. Jej majątek - Kunki skonfiskowano a potem spalono. Później wyrok skrócono do 9 miesięcy pracy i trzech lat pobytu. Po powrocie w 1869 nie mogła mieszkać w Królestwie i osiadła w Prusach. Zmarła w 5.9.1899 we wsi Dubów w lubelskim. Jej prawnuk - Jan Pruszak, był wybitnym polskim dyrygentem. Zmarł w 2020 roku.

Strona z 1746 < Poprzednia Następna >