Powstanie Styczniowe - uczestnicy

mężcz. ziemianin witebskiej gub., zesłany administratiwno na osadzenie, potem na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w tobolskim, pr. w 1867 r. wyjechał do Królestwa Polskiego, kopista (pismowodstwo)

mężcz. 37 lat na 1868 r., zesłany na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

Iwanow, mężcz. 22 lata w 1870 r., szlachcic , zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w tobolskim, kawaler

mężcz. 29 lat na 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, przy nim dzieci i żona

mężcz. 64 lata w 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, przy nim rodzina żena

mężcz. 34 lata w 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, przy nim dzieci i żona

mężcz. 22 lata w 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

Konstantinow, mężcz. 18 lat, ziemianin Mińskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, w 1867 r. wyjechał w Kostromskuju gub., zesłany razem z otcom, kawaler

Wicienćiew, mężcz. 57 lat na 1863 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1865 r. przebywał w Omsku, w 1867 r. wyjechał w Kostromskuju gub., zesłany razem z synom

mężcz. 30 lat na 1870 r., ziemianin kowieńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w tobolskimj

(Diggier), mężcz. prostogo zwanija, zesłany administratiwno na osadzenie, przebywał w tobolskim, kopista (pismowodstwo)

uczciwy

Syn Wilhelma, mężcz. inostraniec, zesłany na osadzenie, przebywał w omskim okręgu

inostraniec, syn Wilhelma

uczestnictwo w potyczkach: lubelskie: Krasnobród 24.03.1863 poległ Adnotacja. Dominik Kiezik mgr historii Żonaty z Ludwiką Kalinowską. Prawdopodobnie jednak przeżył potyczkę pod Krasnobrodem. W niewyjaśnionych okolicznościach spotyka Rodzinę Pirog/Piróg hutników szkła z okolic. Jako hutnik szkła przemieszcza się w stronę okolic Częstochowy wraz z rodziną i potem oscyluje na Śląsku. Prowadzę badania genealogiczne nad jego nazwiskiem. Ringowie pochodzili częściowo z Witebska. Zdaje się, że mogli być też ewangelicką rodziną która w pewnym momencie przeszła częściowo na katolicyzm. Dlatego trudno było ich znaleźć w lokalnych spisach ludności. Umiera prawdopodobnie po 1904/1910 roku. Zdąża być jeszcze na ślubie pierwszego może drugiego dziecka. Jego rodzina nadal funkcjonuje. Być może pod Krasnobrodem mogło być więcej Ringów lub ich przyjaciół Sarnocińskich (Sanockich) Miał Brata Jana Józefa (Witolda) Ringa który stawia się jako świadek podczas jednego ze ślubów prawdopodobnie w zamian już nieżyjącego Antoniego . Tenże ring miał być właścicielem wioski (włości) Zatopolice lokalizowanej przeze mnie około Radomia

schwytany na wsi w Siedleckiem z bronią w ręku, z rozkazem majora rosyjskiego na miejscu został powieszony w połowie 1863 r.

Rabin w Melbourn (Australia). Dużo pracował w kierunku zbierania składek na fundusz dla chorych i rannych powstańców.

14-letni chłopiec narodowości niemieckiej, pełnił funkcję kuriera powstańczego przewożącego rozkazy Rządu Narodowego do oddziałów walczących w powiecie.

Franciew, mężcz. 29 lat na 1868 r., ziemianin wileńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w Tomsku, rodziny nie posiadał, kawaler

syn Franciszka, szlachcic z Wilna prowincji.

Z Kremnitz na Węgrzech. Uczeń gimnazjum, 17 lat. W kwietniu 1864 roku skazany przez sąd wojenny w Tarnowie za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej (zapewne w związku z powstaniem). Areszt śledczy przeliczono na karę.

Porucznik żuawów Miniewskiego, Polak z Galicji

Żyd, brał udział w powstaniu styczniowym. Służył w legii zagranicznej. Dostał się do niewoli z wieloma Polakami i Włochami pod Krzykawką. Człowiek o niezwykłej kulturze i wiedzy, świetny znawca wschodnich języków, wzbudzał szacunek.

Narodowości żydowskiej, służył w Legii Zagranicznej, dostał się do niewoli, 2 widoma Polakami i Włochami pod Krzykawką, gdzie padł Szlachetny pułkownik włoski Nullo. Człowiek o niezwykłej kulturze i wiedzy, Świetny znawca wschodnich języków, wzbudzał ogólny szacunek i cześć nie tylko u swoich ale nawet u wrogów. Współtowarzysz jego niedoli, Zielonka, w swoich „Wspomnieniach z Syberyi" opowiada następujący epizod, mający miejsce w Kielcach, 8okąd przyprowadzono ich, jako jeńców, przed znanego ze swej brutalności generała rosyjskiego rodem Węgra, Czengierego. Pierwsze słowa—powiada Zielonka,—które generał wrzasnął, były: — Szapki dołoj? Wszyscy odkryli głowy prócz Maurycego Rittera, w powstaniu znanego jako Krasnopolski. — A ty co za pan?—zapytał ź wściekłością generał Czengiery. — Żyd!—-odpowiedział z zimną krwią Ritter, — Co ty żyd i nie zdejmujesz czapki? — Nie jestem przyzwyczajony do zdejmowania czapki, osobliwie przed człowiekiem, tak źle wychowanym, jak ty jesteś, generale! Generał wściekły, kazał przynieść rózeg. Tymczasem uspokoiwszy się, kazał wdziać czapki i nieco łagodniej zapytał Rittera, skąd on rodem. — Jestem poddanym państwa austryackiego. Generał wypytywał się o walki, w których Ritter brał udział, i chwalił się, że pod Grochowiskami pobił Polaków. Na to Ritter odpowiedział, że aczkolwiek ma krótki wzrok, ale sam naliczył wtedy przeszło 60 trupów moskiewskich i widział generała uciekającego w stronę Pińczowa. To tak zaimponowało Czengieremu, że zaniechał dyskusyi i w końcu przeznaczył jemu pokój w hotelu, dając żandarma do strzeżenia". (Str. 31—33

pracował w organizacji. Po powst. dyrektor kasy zaliczk. w Przemyślu.

Dyrektor kasy zaliczkowej rolników, zamieszkały w Przemyślu. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż w czasie powstania pracował w organizacji.

( - 1900 Stuposiany) - weteran Powstania Styczniowego [1] "żołnierz wojsk polskich z r. 1863 zmarł w Stuposianach [obecnie gmina Lutowiska, w Bieszczadach] w 68 roku życia" [1]

mężcz. 52 lata w 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

W 1891 delegat wydziału horodeckiego na zjeździe Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania 1863/4 we Lwowie.

zm. 19 IX 1901, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ur. r. 1842 w Kolędzianack, słudent,. służył jako szereg, w oddz. Czarneckiego. Po powst. sekretarz Rady po w.

sekretarz rady powiatu, zamieszkały Horodenka, urodzony w 1842 roku w Kolędzianach w Galicji, katolik stanu wolnego utrzymuje matkę i siostrę, w trakcie powstania był szeregowcem, walczył w oddziałach Czarneckiego,

ur. r. 1846 w Kolędzianach, agronom, służył jako szereg, i podof. w oddz. Różyckiego i hr. Gołuchowskiego. Aresztowany siedział w więzieniu do końca powstania. Po powst. urzędnik kolejowy.

Ur. 1846r., Kolędziany. Naczelnik stacji kolei państwowych ze Stawska, żonaty, bezdzietny, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był przy gospodarstwie ojca, natomiast w czasie powstania służył u Różyckiego i Gołuchowskiego. Został aresztowany i siedział w więzieniu do końca powstania. Deklarację podpisał 29.01.1890r.

Ze Strzyżowa, zamieszkały w Malcu, 36 lat, rz-kat, żonaty, dzierżawca młyna. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Rzeszowie, za zbrodnię zaburzania spokojności publicznej (zapewne w związku z wydarzeniami powstańczymi) skazany na 3 tygodnie więzienia.

udział w potyczkach: zob. Ibiański Wacław

Ksiądz, dowodził oddziałem z samych chłopów złożonym na Żmudzi. Trzymał się ze swoim oddziałem do końca maja 1864 r.

Ksiądz. Prowadził oddział partyzancki