Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Ignacy Kiszczakowski

ur. 1827, zm. 14 XII 1910, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ppro. (1838) Częstochowa

Józef Kiżwalter

Walczył pod Ślesinem, Nową Wsią i Brdowem w oddziale Younga de Blankenheima,po przekroczeniu granicy więziony w Strzałkowie i Inowrocławiu,w wyniku braku dowodów przekonywujących zwolniony.

(1825 — 1906), poeta, krytyk literacki, publicysta i polityk. Od 1849 r. związany z Hotelem Lambert, redaktor „Wiadomości Polskich"

Stanisław Klam

Włościanin - w marcu 1863 r.powieszony na własnym podwórzu- za działalność w charakterze żandarma narodowego.

Lucjan Klamborowski

ppro. (1841) Warszawa

Ur. 1847 W dokumencie z 7.1.1925 zanotowany jako Weteran Powstania Styczniowego, zamieszkały na terenie PKU Kielce i pobierający zaopatrzenie. Mieszkał: Kielce Skreślony - adnotacja ręczna: Zmarł 14.10.1925

Wojciech Klamka

ppro. (1847) Kielce

Maurycy Klarfeld

Żyd, brał udział w powstaniu styczniowym. Był w partii Paklewskiego w gub. kijowskiej. Zesłany na Sybir, wrócił po 43 latach do Warszawy w roku 1908.

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: kaliska, miejsce zsyłki: archangielska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Edward Klażynski

lat 25, pochowany w mogile zbiorowej 45 powstańców z oddziałów kpt. Stanisław Szumlańskiego, i Roberta Skowrońskiego, walczących pod dow. Taczanowskiego, poległych 4.9.1963, na cmentarzu rz.-kat. Kołacinek, gm. Dmosin, woj. łódzkie

Edward Klażyński

ur. ok. 1839 r. 12] zm. 04.09.1863 Wola Cyrusowa par. Kołacinek [1] [2] Powstaniec styczniowy, krawiec z Łyszkowic lat ok. 25 ok. 25 lat poległ w bitwie [1] [2] Pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie. [2]

ppro. (1845) Myślenice

Urodził się w 1845 roku w Myślenicach. Kiedy w 1863 roku wybuchło powstanie styczniowe studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. Mając zaledwie 18 lat przyłączył się do insurekcji. Wraz z wieloma ochotnikami z Galicji wstąpił do formującego się w Krakowie oddziału nad którym dowództwo objął kapitan Władysław Anastazy Mossakowski. 13 kwietnia 1863 roku jego oddział opuścił Kraków i 20 kwietnia wkroczył do Kongresówki. Klebert jako kosynier walczył w bitwie pod Golczewicami i pod Jaworznikiem koło Myszkowa. Po klęsce pod Jaworznikiem oddział Mossakowskiego poszedł w rozsypkę. Sam Klebert wraz z 3 towarzyszami poszli w kierunku Szczekocin. Wkrótce zostali pojmani przez Rosjan. Popędzono ich na Olkusz przez Pieskową Skałę do Michałowic. Po drodze dołączano następnych ujętych powstańców. Na trzy tygodnie osadzono ich w więzieniu w Miechowie, by przesłać później do Kielc. W więzieniu kieleckim Klebert przebywał od 23 maja do 19 czerwca 1863 r. Stąd wraz z 200 innymi więźniami odesłano go do Radomia, a następnie do Warszawy. Dwa tygodnie spędził w cytadeli, a następnie wraz z innymi powstańcami z Galicji przeniesiono go do ratusza. Po tygodniowym areszcie w ratuszu jako obywatel austriacki został odstawiony do granicy i oddany pod opiekę żandarmerii. Austriacy odtransportowali go do Krakowa. Po powstaniu powrócił do Myślenic. W rodzinnym mieście pracował jako urzędnik w administracji powiatowej. Następnie został sekretarzem rady powiatu. Stanowisko to piastował do 1911 roku. W latach 1912-1914 sprawował funkcję burmistrza Myślenic. Należał do szanowanych społeczników. Był współzałożycielem i prezesem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Oprócz pracy w administracji prowadził także skuteczną działalność gospodarczą. Z jego inicjatywy na początku XX wieku w Myślenicach otwarto pierwszą cegielnię i wytwórnię dachówek. Zmarł 17 kwietnia 1923 roku i został pochowany na cmentarzu w Myślenicach na Stradomiu.

ur. r. 1845 w Myślenicach, student, służył jako kosynier w oddz. Mossakowskiego. Walczył pod Golczewicami i Żarkami. Był w niewoli rosyj. Po powstaniu sekretarz Bady powiat.

Erazm Kleczewski

ks., jako uCzeń, służył w oddz. Ciechońskiego. Walczył pod Minkowcami.

Aniela Kleczkowska

pracowała w lwowsk. organizacji.

Antoni Kleczkowski

wyrabiał ładownice dla Jazdy Wołyńskiej

Józef Kleczyński

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

Józef Kleczyński

Józef Kleczyński, h. {{Strzemię}}, ur. 1841 , pow. jampolski, zm. 21.9.1900 Zakopane. Syn Karola, właściciel majątku, i Marii Majewskiej. Miał brata Jana, pianistę i kompozytora. 7.11.1860–30.6.1861 Był więziony za działalność polityczną. Ukończył gimnazjum realne w Warszawie (matura 1861), następnie uczył się w szkjole przygotowawczej do Szkoły Głównej. Studiował jeden semestr 1862/63 w Szkole Głównej na Wydziale Prawa. Wziął udział w Powstaniu Styczniowym Po Powstaniu wyemigrował. 1864 studiował na Wydziale Prawa w École de Droit w Paryżu - jednocześnie pracując jako urzędnik kolejowy na trasie na trasie Paris–Lyon–Mediterrnee, 1865-7 na Wydziale Prawa na Uniwersytecie w Heidelbergu gdzie uzyskał absolutorium i obronił doktorat obojga praw. W latach 1869/70 był też studentem UJ a jednocześnie redaktorem "Czasu" krakowskiego. a 1880 uzyskał nostryfikację na Uniwersytecie Lwowskim osiągając tytuł docenta prywatnego statystyki. Od 1875-1881 pracował w Krajowy Biurze Statystycznym Wydziału Krajowego we Lwowie, następnie 1884-1900 w Biurze Statystycznym Miasta Krakowa. W 1887-199 pracował w katedrze statystyki i austriackiego prawa administracyjnego UJ - dziekan, rektor i prorektor. Założyciel i redaktor naczelny "Przeglądu Powszechnego", poseł na Sejm Krajowy, członek Towarzystwa Oświaty Ludowej, Centralnej Komisji Statystycznej, Międzynarodowego Instytutu Statystycznego Autor wielu prac z zakresu statystyki np. [list] [*] 1877 O zakresie prawa podatkowania się gmin, w: „Przegląd Sądowy i Administracyjny” [*] 1879 Stosunki propinacyjne w Galicji, w: „Wiadomości Statystyczne o Stosunkach Krajowych” [*] 1883 Organizacja statystyki w Austrii, 1883. [*] 1884 Miejskie biura statystyczne [*] 1888 Propinacja i szynkarstwo [*] 1892 Spisy ludności w Rzeczypospolitej Polskiej, [*] 1893 Pogłówne generalne w Polsce i oparte na nim popisy ludności [*] 1900 Wolna wola wobec statystyki, w: „Przegląd Sądowy i Administracyjny”. [/list] Zmarł w swojej wilii w Zakopanym na Bystrem. Został pochowany w Krakowie, na Rakowicach w kwaterze BA. Został zapamiętany jako prawy, głęboko wierzący, oddany sprawo społecznym obywatel. Prof. Zoll na pogrzebie powiedział m.in: "„"[6] Małżeństwa Władysława Ludwika Tekla Makowska, (ślub 1871 Kraków, ślubu udzielał bp. Albin Dunajewski) Dzieci - Józef - Władysław Karol (ur. 10.7.1872), dr praw UJ - Maria Tekla (ur. 22.10.1879 Lwów), mąż Jan Kazimierz Krasicki

Saturnin Kleczyński

służył w wojsku tureckim, aresztowany w Krakowie w listopadzie 1863 r.

Saturnin Kleczyński

Kleczyński Saturnin czyli Murad-bej, pułkownik turecki i komendant Bagdadu, 1810-1864; w czasie wojny krymskiej był majorem sztabu generalnego armii tureckiej i komendantem Ruszczuku), uczestnik powstania listopadowego oraz walk w Hiszpanii, Portugalii i Ameryce, więziony przez Austriaków w r. 1863 w Krakowie.

Przed dwoma tygodniami na murach Tarnowa pojawiły się klepsydry, donoszące o zgonie bł. p. Izraela Kleinera, żyda-powstańca z 1863 r., zmarłego w sędziwym wieku 97 lat. Cichy, skromny, ubogi mistrz szewski, nie szukał nigdy rozgłosu, zapomóg, odznaczeń ..... o istnieniu tego powstańca dziwnie mało ogół mieszkańców Tarnowa wiedział, niesłusznie zapomniano, ignorowano jedną z tych ciekawych, wymierających już postaci weterańskich. Na wielu pogrzebach poprzednio zmarłych powstańców - uwagę publiczności uwagę publiczności zwracała sędziwa patriarchalna postać starca prowadzonego pod rękę przez syna w żałobnym kondukcie : był to właśnie bł. p. Kleiner żyd-weteran, żyjący wspomnieniami Styczniowego Czynu i żegnający z żalem swych dawnych towarzyszy broni, z którymi zawsze najwyższy utrzymywał kontakt

Aleksander Kleist

ppro. (1840) Płock

Kazimierz Klejn

ppro. (1842) Kotuń

Stanisław Klemczyński

Ksiądz, ok. 40-letni proboszcz parafii Kotłów w powiecie ostrzeszowskim, powstaniec styczniowy

Stanisław Klemczyński

Ksiądz, ok. 40-letni proboszcz parafii Kotłów w powiecie ostrzeszowskim, powstaniec styczniowy

Stanisław Klemczyński

Ksiądz. Powstaniec z oddziału Franciszka Parczewskiego, poległ 22.04.1863 w bitwie pod Kluskami. Pochowany na cmentarzu w miejsc. Dzietrzniki, gm. Patnów, woj. łódzkie w zbiorowej mogile 30 powstańców.

Wincenty Klemczyński

ze wsi Szczytniki, powstaniec styczniowy, ranny w bitwach pod wsią Kluski, przebywał na leczeniu w dworze ziemiańskim we wsi Parzymiechy.

Edmund Klemensiewicz

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

Edmund Klemensiewicz

ur. r. 1839 w Bochni, akademik, służył jako szereg, i podpor. w oddz. Kurowskiego. Walczył pod Sosnowcem i Miechowem. Ranny, został wysłany na Sybir. Po powrocie notaryusz w Krakowie.

Tytus Klemensiewicz

ur. w Wieliczce r. 1843, stud. leśnie., służył jako szeregów, w oddz. Langiewicza. Walczył we wszystkich bitwach i potyczkach. Po powstaniu urzędnik kolejowy.

Bolesław Klementowicz

Szlachcic z Lidy z wileńskiej gub., rotmistrz. Został skazany na 8 lat ciężkich robót w twierdzach i zesłany do kopalni Zerentuja w okr. nerczyńskim, potem przebywał w Siwakowej.

powstaniec styczniowy, poch. Żurawica

Leon Albert Klementowicz

ppro. (1840) Żurawice

Adolf Klesiewicz

ur. w Bursztynie r. 1843, służył jako szereg. podofic. i oficer w oddz. Piaseckiego, Jeziorańskiego, Wysockiego, Wiszniewskiego, Alladara i Różyckiego, a w r. 1864 pracował w organiz. Walczył pod Tomaszowem, Kobylanką, Hutą krzeszowską, Radziwiłłowem, Korytnicą i Baraniemi peretokami. Ranny pod Baraniemi peretokami w piersi, prawą nogę, kilkanaście razy cięty po nogach szablami, dobijany kolbami w głowę i pozostawiony na placu boju, został znalezionym przez leśniczego, który przyjął rannego i pielęgnował w swoim domu. Po powstaniu oddany pod sąd wojenny, ułaskawiony amnestyą, zajmował posadę poczmistrza w Przemyślanach, poczem przeszedł na emeryturę. Czas wolny od obowiązk. służbowych, poświęcał pracy literackiej.

Adolf Klesiewicz

ur. 1834, zm. 23 V 1916, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Lucjan Kleszczyński

h. Gryf, ur. 1331, zm. 15 Vii 1910, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Stanisław Kleszczyński

h. Gryf. Powstaniec.

ur. w Krakowie r. 1846, murarz, służył jako szereg, pod Langiewiczem, Waligórskim, w końcu pod Rębajłą. Wzięty do niewoli, został zesłany na lat 6 do Permy. Był ranny pod Opatowem w prawą nogę kulą.

Strona z 338 < Poprzednia Następna >