Powstanie Styczniowe - uczestnicy

uczestnictwo w potyczkach: lubelskie: Żyżyn 8.08.1863 poległ

Urodził się w Sokołowie pod Warszawą. Rytownik, zmarł w 1914. Nazywany "ostatnim sołtysem wsi Mokotów"

ur. ok. 1843 Malanów [2] zm. 26.05.1863 Poddębice [2] Powstaniec [1] [2] Uczestnik bitwy pod wsią , tam ranny w boju, zmarł trzy dni później w Poddębicach. [2] "w dniu dwudziestym szóstym bieżącego miesiąca o godzinie szóstej po południu umarł tu w Poddębicach ranny w boju na podlach wsie Nie...wiesza Franciszek Cielanowicz, kawaler, służący z Sarnówka, lat dwadzieścia mający, urodzony w Malanowie z rodziców z imion niewiadomych." [2] Pochowany w zbiorowej mogile na cmentarzu w miejscowym, Poddębice, woj. łódzkie [1]

Ur. 25.12.1819r., Łańcut. Zamieszkała w Rzeszowie, stanu wolnego, katoliczka. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podała, iż przed powstaniem zarabiała szyjąc, natomiast w czasie powstania pomagała w organizacji. Była więziona w Rzeszowie za pośredniczenie między więźniami i wolnymi. Deklarację podpisała 12.01.1893r.

Brat dziedzica z Rossoczycy pełnił funkcje okrążkowego, powieszony w warcie w maju 1863. [1] Pochowany: Warta, cmentarz przy ul. Świętojańskiej, zbiorowa mogiła powstańców styczniowych. [1] W księgach zgonów Warta 1863-1864 brak nazwiska Cielecki. [3] R o d z i n a Adam Feliks Franciszek Wawrzyniec Cielecki (ur 1856 Rossoszyca) lub Feliks Cielecki (ur 1858 Rossoszyca) [2] Rodzice: 2. Władysław Cielecki [2] - dziedzic w Rossoszycy [2] 3. Adamina Pstrokońska [2]

ur. 16 lipca 1849 roku w majątku Wingrany. Był synem Antoniego i Katarzyny z domu Grygo. W chwili wybuchu powstaniu uczył się w 5 klasie gimnazjum w Suwałkach. Wraz z grupą uczniów wstąpił do oddziału . Brał udział w kilku potyczkach, m.in. pod Balinką, Gruszkami i na Kozim Rynku. Po krwawej bitwie pod Sieburczynem i częściowym rozproszeniu oddziału przedostał się do Prus, gdzie przez blisko rok ukrywał się m.in. u Kosobudzkiego w Borzymowie, a następnie przez rok pracował jako uczeń ogrodniczy u rolnika Bera. Później przedostał się do Księstwa Poznańskiego. Tam pracował jako gorzelny i piwowar. Po kilku latach otrzymał w Kwilczy posadę ekonoma, a następnie rządcy. Dziesięć lat później, w związku ze śmiercią Arsena Kwileckiego, był zmuszony do ustąpienia z zajmowanego stanowiska. Z paszportem niemieckim wyjechał do Królestwa Polskiego. Pracował w Lubelskiem, Radomskiem i przy remoncie gorzelni na Wołyniu. W 1914 roku wyjechał do Warszawy. Tu jako poddany pruski został aresztowany i zesłany do Ałtyrowa. Po czterech latach pobytu w niewoli udało mu się uciec. Dotarł do Poznania. Znalazł się w ciężkich warunkach materialnych. Pomógł mu kredyt udzielony przez Niemojewskiego z Śliwników. Został zweryfikowany jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 275/1920. Był odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami. Zmarł 18 października 1937 roku w Poznaniu. W Kwaterze Powstańców 1863 roku na warszawskich Powązkach znajduje się tablica poświęcona jego pamięci

W poniedziałek rano 18.10.1937 o godzinie 4 w mieszkaniu własnym przy ulicy Szamarzewskiego 30 zmarł porucznik - weteran Aleksander Cielecki, uczestnik walk o wolność w powstaniu z 1863 r. Śp Aleksander Cielecki, który piastował godność prezesa Stowarzyszenia Weteranów z 1863 r. na okręg poznański do ostatniej chwili, zmarł po stosunkowo niedługiej chorobie. Śp. porucznik Aleksander Cielecki urodził się w dniu 18 lipca 1849 r. w Wingranach w Ziemi Suwalskiej.