Powstanie Styczniowe - uczestnicy

uwięziony w Kownie

gmina/wieś Zambrów, przestępstwo: wrócił z bandy Grzymały, data zarządzenia: 14.03.1864

gmina/wieś Zambrów Tabędz, przestępstwo: był w bandzie Grzymały, data zarządzenia: 19.08.1864

Mieszkaniec Warszawy, uczestnik organizacji "żandarmów-sztyletników", przykładając ale nie organizując wyroków. Z wyroku Audytoriatu Polowego skazany na 15 lat ciężkich robót w kopalniach.

rzeźnik z Warszawy, w Usolu zajmował się biciem wieprzy i urządzaniem wędliny.

Z Korczyna, 37 lat, żonaty, ojciec 4 dzieci, kmieć. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Samborze (zapewne w związku z udziałem w Powstaniu), za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym, skazany na 24 godziny aresztu.

Powstaniec z miasta Suraża, syn Andrzeja, zesłany do gub. tobolskiej.

Powstaniec z miasta Suraża, syn Macieja, zesłany do gub. tobolskiej.

Powstaniec z miasta Suraża, syn Macieja.

Z Troszczanic, lat 30, wyrobnik. W styczniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny we Lwowie pod zarzutem zbrodni obrazy majestatu (zapewne w związku z wydarzeniami powstańczymi). Obciążony zbrodnią ciężkiego obrażenia ciała, tudzież przeciwko moralności publicznej. Skazany, prócz odbytego 6-miesięcznego aresztu jeszcze na trzy miesiące ciężkiego więzienia.

Oficer austriacki. Kapitan w 3-ciej kompanii karabinierów w oddziale Czachowskiego, których formował się w Błaszkowej. Po powstaniu urzędnik Wydziału Krajowego.

ur. 1837, kapitan, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ur. r. 1837 w Lubczy. oficer austr., służył jako kapitan w oddz. Jordana, Czachowskiego i Bosaka. Walczył pod Rybnicą i Jurkowicami. Po powstaniu urzędnik Wydziału kraj.

doktorant prawa, przebywał w areszcie kilka miesięcy, zwolniony za kaucją, oskarżony o zaburzenie spokoju publicznego, skazany na 14 dni więzienia, 28.11.1863

lat 17, ranny, po wyleczeniu w Dubnie i Żytomierzu uwięziony w cytadeli kijowskiej, następnie skazany na Sybir

lat 17, Galicjanin, wg relacji Edwarda Tuller Lettnera z dn18.12.1863 zesłany na Syberię z Kijowa

samborzanin, będąc ciężko ranny żywcem został spalony przez Moskali we dworze Tyszowieckim.

Wieku lat 19, rodem ze Lwowa, syn Aleksandra ces.-kro. radcy sądu krajowego i Antoniny. Usposobienia żywego, zwinny i śmiały, miał wielkie upodobanie w ćwiczeniach gimnastycznych, i w chłopięcym wieku jeszcze, żołnierka już mu się podobała. Nie lękał się bombardowania mając lat 4, ani Moskali, którzy wkrótce potem na Węgry maszerowali. W r. 1855 udawszy się z rodzicami do Sambora uczęszczał tam do gimnazyum, i w koleżeństwie rówienników zmienił się na usposobieniu. Był nadzwyczaj towarzyski, lubił liczne grona spółuczniów i gawędki naukowe łub dowcipne. W r. 1863 dnia 10 Maja wyruszył do powstania, pożegnawszy się z matką, lecz nie wyjawiwszy Jej zamiaru. W liście prywatnym żegna dopiero rodzinę całą, przyjaciół i świat ciesząc się powrotu nadzieją, kt6ra go jednak zawiodła. Zginął pod Tuczapami 18 maja 1863 r w stodole zapalonej przez Moskali.

Z Jasionowy, 40 lat, gr-kat, żona kmiecia. W sierpniu 1864 sądzona przez sąd wojenny w Złoczowie (prawdopodobnie w związku z działaniami powstańczymi), za przestępstwo przeciwko zarządzeniom publicznym, skazana na 3 dni aresztu w sztokhauzie.

Z Hołynia, lat 41, szynkarz Sądzony przez Sąd Wojenny we Lwowie pod zarzutem zbrodni obrazy majestatu (zapewne w związku z wydarzeniami powstańczymi). We wrześniu 1864 skazany na 3 miesiące ciężkiego więzienia zaostrzonego 1-razowym postem w każdym tygodniu.

udział w potyczkach: krakowskie: Góry 18.06.1863 poległ

Ze Lwowa, 24 lata, ulicznica. W I poł. 1864 sądzona przez Sąd Wojenny we Lwowie, zapewne w związku z działaniami powstańczymi. Powód: za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym. Skazana na 6 tygodni w sztokhauzie.

Żyd. Aresztowany za udział w rozruchach warszawskich i zesłany na Sybir.

ziemianin i mieszkaniec wsi Starowicze w powiecie radomyskim

panna lat 18 z Grodna, zamieszana w powstanie, kara 50 rubli na ojcu, 27.10.1863

Jan Sendek, naczelnik oddziału wojsk polskich, poległ w boju z Moskalami dnia 21. sierpnia , w zaszłym pomiędzy stacjami pocztowemi Budką a Wejwerami w województwie augustowskiem. Jan Sendek rodem z Kongresówki, był synem pułkownika, który od prostego żołnierza w armii Napoleona dosłużył się tego stopnia. Po ukończeniu szkół w Szczebrzeszynie, zajmował się początkowo gospodarstwem rolnem, a gdy się rozpoczęła budowa drogi żelaznej petorsburgsko-warszawskiej, przyjął zobowiązania w głównem przedsiębiorstwie Skwarcowa i w różnych punktach różne pełnił obowiązki, ostatecznie zaś t. j. roku 1861, 1862, 1863 osiadł w Starych Trokach na Litwie, 5 wiorst od stacji drogi żelaznej Landwarowa, gdzie ukańczał roboty około drogi żelaznej, do jakich było przedsiębiorstwo zobowiązane. We wszystkich czynnościach odznaczał się sumiennością w pełnieniu obowiązków, a z kolegami serdecznem pożyciem, za co też otaczała go przełożonych, równych i podkomendnych miłość i szacunek. W początkach wypadków, t. j. 1861 r., gdzie tylko miał sposobność, starał się w nich uczestniczyć, a czynił to bez żadnego afiszowania swojej działalności, w która to wadę wielu popadło. Jak tylko o powstaniu w Kongresówce wieść na Litwę przybiegła, Jan Sandek stał się czynniejszym, jednakże nie chciał przyjmować urzędu w organizacji narodowej, prosząc tylko o rozporządzenie dorywcze sobą. Wkrótce i Litwa wrogowi w obronie wspólnej ojczyzny śmiało stawiła czoło. Sendek stał sic bardzo użytecznym, utrzymując wszelkie komunikacje między oddziałami wojsk polskich, działających w powiecie trockim, a władzami narodowemi. Oddziałki małe, idące z Wilna w posiłku Narbutowi, Wysłouchowi i innym, szczęśliwie kilkakrotnie sam do punktu doprowadzał. Z początkiem miesiąca lipca władza narodowa otrzymała wiadomość, że Sendek wystąpił czynnie na polu walki. Na czele oddziału ze 120 ludzi dobrze uzbrojonych, po największej części z czeladzi dworskiej i włościan złożonego, który sformował i zaopatrzył w broń własnem staraniem. Nie będąc w wojsku, zorganizował dobrze swój oddział, poprowadził kilka razy do boju, zadaje klęskę Moskalom. Wkrótce do 200 powiększył oddział, zjednał sobie przywiązanie podkomendnych, i umiał tak potrzebna w wojsku utrzymać subordynacje. Nacisk wojska moskiewskiego zmusił wraz z innymi naczelnikami oddziałów w powiecie trockim wkroczyć do województwa augustowskiego, gdzie w 33. roku życia na polu boju śmierć znalazł. Pokój duszy jego!

(Sendek), uczestnictwo w potyczkach: wileńskie: Rudniki 31.05.1863, Klaryszki 11.07.1863, Pomusie 15.07.1863, augustowskie: Kryksztany 23.07.1863, Zywulciszki 25.07.1863, (grodzieńskie: Jeziory 25.07.1863), augustowskie: Mazuryszki 21.08.1863 poległ

Ur. ok. 1830. Wieku lat 33, rodem z Kongresówki, syn pułkownika z armii Napoleona I. Skończył szkoły w Szczebrzeszynie i zajmował się gospodarstwem rolnem, a gdy się rozpoczęła budowa kolei Petersburgsko-Warszawskiej, przyjął zobowiązanie w głównem przedsiębiorstwie Skwarcowa, i w różnych punktach, różne pełnił obowiązki. Ostatecznie zaś w r. 1861, 62 i 63 osiadł w Starych Trokach na Litwie, kończąc roboty około drogi żelaznej. Lubo tak trudnem obarczony zajęciem, jednak w pracach około sprawy narodowej czynny brał udział, i to tak zręcznie i umiejętnie, że nigdy moskwa nie byłaby go posądziła o nic. Gdy powstanie wybuchło śp. Jan stał się czynniejszym i nie chciał przyjmować żadnego urzędu W organizacyi narodowej, prosząc tylko o przyjęcie swych usług. Niezmiernie też był użytecznym w utrzymywaniu wszelkiej komunikacyi między oddziałami polskich wojsk działających w powiecie Trockim, a władzami narodowemi. Małe oddziałki z Wilna idące w posiłku Narbutowi, Wisłouchowi i innym, kilkakrotnie sam do punktów oznaczonych doprowadzał, nareszcie w Lipcu sformował swoim kosztem i uzbroił oddział ze 120tu ludzi, złożony z samej prawie czeladzi dworskiej i włościan, i objął nad nim dowództwo, zadając po kilka razy klęskę nieprzyjacielowi: w niedługim czasie oddział swój powiększył do 200 ludzi, w których umiał utrzymać karność i posłuszeństwo. Nacisk i nieustanne ściganie przeważającego nieprzyjaciela, zmusiły go wraz z innymi naczelnikami oddziałów, wkroczyć do Województwa Augustowskiego, w krótkim też czasie, po swem tam przybyciu przyjął bitwę 21 Sierpnia 1863 r., pomiędzy stacjami Budką a Wejwerami i w niej ugodzony kulą i 22 pchnięć bagnetami otrzymawszy, życie zakończył (Nekrolog, Czas 15 Października 1863 r.)

dowódzca oddziału, poległ w utarczce pod Rudką w Augustowskiem dnia 21. sierpnia 1863 r.

Z Jankowic, 18 lat., obrz. łac., stanu wolnego, syn włościański. W 1864/5 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej, zapewne w związku z wydarzeniami powstańczymi. Skazany na 1 miesiąc więzienia

służył jako kosynier w oddz. Wysockiego i walczył pod Radziwiłłowem.

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: powiat grodzieński

wieku lat 36, literat Wiedeński i korespondent do dziennika Morning-Post, w którym artykuły jego wychodziły pod tytułem Listy Wiedeńczyka z Polski. Kilkakrotnie zamieniał pióro na oręż, walczył w Algieryi i w Krymie w armii francuzkiej, w 1863 r. jako oficer wszedł w szeregi poWstańcze polskie, tu się odznaczył zdolnościami i męztwem, w bitwie pod Opatowem dnia 21 Lutego 1864 r. ranny kulą w nogę, zmarł w skutek amputacyi w tymże dniu. (Czas Nr. 164).

z Tarnopola, 21 l. stanu wolnego czeladnik szewski, sądzony za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej par. 66 cyw. lub par. 343 wojstk. k.k., skazany na 2 miesiące więzienia.

Rusinowo - Spis Powstańców 1863 r