Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Zm. przed 1919, żona: Marianna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-37

(1830-1917), właściciel ziemski, uczestnik powstania 1863-64. Był synem Stanisława oraz Agnieszki z Myślińskich. S. był samoukiem, posiadał jednak rozległą, wszechstronną wiedzę. Posiadał niewielki majątek ziemski Skarbki (w pow. tureckim [błędnie łaskim - przyp GP+]). Brał udział w powstaniu 1863-64, transportował broń i amunicję do oddziałów powstańczych, min. do partii powstańczej Edmunda Taczanowskiego. W swoim spichrzu i dworku ukrywał skład broni. Wiosną 1864 wskutek denuncjacji broń ta została odkryta przez Rosjan. S. uwięziono w Kutnie, następnie skazano na piętnaście lat katorgi i osiedlenie na Syberii. Zamiast niego, po zamianie dokonanej w więzieniu, na Syberię powędrował jego najmłodszy brat Ferdynand. W 1864 po zniszczeniu przez pożar dworku w Skarbkach, S wraz z rodziną wyjechał do Warszawy a później przebywał w Kopydłowie k. Wielunia. Na początku lat 80. S., który znał się na piwowarstwie, był specjalistą fermentacyjnym, otrzymał posadę piwowara w dobrach ziemskich Trepków w Rychłocicach k. Wielunia, później w Burzeninie k. Sieradza. Około 1895 osiadł w Częstochowie, gdzie na przedmieściach wybudował własną wytwórnię miodów pitnych. W początkach XX w. mieszkał w domu przy ul. Humbertowskiej (Pułaskiego), dom ten znany był z patriotycznej atmosfery, po 1905 zbierali się w nim działacze nie​podległościowi, min. rodziny Januszajtisów, Dresze​rów, Długoszowskich. S. zm. 4 XI 1917 w Częstocho​wie, pochowany został w kw. 15, rząd X, grób 5. W małżeństwie z Teklą z Tanierskich (1837-1893) miał dziesięcioro dzieci: pięć córek i tyluż synów, jego synami byli min.: Kazimierz, Ferdy​nand (1867-1923), który od ok. 1895 prowadził w Częstochowie warsztat rzeźbiarsko-kamieniarski wykonujący ołtarze, pomniki, figury portrety oraz prace z zakresu sztukatorstwa. W 1906 na międzyna​rodowej wystawie w Paryżu otrzymał „Grand Prix” za rzeźbę Stara kobieta. W Częstochowie wykonał rzeźby dla kościoła św. Barbary (min. ustawiony w niszy fasady Chrystus dźwigający krzyż z 1896) i św. Zygmunta (figury ołtarza głównego) oraz dla Jasnej Góry Jego dziełem był (nieistniejący już) pomnik Mickiewicza (z 1907) w Zawierciu. Pracował dla kościołów w Gorzkowicach, Praszce, Sulejowie, Rędzi​nach i w in. miejscowościach.

ppro. (1846) Warszawa

Ur. 1846 Chełm, miejscowość w 1923: Warszawa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-83

służył w oddziale Wawra, poległ w bitwie w obozie leśnym, zwanym Kozi-Rynek dnia 28 Czerwca 1863 r. (Głos Nr. 27 i Czas Nr. 172). Inne wiadomości podają, że zginął pod Mikorówką 27 t. m.

uczestnictwo w potyczkach: augustowskie: Krasne 29.06.1863 poległ

patrz Stasierkowski Rafał.

.

szlachcianka z Guberni Koweńskiej, zamieszana w powstanie, 1865

mężcz. 46 lat na 1868 r., ksiądzwileńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1865 r. przebywał w Kaińsku, potem w Narymie, rabotał, rodziny nie posiadał, kawaler

duchowny, zesłany na osiedlenie na Syberii w związku z wydarzeniami powstańczymi 1863-6 przejeżdżający przez Petersburg

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: wileńska, miejsce zsyłki: penzeńska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ksiądz Duniłowiczeskogo kościoła Wilejskogo uiezda (wileńskiej guberni?).

duchowny, zesłany na osiedlenie na Syberii w związku z wydarzeniami powstańczymi 1863-6 przejeżdżający przez Petersburg

stracony Suwałki 4.8.1864

włościanin, był powstańczym żandarmem wieszającym, 23 lipca 1863 r powieszony w Suwałkach.

(Staszewski albo Staszewicz), włościacin gub. Augustowskiej i tegoż powiatu, gminy Kiernowo. Skazany na mocy konfirmacji Wojennego Naczelnika Oddziału Augustowskiego z dn. 21 lipca 1863 r. pod Nr. 3389. Powieszony w Suwałkach 23-go li 1864 roku za to, że był polskim żandarmem-wieszacielem, za powieszenie jednego włościanina Kruszyńskiego, usiłowanie powieszenia innych 7-miu osób i pobicie i ukaranie niektórych mieszkańców, pozostałych wiernymi swefnu obowiązkowi, a także za zbieranie po wsiach broni.

СТАШКЕВИЧЪ Юстинъ,szlachcic (однодворец) powiatu poniewieskiego (Поневежского уезда),z okolic Wasyliszki (из околицы Василишки),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

wysłany w aresztanckie roty, notowany z województwa kowieńskiego, 20 listopada 1863 wysłany z Wilna na Sybir, zsyłka związana z działaniami powstańczymi

jednodworzec kowieńskiej prowincji

włościanin wyrokiem moskiewskiego sądu wojennego za wzięcie udziału w powstaniu, powieszony w Suwałkach w r. 1863.

Z Dziczek, 50 lat, gr-kat, żonaty, kmieć. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Złoczowie (prawdopodobnie w związku z działaniami powstańczymi), za przestępstwo przeciwko zarządzeniom publicznym, skazany na 3 tygodnie aresztu w sztokhauzie.

Z Dziczek, 21 lat, syn kmiecia, gr-kat, żonaty. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Złoczowie (prawdopodobnie w związku z działaniami powstańczymi), za przestępstwo przeciwko zarządzeniom publicznym, skazany na 2 tygodnie aresztu w sztokhauzie.

lekarz Kasy Powiatowej w Krzeszowicach, tamże zamieszkały. Urodził się w 1843 roku w Krzeszowicach, kawaler, wyznania rzymskokatolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64 r. podał, iż przed powstaniem uczył się w gimnazjum a podczas powstania czynny był przy organizacji oraz w policji powstańczej w Krakowie. Na dowód mógł przedstawić nominację Rządu Narodowego, wręczoną mu przez pana Kryetera (?) w Krakowie. Zobowiązał się do wpłacenia wpisowego w wysokości 1 złotego i składki rocznej w wysokości 3 złotych. Oświadczenie podpisał 12 grudnia 1894 roku. Został przyjęty 18 grudnia 1894 roku.

(przyczyna nieznana), pod sąd 27.09.1863

stracony Wiłkomierz 7.8.1863

syn Jana, beztermiribwo - urlopowany starszy kanonier Nr. 1, komp. kaukaskiej artylerji fortecznej. Skazany na mocy konfirmacji Wojennego Naczelnika m. Wiłkomierza i powiatu. Powieszony w Wiłkomierzu 26-go lipca 1863 r. za przebywanie w oddziale powstańczym, a po odłączeniu się od niego z kilkoma innymi powstańcami, przyjął przewodnictwo nad nimi, dokonywał rozboje, grabieże i wreszcie został wzięty do niewoli z orężem w ręku.

udział w potyczkach: sandomierskie: Opatów 21.02.1863 poległ

więziony w twierdzy dynaburskiej, ksiądz

mężcz. 24 lata w 1868 r., ziemianin kowieńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w Tomsku, podienszczyk, rodziny nie posiadał, kawaler

szlachcic kowieńskiej prowincji

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: mińska, miejsce zsyłki: tobolska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ksiądz kościoła m.

mężcz. 43 lat, ksiądz, zesłany na zamieszkanie, z 1866 r. przebywał w Omsku

zbiegły z Ołomuńca, poszukiwany przez policJv w Krakowie w listopadzie 1863 r.

Ochrzczony w kowieńskiej guberni.