Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Kazimierz Kucio

ppro. (1838) Pyzdrów

ppro. (1832) Sierpc

ppro. (1842) Łódź

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: mińska, miejsce zsyłki: permska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

rtm., otrzymał w styczniu 1864 r. z Krakowa fundusz do oddziału

Emilia Kuczewska

żona Kajetana Cichońskiego, aresztowana w Rozwadowie w początku 1864 r.

Cyprian Kuczewski

h. Poraj, ur. r. 1828, służył w oddz. Wawra. Emigrował do Paryża, później osiadł w Egipcie. Zmarł jako urzędnik Towarz. kanału Suezkiego r. 1892 w Izmailji.

Ignacy Jerzy Kuczewski

h. Poraj, ur. r. 1834 w Bosieńsku dymis oficer kon. artyl. ros. właściciel dóbr w Trockiem, zaszczycony wyborem na sejmikach szlach. gub. Wileń skiej, pracował jako wojow. Wileński, główny organiz. woj. i członek Rządu naród. Walczył w oddz. Wisłoucha we wszystkich bitwach. Po powst. muzyk.

Władysław Kuczewski

Obywatel ziemski. Ur. w 1828r. we wsi Rudawka (pow. augustowski). Walczył pod dowództwem Wawra. Pełnił funkcje żandarma, dostarczał żywność do obozu. W potyczce w lasach Augustowskich został ranny. Zesłany na Syberię do katorżnych robót, gdzie przebył lat 9.

Władysław Kuczewski

ur. w 1828 roku we wsi Rudawka w powiecie augustowskim. Służył w partii . Pełnił funkcję żandarma, a także dostarczał żywność do obozu. W czasie jednej z potyczek został ranny, wzięty do niewoli i zesłany na katorgę, gdzie przebywał 8 lat. Zmarł przed 1919 rokiem. Pensję weterańską pobierała wdowa Paulina

Pseud. "Mucha", wojskowy rosyjski, kapitan Czerkiesów, w powstaniu styczniowym kapitan. Pod Węgrowem 3.2.1863 Pozostał w szczególnej pamięci, dowódca kosynierów, rzucając swoich 300 chłopów do ataku na stojące o 500 kroków działa artylerii konnej. Dowódca oddziału na Podlasiu, dowodził kosynierami i strzelcami w bitwie pod Mokobodami.

Wymieniony w raporcie żandarmerii z Ustrzyk Dolnych jako podejrzany o udział w powstaniu.

Michał Kuczuwalski

ppro. (1844) Szczuczyn

Michał Kuczwalski

Urodzony w 1844. Mieszkał w Szczuczynie. W 1920 roku zweryfikowany jako ppor. weteran pod numerem porządkowym 1155/1920. Mieszkał w Grajewie. Żył jeszcze w1927 roku.

Ziemomysł Kuczyk

(Kucyk) mierosławczyk, płk, dca oddziału w pow. stanisławowskim, organizator wojsk. Galicji Zach. Po powstaniu emigrował do Francji. W r. 1877 zdemaskowany jako agent III Oddziału /Kancelarii Osobistej Jego Cesarskiej Mości - przyp GP+/.

Karol Kuczyński

ppro. (1845) Biechów

Leon Kuczyński

zm. 27 V 1887, powstaniec styczniowy poch. Waręż

Leopold Kuczyński

(1822-1863), radca sądu karnego we Lwowie, zamordowany 25 X

Marian Kuczyński

Uczestniczył w Zjeździe delegatów Stowarzyszeń Weteranów roku 1863. Zjazd odbył się 26 grudnia 1919 roku, w Zamku Królewskim w Warszawie. Został zorganizowany przez „pana Ministra do Spraw Wojskowych Jenerała-porucznika Józefa Leśniewskiego, specjalnie dla delegatów Stowarzyszeń Weteranów r. 1863 ze wszystkich dzielnic Polski i zaproszonych gości ze sfer wojskowych”.

Marian Kuczyński

Podporucznik, weteran, 22 stycznia 1929 zamieszkały we Lwowie

Marjan Kuczyński

ppro. (1847) Lwów

Witalis Kuczyński

ppro. (1846) Siedlce

Władysław Kudelski

(1835–1898) – weteran Powstania Styczniowego zmarły w Stanisławowie [obecnie Ivano-Frankowsk na Ukrainie], "po powstaniu dyrektor Szkoły Ludowej im. Tadeusza Czackiego w Stanisławowie, ojciec wybitnego architekta Jana Tomasza Kudelskiego – twórcy stanisławowskiej secesji". [1] Pochowany na Cmentarzu Sapieżyńskim w Stanisławowie [1] Do sprawdzenia czy jego grób się zachował - po zniszczeniu cmentarza w 1980 r przez władze ZSSR i zamienienia go na park.

ur. r. 1836, ekspedyt. pocztowy, służył jako szereg, w oddz. Grekowicza i Mossakowskiego. Walczył pod , Żarkami, Rychłocicami. Ranny pod Rychłocicami.

ur..l835, zm. 26 X 1903, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ppro. (1838) Krotoszyn

ppro. (1833) Sanniki

Data urodzenia: 29 grudzień 1839 r. Miejsce urodzenia: Słubice (Jamno) Data śmierci: 2 wrzesień 1922 r. Miejsce śmierci: Łowicz Stopień wojskowy: szeregowy Żołnierz pułkownika Macieja Artura Konstantego Sokołowskiego herbu Pomian. Służył jako ułan w oddziale kawalerii utworzonej w powiecie kujawsko-brzeskim. Następnie walczył pod Władysławem Orłowskim. Podczas weryfikacji jego walki w Powstaniu Styczniowym powiedział, że walczył pod Gąbinem. Weteran - liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-57. Pochowany na cmentarzu Emaus w Łowiczu "" [1]

Andrzej Kujawski

Pochodził z Gorlic - powstaniec. Wyruszył do powstania w 6,1863 z dworu Marcelego Łętowskiego w Gliniku k. Gorlic. Przewieziony do Mielca wraz z innymi. Wszedł w skład oddziału dowodzonego przez Popiela, pseud. Chościakiewicz. Przed przeprawą przez Wisłę zaopatrzony w ubrania i uzbrojony w karabin z bagnetem. Oddział stoczył bitwę pod Komorowem, gdzie został rozbity. Kujawski dostał się do niewoli i zesłany do Tweru. Do Gorlic powrócił po 4 latach.

Andrzej Kujawski

ppro. (1841) Gorlice

Marian Kukaczewski

Zamieszkały w Golubiu, syn Wilhelma. Poległ w 9.7.1863 [wg danych Księgi Zgonów par. Grójsk].

Rajmund Kukawski

ur. 1846, podoficer, zm. 36 II 1388, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Antoni Kukliński

ppro. (1845) Janowo

Wincenty Kukliński

(ok. 1839-?) Szlachcic z gub. warszawskiej. Walczył w oddziale R. Rogińskiego. Za udział w powstaniu oraz „awanturowanie się w areszcie, lżenie pełniącego wartę oficera" został skazany na 5 lat ciężkich robót. Katorgę odbywał w Usolu. Przybyła tam do niego narzeczona Leokadia Porębska. Jakub Gieysztor był świadkiem na ich ślubie. Na osiedleniu przebywał z rodziną w gm. Idyńskiej okr. bałagański, tam urodzili się jego dwaj synowie. Nie wiadomo z jakiego powodu został uwięziony w Krasnojarsku. W 1876 r. odzyskał prawa stanu i pozwolenie zamieszkania z rodziną w Irkucku, gdzie zajmował się handlem. Do kraju nie powrócił, wg inf. A. Kręckiego w Irkucku popełnił samobójstwo - otruł się. Leokadia zmarła w 1910 r. w Irkucku, w tym samym roku na szkarlatynę zmarło troje ich wnucząt.

Władysław Kulako

nauczyciel z Wielkiego, lat 22

Władysław Kulako

Poległ w bitwie pod Koziołkiem (koło Skępego) 16 IV 1863r. Pochowany został w Ligowie przez miejscowego proboszcza - ks. Ignacego Małkiewicza.

Mikołaj Kulaszyński

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: lubelska, miejsce zsyłki: tambowska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Mikołaj Kulaszyński

Urodzony w 1828 r., wyświęcony w 1855 r. był wikariuszem w Dysie, przy kolegiacie w Zamościu, następnie objął probostwo w Łaszczowie. Aresztowany w lipcu 1863 r. za szeroką działalność agitacyjną, współpracę z podziemiem, za odbieranie przysięgi od powstańców, za obecność w lasach i pomoc rannym. Znaleziono u niego zakazane gazety i inne przedmioty wskazujące na powiązanie z podziemiem. Wyrokiem sądu skazany na zamieszkanie na Syberii. W 1889 r. zwolniony z zesłania dzięki staraniom wielu dyplomatów przyjechał do Lwowa, gdzie zmarł w

Z Kter, lat 20, powstaniec z oddziału mjr Roberta Skowronskiego, kpt. Roberta Szumlanskiego, poległ 10.09.1863 pod Dalikowem. Pochowany w zbiorowej mogile 55 powstańców na cmentarzu w Dalikowie (woj. łódzkie)

Bolesław Kulczycki

ur. r. 1833, stabskap. rosyj., pracował jako organiz. na Wołyniu w po w. Starokonstantynowskim. Po bitwie pod Połonnem zbierał i wywoził rozbitków, po bitwie pod Salichą wykradł z niewoli rannego rotmistrza Mareckiego. Ścigany przez rząd mosk. udał się do Galicji, gdzie wcielony do oddz. pułk. Chranickiego, formował oddz. w okolicy Bursztyna. Po powst. pisarz gminny.

Strona z 338 < Poprzednia Następna >