Powstanie Styczniowe - uczestnicy

W powstaniu lustrator działalności powiatu szubińskiego i wągrowieckiego

dziedzic Tonowa. Oskarżony w wielkim procesie politycznym, rozpoczętym 7.7.1864 przed Trybunałem w Berlinie dla 149 powstańców.

Naczelnik cywilny do czerwca 1863, a następnie komisarz woj. grodzieńskiego, które dzieliło się na obszar północny (grodzieński) i południowy (brzesko-litewski). Urzędnik grodzieńskiej komisji budowlanej, działał w konspiracji od 1861

W kwietniu 1866 wciąż odsiadywał w twierdzy kłodzkiej karę za udział w powstaniu. Sakazany na 1 rok

prowadził działalność konspiracyjną na rzecz powstania, skazany na karę więzienia

szlachcic, prożiwał w m. Grodno.

szlachcic Wilno województwo

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "Skośnej Kaponierze" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Uczestnik powstania 1863, były obywatel z Wołynia, przeżywszy 58 zmarł we Wrząsowicach 29.1.1900 przeżywszy 58 lat życia. Pogrzeb odbył się we Wróblowicach pod Wieliczką.

Ur. w Złotowie. W powstaniu walczył w partii Taczanowskiego pod Ignacewem, gdzie został ranny. Skazany do rot aresztanckich na 2 lata do Wiatki.

szlachcic Wilno województwo

szlachcic z Wilna prowincji.

mężcz. 27 lat na 1870 r., ziemianin wileńskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, przebywał w Koływani, potem w tomskim okręgu, Narymskom kraie, kriesćjańskiie raboty, rodziny nie posiadał, kawaler

szlachcic, uczestnik powstania, notowany: Niwy, powiat dziśnieński

żołnierz oddz. Rębajły. Po bitwie opatowskiej 21.02.1864 r. ujęty do niewoli pod wsią Pipały. Uwięziony i zesłany na Sybir do gub. tomskiej. Powrócił do Daleszyc

Służący 22690|Leona Platera, wyjechał razem z nim do partii Bujnickiego. Brał udział w napadzie na transport broni pod Krasławiem, następnie przemykając się po lasach wraz z Leonem Platerem schwytani przez roskolników. Więziony razem ze swym panem w twierdzy Dynaburskiej domagał się dzielenia jego losu, wraz z pójściem na śmierć. Komisja jednak nie przychyliła się do tego.

Zm. przed 1919, żona: Petronela, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-310

dziedzic Chwalenciuka. Oskarżony w wielkim procesie politycznym, rozpoczętym 7.7.1864 przed Trybunałem w Berlinie dla 149 powstańców.

szlachcic Wilno województwo

Był pomocnikiem naczelnika oddziału Straży Narodowej w Warszawie i zarządzał składem broni powstańców.Skazany na 9 lat ciężkich robót w twierdzach syberyjskich

Rekrut bielawskiego pułku piechoty, rodem z guberni warszawskiej, wyrokiem sądu wojennego, konfirmowanym przez jen. maj. Dołomanowa. Zapewne za udział w powstaniu skazany w 1864 na utratę majątku.

szlachcic

mężcz. 22 lata w 1864 r., szlachcic , zesłany bez pozbawienia praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, potem w Kurganie, Omskie, rodziny nie posiadał, kawaler

Z guberni witebskiej, uczeń instytutu w Hory-Horkach, brał udział w bitwie pod Hory-Horkami 6.5.1863, informacja o zauważeniu go w szeregach powstańczych pochodzi od listy dyr. Trautfettera

mężcz. mieszkaniec Zapadnogo kraja, warunki zesłania nieznane, przebywał w tobolskiej guberni r. Turińskie

szlachcic Wilno województwo

mieszkaniec Zapadnogo kraia

Stefan Cyprian Zabłocki urodził się 17 sierpnia 1826 roku w Kierznie, w Wielkim Księstwie Poznańskim, jako syn Idziego Zabłockiego, ekonoma, i Zuzanny z Sałeckich. Pochodził z rodziny o szlacheckim pochodzeniu, związanej z zarządem folwarków i dworów. W dzieciństwie mieszkał m.in. w Kuźnicy Grabowskiej i Michałowie, gdzie jego ojciec pracował jako dzierżawca.Po śmierci ojca w 1836 roku wychowywany był przez matkę, a następnie ojczyma, Jana Majchrowskiego. Po 1848 roku, już jako sierota, mógł przebywać u krewnych lub dziadków. Ostatecznie związał swoje życie zawodowe z Warszawą, gdzie osiadł jako cukiernik – zawód, który wykonywał co najmniej od początku lat 50. XIX wieku.W 1851 roku ożenił się z Emilią Perkowską, z którą miał sześcioro dzieci. Po śmierci Emilii w 1858 roku, w 1859 roku zawarł drugi związek małżeński z Katarzyną Barbarą Zajkowską, z którą miał kolejne troje dzieci.W latach 60. XIX wieku zaangażował się w działalność patriotyczną, wspierając ruch narodowy. Uczestniczył w organizacji spiskowej przed Powstaniem Styczniowym, zbierał fundusze dla powstańców oraz ukrywał wykonawców zamachu na Pawła Felknera – naczelnika tajnego wydziału kancelarii namiestnika Królestwa Polskiego – dokonanego 20 listopada 1862 roku przez żandarmerię narodową (sztyletników). Aresztowany i skazany wyrokiem Audytoryatu Polowego z 26 sierpnia 1865 roku na 6 lat ciężkich robót, z perspektywą dożywotniego zesłania na Syberię.Zmarł przed końcem odbywania kary, 2 października 1869 roku w Jekaterynburgu, w guberni permskiej, w wieku 43 lat. Jego śmierć została oficjalnie potwierdzona przez władze carskie i odnotowana w aktach stanu cywilnego Warszawy.

Petronela Zabłocka v. Zawłocka.Zanotowana jako wdowa po weteranie w Wykazie wdów pobierających zaopatrzenie mieszkających na terenie PKU Kielce.Mieszka: Daleszyce

nadpor. austr. w kordonie granicznym

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

powstaniec z terenu zaboru austriackiego, w niewoli rosyjskiej, zwolniony 1864 lub 1865

udział w potyczkach: sandomierskie: Koszary Iłżyckie 5.06.1863 poległ

Powieszony w Brześciu Litewskim. Pocztylion z Zalesia.

Z Lacek Małych, żonaty, 43 lata. W kwietniu 1864 roku skazany przez sąd wojenny w Złoczowie na 10 dni aresztu w sztokhauzie za przestępstwo przeciw publicznym zarządzeniom (zapewne za udział w powstaniu).

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1865 miejsce wysyłki: kijowska, miejsce zsyłki: orenburska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

szlachcianka lat 20 z Poniewa Gubernia Koweńska, niedoniesienie właddzy o ukrywaniu powstańców, kara 3 miesiące więzienia 11.03.1865