Powstanie Styczniowe - uczestnicy

*Pogrzeb lekarza poznańskiego śp. dr. Maksymiliana Ziółkowskiego, podporucznika - weterana z powstania 1863 r. odbył się wczoraj przy tłumnym udziale obywatelstwa miasta Poznania. By oddać hołd cieniom sędziwego weterana - powstańca, przybyły liczne poczty sztandarowe organizacyj powstańczych i „Sokoła”. Zwracał uwagę historyczny sztandar powstańczy z 1848 r. i 1863 r. Straż honorową pełniła kompanja 7 baonu saperów poznańskich. W długim szeregu organizacyj zwracała uwagę kompanja miejskiej straży pożarnej w hełmach. Okazałe wieńce złożył m. in. zarząd miasta Poznania i Związek Lekarzy Państwa Polskiego okręgu wielkopolskiego. W domu żałoby przy ul. Niegolewskich 4 poświęcił zwłoki ks. proboszcz Dąbrowski z Żytowiecka i wyprowadził kondukt w otoczeniu licznego duchowieństwa. Gdy trumnę ze zwłokami powstańca wynieśli na swych barkach saperzy, by złożyć ją na karawanie, pochyliły się sztandary, oddało honory wojsko, prezentując broń. Orkiestra 7 baonu saperów odegrała marsza żałobnego. W olbrzymim orszaku pogrzebowym, który ul. Marszałka Focha udał się na cmentarz górczyński, uczestniczyli przedstawiciele władz uniwersyteckich, miejskich, wojewódzkich i licznych organizacyj. Szczególniej licznie byli reprezentowani lekarze. Tłumny udział obywatelstwa poznańskiego w pogrzebie śp. dr. Maksymiljana Ziółkowskiego, był podniosłą manifestacją obywatelstwa naszego miasta i pośmiertnym hołdem dla zgasłego bojownika o wolność. Cześć Jego pamięci!

S. Zięciakjewicz. Urodzony w roku 1840 z ojca Franciszka, ziemianina i matki Agaty, w dniu 15-ym stycznia 1863 roku z polecenia Rządu Narodowego wymyka się z Warszawy na czele 450 młodzieży zdolnych do służby wojskowej i na zasadzie otrzymanej marszruty staje z nimi w Radzyminie.Stąd dostaje rozkaz udania się do dóbr Cilinki, należących do księcia Woronieckiego i łączy się z partją Skowrońskiego. Dowódca Skowroński z całym oddziałem wyrusza do Myszyńca, gdzie z 1-go na 2-gi latego zciera się z Moskalami i zdobywa 600 karabinów i mnóstwo białej broni. W potyczce tej Zięciakiewiez bierze żywy współudział. Następnie, po połączenia się z partją „Topora“ Krzyżanowskiego oddział, w którym znajdje się Zięciakiewiez, przedostaje do gub. Warszawskiej, gdzie następuje gorąca utarczka z hazarami Grodzieńskimi. Ranny dwukrotnie bagnetem i kulą, która do dziś w nodze jego siedzi, Zięciakiewicz dostaje się do niewoli i osadzony w cytedeli warszawskiej, gdzie przebył rok i miesięcy 7.

weteran powstania 1863. Zmarł 18.1.1919 Bydgoszcz

powstaniec