Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Celina Treter, ur. 1830, córka Aleksandra Stanisława i Konstancji Łodyńskiej. Używała pseudonimu "Celina z Orelca". Matka, a później rodzice posiadali majątek Dźwiniacz Górny. Dzieciństwo i młodość spędziła przede wszystkim w miejscowości Łonie koło Przemyślan oraz we Lwowie, do którego wyjechała w 1843 celem nauki. Uczęszczała na lekcje śpiewu, gry na fortepianie, tańca, rysunków, krawiectwa, a także historii oraz trzech języków obcych - francuskiego, niemieckiego i włoskiego. Ok. 1850 poślubiła Kajetana Dominikowskiego, ziemianina i działacza niepodległościowego, który miał za sobą pobyt w austriackich więzieniach i udział w wydarzeniach Wiosny Ludów. Małżonkowie zamieszkali Dźwiniaczu Górnym a następnie w okresie Powstania Styczniowego przenieśli się do Orelca nad Sanem. Dźwiniacz został w tym czasie sprzedany. W Orelcu Celina prowadziła działalność artystyczną i niepodległościową, dając m.in. schronienie powstańcom. Od 5 maja miał u niej tymczasową kwaterę . W tym w lutym 1864 stacjonował podówczas organizatorowi obwodów sanockiego i samborskiego. Wspierała powstańców i zapisywała wydarzenia, w których uczestniczyła. Dzięki niej zachowało się wiele informacji o powstańcach przebywających w Galicji. W domu urządziła zbiór historycznych pamiątek, gdzie m.in. zachowały się pieczęcie Rządu Narodowego. Malarka, Rzeźbiarka, tworzyła też witraże, które zasłynęły na wystawie w Paryżu w 1867 roku, oraz dzieła na ozdobę świątyń. Próbowała swoich sił także w literaturze wydając "Zapiski z powstania" Wydała też opracowanie "Pieśni powstańcze z 1863 roku z muzyką zebrane i ułożone przez Celinę z Orelca" W latach 70-tych mieszkała w Krośnie, sąsiadując z bar. Białobrzeską i we Lwowie przy ul. Kochanowskiego 1, gdzie zmarła w 1908.

Ur. 1809 Buchwałd, zm. 1.5.1884 Telkwice, Syn Antoniego i Józefiny Białobłockiej. Jego ojciec był landrantem w pow. sztumskim. 1817-1826 uczęszczał do jedynego w okolicy katolickiego gimnazjum w Brunsberdzie (Braniewo), a następnie studiował prawo i ekonomię we Wrocławiu. Odbył podróż po Niemczech, Szwajcarii i Włoszech celem zapoznania się z zagadnieniami administracyjnymi i gospodarczymi. Od 1832 pracował w administracji i sądownictwie pruskim. Następnie w 1835 przejął majątek rodzinny i rozpoczął gospodarowanie na roli. Dzięki stosunkom z polskimi dworami zaczął się budzić w nim patriotyzm. Odbył wtedy też drugą podróż uwzględniając również Małopolskę i Królestwo - co miało na niego duży wpływ. Największa zmiana propolska dokonała się dzięki drugiemu małżeństwu - z Zofią - w 1843. Rozpoczął tworzenie Towarzystwa Pomocy Naukowej, kółek rolniczych, kół włościańskich. W 1848 był też posłem na sejm berliński. Angażował się w pracę Ligii Polskiej, wraz z bratem Alkantrym założył w Podstolinie ligę na ziemi malborskiej i przyjął urząd deputowanego do Ligii Głównej. Pracował w Ziemstwie Kredytowym w Kwidzyniu gdzie był radcą a potem dyrektorem prowincjonalnym. W 1863 angażował się w pomoc materialną dla Powstania, przez co naraził się na prześladowania ze strony władz pruskich. W Powstaniu zaangażował się w działalność pracy organicznej w 1865 założył Towarzystwo Rolnicze dla Ziemi Malborskiej, a później wraz z Ignacym Łyskowski i Hiacyntem Jackowskim zapoczątkowali toruńskie Sejmiki Gospodarcze. Organizował akcje przeciwko uciskowi, protestował przeciwko wcieleniu ziem polskich do Związku Północno-Niemieckiego, zakładał czytelni, kolportował książki. Pochowany: Kalwa, cmentarz przykościelny, wraz ze swoją drugą żoną. Małżeństwa 1. Hortensja Kalkstein, h. Brochwicz (ślub 1838), zm. 1839 2. Zofia , h. Grzymała (ślub 1843), ur. 1812, zm. 1893 Dzieci: [list] [*] (1) Hortensja, ur. 1839 + Emil Schedlin-Czarliński [*] (2) Edward, ur. 1844 + Helena Zofia Wolańska [*] (2) Antoni, ur. 1846 + Eugenia Benisławska [*] (2) Helena, ur. ok. 1848 + Stanisław Maksymilian Mieczkowski [*] (2) Jan, ur. 1852 + Zofia Mittelstaedt [*] (2) Ludwik, ur. 1850 + Godzisława Łyskowska [*] (2) Maria, ur. 1853 [*] (2) Teodor, ur. 1855 [/list]