Meliton Menkes
Meliton Menkes, później także jako Meliton Menczyński. Ur. 1.3.1834 Buczacz, zm. 24.1.1905 Lwów. Syn Karola Menkesa (1800-1882 chirurg) i Henryki Meisel. Rodzice i 3 rodzeństwa rok wcześniej przeszli na katolicyzm. Meliton swoje imię otrzymał po ojcu chrzestnym - Melitonie Pięczykowskim - właścicielu dóbr Pilawa.
Oficer austriacki, nauczyciel języków. W Powstaniu służył jako kapitan pod Joungiem, Żalplachtą, Horodyńskim w wyprawie na Radziwiłłów, Komorowskim. W czerwcu 1864 skazany na 6 mies. więzienia przez austriackim Sąd Wojenny we Lwowie za "zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej według par. 66 c.k.k."
W 1867 w Tarnopolu poślubił 16-letnią Annę Kuhner ze Stanisławowa, c. Antoniego i Anny Ontenrieth. W 1873 uczył języka francuskiego w gimnazjum w Tarnopolu a także był agentem krakowskiego Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń. W 1882 zmienił urzędowo nazwisko na Menczyński.
Pochowany we Lwowie na Łyczakowie, kw. 50