Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Powstaniec, sybirak, dowódca konnego hufca im Dzieci Warszawskich. W 3.1887 wytoczył proces o zniesławienie innemu powstańcowi i sybirakowi - Ludwikowi Zielonce. Ów udowadniał że Żychliński był donosicielem dla idei. Oskarżenie to poparł słowami Mikołaja Epsteina i Benedykta Dybowskiego. Podstawą oskarżenia było zdarzenie z Irkucka stawiające w złej sławie Żychlińskiego a które zostało opublikowane w czasopiśmie "Ognisko Domowe" 20.1.1887.W Irkucku u Epsteina zbierało się towarzystwo z którego Żychliński został wyrzucony jako donosiciel, choć znali jego dowody męstwa. Zastanawiającym dla Epsteina był fakt, że wszyscy przywódcy powstania zostali powieszeni, a Żychliński tylko został zesłany (drugi R... sam przyznawał się kolegom że był donosicielem i przepraszał). Pogłoski mówiły że Żychliński robił zeznania w Cytadeli przez które wielu dostało się do niewoli. Miał on wśród zesłańców opinię "króla łgarzów" tak że istniało przysłowie "łże jak Żychliński". Epstein przytaczał opowieści Barosza - wiernego sługi Żychlińskiego, który zerwał z nim gdy ów zażądał pomocy w donosicielstwie i dostarczania informacji do kpt. Markowoa. Gubernator Dytmar miał ofiarować Żychlińskiemu pieniądze, których on nie wziął, mówiąc że czyni to z przywiązania do rządu rosyjskiego. O niecnym postępowaniu wspominała też jedna Polka zamieszkała w Irkucku. Moskal Fronckiewicz opowiadał Epsteinowi że Żychliński żalił mu się że rząd rosyjski mało go wynagradza. Ostatecznym dowodem miał być list który Epstein przez przypadek przeczytał a skierowany urzędnika do specjalnych poruszeń Lietkego, w którym Żychliński ostrzegał przed Epsteinem i Marczewskim jako ludźmi "bardzo niebezpiecznymi". List był mu wręczony przez pomyłkę przez chłopa z Kojdałowa gdzie przeniósł się Żychliński, a różnił się od właściwego listu zagięciem rogu. Po tych dowodach Epstein Żychlińskiego wyrzucił.

Opis jak w rekordzie nr 106767

uczestnik powstanie z Wl.Ks.Poznańskiego

ur. 1846 [2] zm. 25.03.1888 Dębniki k. Krakowa [2] żołnierz polskie z 1863 roku [1] [2], technik [1] [2] , właściciel fabryki kafli w Dębnikach, [1] [2] urodzony w 1846 r, [1] [2] zmarł wczoraj po krótkiej chorobie w Krakowie. Wśród licznego mieszczaństwa krakowskiego zmarły posiadał dobrze zasłużony szacunek. [1] Pochowany na krakowskim cmentarzu w kwaterze R. Polonia [3]

(1849-1910), dyrektor Rachuby Magistratu, powstaniec 1863/4

Pochowany - Kraków, Rakowice kw. 26

Alexy Życiński. Student Szkoły Głównej, gorący patrjota, dzielny żołnierz, został ranny w pierwszej potyczce pod Krubkami w stanisławowskiem, po wyleczeniu się wrócił do oddziału Jankowskiego, gdzie znowu w pierwszej potyczce został ciężko poraniony przez kozaków i z ran umarł w końcu stycznia 1864 r.

10.2.1863 w obozie w Ojcowie. Żołnierz Drugiego Plutonu Strzelców. Sekcja Pierwsza