Mieczysław Miszewski
[herb=Lubicz]Mieczysław Franciszek Miszewski (czasem błędnie Miszowski), h. {{Lubicz}}. Ur. 25.2.1842 Płock[14], zm. 12.8.1884 Kraków.[1] Syn Franciszka Salezego Piotra, regenta kancelarii ziemskiej guberni płockiej[1][5][14] i Tekli Zofii Ogińskiej.[1][5][14]
Kapitan w wojsku moskiewskim.
Karierę wojskową porzucił na odgłos powstania. Walczył prawd. w partii Mossakowskiego dowodząc oddziałem 80 kosynierów. W bitwach i , gdzie w czasie ataku został raniony i dostał się do niewoli. Musiał mieć amputowaną nogę. Był leczony w tym samym lazarecie co św. Adam Chmielowski (prawd. Koniecpol). Zaaresztowany i zesłany na Syberię.
Po powstaniu i powrocie z wygnania Urzędnik Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń[1] Literat. Mieszkał w Porębie Wielkiej.[3]
Pod koniec życia, mieszkał w Krakowie, przy ul. .
Liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-225 (notowana wdowa).
Żona: Maria Anna Zofia Wielowiejska[1] Otrzymywała rentę wdowią po weteranie.[8] zm. 1923.[9]
Dzieci:
* Maria Kazimiera Tekla (1874, mąż: Marian Hubaczek ) [3][2]
* Anna Józefina Antonina (1876 - 1877) [3][1]
* Zofia (mąż: Kazimierz Hempel)[2]
* Mieczysława Ludwika (1881)[4]
* Bronisława Helena (1884 - 1885)[4][1]