Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

h. Leszczyc, zm. 1910, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ppro. (1838) Lwów

Aleksander Mislaglewicz

ppro. (1848) Lwów

Julian Missiński

(Marian) bernardyn duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: warszawska, miejsce zsyłki: permska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

mieszkaniec Kromołowa, wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny

Mieczysław Miszewski

powstaniec, stracił nogi

Mieczysław Miszewski

[herb=Lubicz]Mieczysław Franciszek Miszewski (czasem błędnie Miszowski), h. {{Lubicz}}. Ur. 25.2.1842 Płock[14], zm. 12.8.1884 Kraków.[1] Syn Franciszka Salezego Piotra, regenta kancelarii ziemskiej guberni płockiej[1][5][14] i Tekli Zofii Ogińskiej.[1][5][14] Kapitan w wojsku moskiewskim. Karierę wojskową porzucił na odgłos powstania. Walczył prawd. w partii Mossakowskiego dowodząc oddziałem 80 kosynierów. W bitwach i , gdzie w czasie ataku został raniony i dostał się do niewoli. Musiał mieć amputowaną nogę. Był leczony w tym samym lazarecie co św. Adam Chmielowski (prawd. Koniecpol). Zaaresztowany i zesłany na Syberię. Po powstaniu i powrocie z wygnania Urzędnik Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń[1] Literat. Mieszkał w Porębie Wielkiej.[3] Pod koniec życia, mieszkał w Krakowie, przy ul. . Liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-225 (notowana wdowa). Żona: Maria Anna Zofia Wielowiejska[1] Otrzymywała rentę wdowią po weteranie.[8] zm. 1923.[9] Dzieci: * Maria Kazimiera Tekla (1874, mąż: Marian Hubaczek ) [3][2] * Anna Józefina Antonina (1876 - 1877) [3][1] * Zofia (mąż: Kazimierz Hempel)[2] * Mieczysława Ludwika (1881)[4] * Bronisława Helena (1884 - 1885)[4][1]

Leokadia Mitraszewsk

żona Henryka Schmitta, historyka, pracowała w lwowskiej organizacji. Skazana na kilka tygodni więzienia, emigrowała wraz z mężem do Paryża, skąd powróciła dopiero po ogólnej amnestyi.

Leokadia Mitraszewska

ur. 1826, zm. 1898, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ppro. (1840) Grabowiec

ur. 1841 w Siedliskach, drukarz, służył jako szereg, w oddz. Krukowieckiego i walczył pod Imbramowicanii i Glanowem. Wzięty do niewoli, wysłany na Sybir, przepędził tam lat cztery, od r. 1864 do 1868. Był ranny w nogę. Po powst. zarządca drukarni.

Stefan Mizerski

inżynier. Urodzony w 1841 roku w Borowie. Początkowo był czynny w organizacji cywilnej, a potem pod dowództwem kapitana Korytyńskiego. Walczył pod Lututowem. Był naczelnikiem i organizatorem akcji w powiecie Kaliskim. Oskarżony o udział w powstaniu, więziony przez władze pruskie, szczególne za to, że „nie sławił się do mobilizacji”.

Stefan Mizerski

(1841-1898) – inżynier, powstaniec styczniowy

Stefan Mizerski

Ur. 14 sierpnia 1841, zm. 8 października 1898, Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz starofarny Obecnie: Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan

Józef Mizgalski

Ur. 8 kwietnia 1845, zm. 15 lutego 1927, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 18 lutego 1927, cmentarz Garnizonowy (Cytadela) Istnieje: CG-V-332

Józef Mizgalski

ppro. (1845) Powodowo

Właściciel Wielgiego. Dowodził małym oddziałem powstańczym.

Władysław Miączyński

Poddany austriacki - wzięty do niewoli w walkach z oddziałami powstańczymi w kieleckim.Skazany na pozbawienie wszystkich praw stanu i osiem lat ciężkich robót w twierdzach.

Stanisław Międlicki

( - 18.12.1885 Kozłów ) - weteran Powstania Styczniowego, aptekarz w Kozłowie zmarł 18.12.1885 r . "Był to na wskroś zacny człowiek i prawy syn ojczyzny. Czynny w roku 1863 jako organizator, długoletni burmistrz i prezes rady szkolnej w Mikulińcach, położył nie małe zasługi. Przesiedliwszy się następnie do Kozowy, należał do wybitnych kierowników tamtejszego Towarzystwa zaliczkowego."

Ludwik Miętta-Mikołajewicz

Ur. w Białej r. 1843, oficer kawaleryi austr., służył jako rotmistrz w oddz. Kurowskiego, Langiewicza i Różyckiego. Walczył pod Miechowem i St. Krzyżem. Ranny pod Giebułtowem. Po powst. ziemianin.

Ludwik Miętta-Mikołajewicz

W lutym w zgrupowaniu Kurowskiego w Ojcowie. 3.2.1863 brał udział w pod dowództwem Franciszka Gaszyńskiego.

Adolf Miłasiewicz

ur ok. 1846 Krzywie [2] zm. 24.02.1863 Dobra k. Łodzi [1] [2] Jego rodzicami byli: Kajetan Miłasiewicz [2] i Katarzyna Smigrodzka [2] Powstaniec styczniowy [1] lat 17. [2] Walczył w oddziale [1] , poległ w bitwie pod m. k. Łodzi. [1] [2] Pochowany na cmentarzu w m. Dobra w zbiorowej mogile powstańców styczniowych poległych w bitwie pod Dobrą. [1] [2] Obecnie jest tam pomnik. [1]

Michał Miłaszewicz

МИЛАШЕВИЧЪ Михаилъ,szlachcic (дворянин) powiatu poniewieskiego (Поневежского уезда),mieszkał w Wilnie (проживал в Вильно),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Zofia z Wróblewskich Miłkowska

żona Zygmunta Miłkowskiego,znanego w Mołdawii pod imieniem Fortunata Melko, wielka patriotka, dawała w swym domu gościne powstańcom, Wkrótce rozstała się z mężem i z córeczką wyjechała do Galicji do Czortkowa, śledzona przez policję. Później wraz z mężem objeżdżała Europę. W Brukseli wydała w 1907 roku broszury " Zofii Miłkowskiej " . Rodzina potem przeniosła sie do Genewy i Lozanny i tu w swoim domu przygarnia Polaków-tułaczy.

z Gorlic, adresat listu od Józefa Ćwikiela z Łużni, aresztowanego wraz razem z Hipolitem Przybicienem.

Aleksander Miłkowski

ur. 1841, powstaniec styczniowy, poch. Bełz

Aleksander Miłkowski

(Al. Brzezki) ur. r. 1841 w Kobyłce, podpor. strzelców armii rosyj., służył jako porucz. instruktor w oddziale Bończy, później Krysińskiego. Pod Sosnówką mianowany kapit. a pod Janówką majorem. Ranny kartaczem w nogę, po wyleczeniu udał się do Zurychu i Monachium. Po powrocie dyrek. Tow. zalicz, w Bełzie.

Feliks Miłkowski

Pochodził z Gorlic - powstaniec. Studiował prawo na UJ. Wziął udział w bitwie pod Kobylanką gdzie poległ.

Feliks Miłkowski

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

Julian Miłkowski

ppro. (1841) osada Ossyaków

Piotr Miłkowski

Urodzony w gub. grodzieńskiej, studiował na Uniwersytecie Kijowskim. Sądzony w Warszawie razem z dużą grupą osób w „sprawie Traugutta". Został zesłany na osiedlenie do gub. jenisejskiej (jechał na trasie Petersburg - Moskwa w jednym wagonie m.in. z B. Dybowskim, A. Kręckim). Wracał z Krasnojarska do Warszawy w 1874 r. Po powrocie do kraju pracował w Banku Polskim do czasu jego likwidacji, a następnie z trudem utrzymywał się z nauczania i z udzielania korepetycji. Był też dobrym szachistą. Zła sytuacja finansowa wpłynęła na zaniedbanie choroby. Zmarł w warszawskim szpitalu, został pochowany na Powązkach.

Stanisław Miłkowski

Urzędowianin. W dniu 8 sierpnia 1863 r. walczył pod Żyrzynem w zwycięskich oddziałach powstańczych.

Stanisław Miłkowski

Pochodził z Urzędowa. Brał udział w bitwie pod Żyrzynem.

Stanisław (1) Miłkowski

ur. r. 1839 w Sandomierzu urzęd. kom. ośw., służył jako kapit. kosynierów w oddz. Słupskiego, Zdanowicza, Mierosławskiego i Waligórskiego, później w organiz. cywil. Po powst. korektor Gazety lwowskiej.

Stanisław (1) Miłkowski

Ur. ok. 1843 prawd. Sandomierz, zm. 22.4.1907 Kraków Uczestnik Powstania 1863. Służył jako kapitan kosynierów w oddziałach Słupskiego, Zdanowicza, Mierosławskiego i Waligórskiego, później w organizacji cywilnej.[6] W oddziale Zdanowicza brał udział w Po szeregu walk wyjechał do Krakowa, gdzie pełnił obowiązki naczelnika policji, następnie w r. 1864 naczelnik policji powstańczej we Lwowie. Aresztowany i wydany Rosji, powrócił w r. 1884 do Galicji. Po powstaniu pracował jako korektor Gazety Lwowskiej, a następnie kolejno w kilku dziennikach krakowskich. Wydał także kilka powieści nawiązujących do stosunków rosyjskich na wygnaniu. Tłumacz z języka rosyjskiego. Od 7.10.1901 mieszkał w Przytulisku Weteranów, przy ul. Biskupiej 16 w Krakowie.[5] Pochowany na Rakowicach w kwaterze R.

Stanisław (1) Miłkowski

ur. w Sandomierzu r. 1842, publicysta, brał udział w bitwie pod Słupczą, poczem wyjechał do Krakowa, gdzie pełnił obowiązki naczel. policji, następnie w r. 1884 naczel. polic, we Lwowie. Aresztowany i wydany Rosyi, powrócił w r. 1884 do Galicji i pracował jako dziennikarz.

Szczęsny Miłkowski

Obywatel ziemski. Ur. 1839r. w Tatarzynówce z. Kijowskiej. W 1862r. był członkiem organizacji powst. na Rusi, a mieszkając blisko Dniestru ułatwiał powstaniu stosunki z Wołoszczyzną i zagranicą. Ukrywał u siebie Stefana Bobrowskiego i Aleksandra Kryłowskiego. W 1863r. był w organizacji wojsk pow. Mohylewskiego. Pełnił funkcję Naczelnika Wojennego na powiat. Zesłany do gub. kazańskiej (1864-1868).

Wincenty Miłkowski

Urzędowianin. W dniu 8 sierpnia 1863 r. walczył pod Żyrzynem w zwycięskich oddziałach powstańczych.

Wincenty Miłkowski

Pochodził z Urzędowa. Brał udział w bitwie pod Żyrzynem.

Zygmunt Miłkowski

dowódca oddziału sformowanego na wschodzie, a rozbrojonego przez Rumunów pod Rinzeszte 15.7.1863

Strona z 338 < Poprzednia Następna >