Powstanie Styczniowe - uczestnicy

pscud. zob. Golejewski Antoni Niedzielski Julian, piekarz ze Lwowa, zbiegły z oddziału Chranickiego

ppro. (1842) Warszawa

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

zam. Cholewa, pracowała w organiz. w Złoczowie. Umarła r. 1892.

kpt., dca jazdy w oddziale Ruckiego

ur. 1823, zm. 1867, powstaniec styczniowy, poch. Złoczów

Rodem z Osowca. Uczestnik powstania. Poszukiwany listem gończym.

Poddany austriacki - wzięty do niewoli w walkach z oddziałami powstańczymi w kieleckim.Skazany na pozbawienie wszystkich praw stanu i osiem lat ciężkich robót w twierdzach.

Dziedzic majątku Boczki ukarany za udział w powstaniu zesłaniem i konfiskatą majątku.

ur. 28 lutego 1843 roku w Kadyszu. Uczęszczał do gimnazjum w Suwałkach. Jako uczeń VII klasy zaciągnął się do oddziału . Był więziony. W 1864 roku wstąpił do Szkoły Głównej Warszawskiej na wydział Matematyczno-Fizyczny. Studia ukończył w 1868 roku, obronił pracę magisterską pt. Teoria matematyczna ruchu wirowego ciał stałych. Drukował artykuły w „Niwie”. Wkrótce przyjął obowiązki w zarządzie Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1882 roku Rada Zarządzająca powierzyła mu opracowanie ustawy „Kasy Przezorności z zabezpieczeniem od nieszczęśliwych wypadków dla rzemieślników i robotników”, a także ustaw Kasy Wsparć. Miał również istotny wkład w opracowywaniu przepisów emerytalnych. W 1893 roku powierzono mu zorganizowanie Wydziału Kontroli Rozchodów, awansując na stanowisko naczelnika, które sprawował do 1911 roku. Został zweryfikowany jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 1560/1920. Był odznaczony Krzyżem Walecznych. Zmarł po długich cierpieniach 25 sierpnia 1925 roku i został pochowany na warszawskich Powązkach w kwaterze 1. Był żonaty z Aleksandrą z Otwinowskich, zmarłą 6 marca 1933 roku, z którą miał pięcioro dzieci: Marię (po mężu Ossowska), profesor socjologii i etyki; Irenę (niezamężną), nauczycielkę; Zbigniewa, inżyniera mechanika, zmarłego tragicznie podczas powstania warszawskiego; Stanisława, lekarza chirurga zamordowanego w Katyniu oraz Witolda, prokurenta Banku Handlowego (zm. 15 września 1924 roku)

zob. Eugeniusz Sylwester Jaskóld

ze Skórzewskich. Ur. w 1885 roku w Nekli, powiatu Średzkiego. Przewoziła z majątku swego z Komorza w pow. Jarocińskim broń na pole walki pod Pyzdry. Wraz z mężem swym Kazimierzem urządziła własnym sumptem— lazaret powstańcy na 12 łóżek, drugi taki lazaret urządziła w drugim majątku Włościejenki. Na pobojowisko przekredała się, przebrana za wieśniaczkę, zbierając rannych i umieszczając ich w urządzonych przez siebie szpitalikach.

Walczył w Ignacewie.Stanął do walki jako prosty żołnierz zagrzewając powstańców swym bohaterskim czynem.Niemiec- kolonista zdradziecko wprowadził Rosjan na tyły polskiego oddziału i to rozstrzygnęło bitwę.

1819-1885, syn Andrzeja i Anny, adwokat i działacz społłeczny, zdemaskował prowokatorską robotę dyrektora pruskiej policji w Poznaniu Baerensprunga. Ranny w powstaniu styczniowym, skazany został przez sąd pruski na dwa lata twierdzy. Od r. 1867 był prezesem Koła Polskiego w sejmie pruskim.

wojskowy wysłany w styczniu 1864 r. z Krakowa do oddziału powst.

duchowny katolicki, zesłaniec miejsce wysyłki: kowieńska, miejsce zsyłki: nieznane, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ppro. (1838) Brody (Małopolska)

h. Rawicz, ur. r. 1838 w Kobelnicy rusk. urzęd. Dyrek. skarbu, pracował w organiz. i służył jako szereg, w konnicy pod Wysockim. Walczył pod Radziwiłłowem. Po powst. sekretarz Bady powiat.

ppro. (1842) Warszawa

Wymieniony w raporcie żandarmerii z Ustrzyk Dolnych jako podejrzany o udział w powstaniu.

zm. 12 X 1917, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Urodzony w 1506 roku. Służył w oddziałach majora Kobyliństiego i Wróblewskiego, jako podporucznik Jazdy Litewskiej. Po całorocznym udziale w powstaniu wyemigrował do Francji do Paryża. Tu przebywał dwa lata i powrócił do Galicji, gdzie przypadkowo spotkał się ze Stanisławem Nienczynowskim, również uczestnikiem powstania, który zaopatrzył go w fikcyjne dokumenty i w ten sposób umknął internowania przez Austriaków.

ppro. (1838) Kalwarja Zabrzydowska

ur. r. 1838 w Oknianack, rząd. dóbr, służył jako szereg, ułan. oddz. Jeziorańskiego (pod Kobylanką), Śląskiego i Czachowskiego. Kontuzj. granatem. Po powst. pocztmistrz.

krawiec. W powstaniu oficer, Walczył pod dowództwem Czachowskiego, majora Łopackiego i Ćwieka. Brał udział w bitwach pod: Kielcami, Osą, Chełmem, Iłżą, Kowalem, Wirem, Puławami, Ireną, Biłgorajeni, Parasówką, Batorzem i Nowym Sławem. W bitwie pod Kielcami ranny. Wyemigrował do Wiednia.

of. wet.(1839) Lwów

h. Prus I, Stanisław, ur. 1839, kapitan, zm. 1924, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ur. w Stańkowej r. 1846, uczeń gimn., służył jako szereg, pod Roehebrunem przy wyprawie Komorowskiego i walczył pod Poryckiem. Po powst. profesor gimn.

ur. r. 1845 w Moszczenicy włość, uczeń gimn.. służył w oddz. Langiewicza i walczył pod Chrobrzą, Grochowiskami, następnie odbył kampanię z major. Liwoczem. Po powst. rolnik.

ppro. (1846) Czermna

powstaniec styczniowy, poch. Przemyśl

ppro. (1844) kolonja Stefanówek

НЕМИРО Тадеушъ,szlachcic (дворянин Лепельского уезда) ,gubernia witebska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.