Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Weteran Powstania, zm. 21.3.1921, pochowany: Jędrzejów

Trzaska, nadinżynier Wydziału Krajowego, kierownik biura melioracyjnego krakowskiego, wiceprezes Towarzystwa Rolniczego Okręgowego, Były prezes Towarzystwa Technicznego Krakowskiego. Uczestnik powstania z r. 1863. Przeżywszy lat 56 zmarł 4 czerwca 1903 r. w Krakowie.

Stanisław [1], [2], [3], [4], [5], [6] Michał [6] herbu Trzaska [2] urodził się 16.10.1847 r., [1] Tomaszowice par. Wojniłów [obecnie na Ukrainie] [6] Tomaszowice. [1] . Jego rodzicami byli: Wojciech Chrząszczewski [6], ]7], nauczyciel [6] i Paulina Witwicka [6] , [7]Inżynier z Krakowa, żonaty, 4 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem chodził do szkół, natomiast w czasie powstania był w oddziałach zbrojnych. Służył u Wysockiego i walczył pod Radziwiłłowem (ranny w rękę). Służył również w oddziałach Rochebruna, Komorowskiego. Walczył pod Poryckim i poraniony został wzięty do niewoli. Deklarację podpisał 23.10.1888r. [1]Inżynier z krajowego biura melioracji. [5] Zmarł 04.06.1903 [2] w Krakowie [2], lat 56 [2]. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w rodzinnym grobowcu, kwatera FB, rząd zachodni, miejsce 4 [3] Razem z nim w jednym grobie są pochowani min,: - Marja Chrząszczewska (1856 - 07.01.1927)- Tadeusz Chrząszczewski (1874 - 11.02.1926) - ur. Kraków [4] - zam. Kraków ul. Wiślana 8, wdowiec po Rozalii Dobrzańskiej [4] - Konrad Chrząszczewski (1887 - 30,04.1919)Rodzice: 2. Wojciech Chrząszczewski [6], [7] - nauczyciel [7] 3. Paulina Witwicka [6], [7]__ślub 1846 Wojniłów , młodzi z . Tomaszewice [obecnie na Ukrainie} [8] Dziadkowie 4. Stanisław Chrząszczewski [8]5. Maria Tysiewicz [8] ___ślub 6. Michał Witwicki [8] 7. Maria Bilińska [8] ___ślub

(Chudosz?) Pochodził z Litwy. Podczas służby w wojsku rosyjskim (w Bielawskim pułku?) wystąpił przeciw dowództwu i agitował wśród żołnierzy na rzecz przyłączenia się do powstańców. Aresztowany, został skazany na 50 rózeg i zesłanie do najbardziej oddalonych miejsc na Syberii. Decyzją władzy w Tobolsku wyznaczono mu na osadzenie gub. jakucką. Do Jakucka dotarł w czerwcu 1866 r. Przebywał tu do pocz. lat 70. W 1871 r. otrzymał pozwolenie na podjęcie pracy zarobkowej w olekmińskim okr. przemysłowym złota. W 1873 r. na jego prośbę wpisano go do włościan Olekmińska, gdzie zajmował się m.in. handlem wyrobami mlecznymi. Ożenił się z Sybiraczką, z którą miał 5 dzieci. Następnie przez dłuższy czas mieszkał z rodziną w Irkucku. W pewnym momencie mógł się przenieść do europejskiej części Rosji. Zmarł na Syberii, w Olekmińsku lub w Irkucku. Jego syn skończył Uniwersytet Kijowski, córka została pisarką.