Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42980

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >

Ignacy Fudakowski

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

powstaniec, zastrzelony przez patrol Austryacki w przeprawie z Galicyi do Kongresówki pod Prądnikiem w nocy z 14 na 15 Sierpnia 1863 r. Pochowany w Krakowie. (Czas Nr. 187 i Kronika Nr. 25.)

Franciszek Fudali

(ok.1839-?), ur. we Wzdole, syn Ignacego i Marianny. Był służącym w Bodzentynie. Prawdopodobnie uczestniczył w akcji z 22/23.01.63 r. W listopadzie 1863 r w czasie dokonywanego poboru do wojsk narodowych trafił do oddziału Rudowskiego, a konkretnie pod komendę kpt. M.Bezkiszkina. W kwietniu po rozformowaniu oddziału powrócił do miasteczka, „dobrowolnie” zgłosił się do kpt. Krajewicza (d-ca 2.roty Smoleńskiego pp), złożył wymaganą przysięgę i otrzymał stosowne poświadczenie (7/19.05.1864). W 1865 r. zawarł związek małżeński z Marianną Klefas (panna,36 lat), córka Baltazara i Teklii z Sadkowskich, mieszkającą w Bodzentynie.

Franciszek Fudaliński

Josiel (Józef) Lewiertowicz Fudiel

Syn włościanina z Walowic, 20 lat. W kwietniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, pod zarzutem przekroczenia obwieszczenia z dnia 28 lutego 1864 przez nieprawne posiadanie broni i amunicji (zapewne w związku z działaniami powstańczymi). Skazany na 6 dni aresztu.

Władysław Fugielski

10.2.1863 w obozie w Ojcowie. Żołnierz Drugiego Plutonu Strzelców. Sekcja Pierwsza

Ignacy Fugierski

poddany pruski, pomagał powstaniu, zepsuł żelazną drogę pomiędzy Kowlem i Włocławkiem, 7 lutego 1964 r powieszony we Włocławku.

Z Tarnopola, 38 lat, żonaty, spekulant pieniężny. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Tarnopolu, za przekroczenie przeciw publicznej spokojności i porządkowi (zapewne w związku z powstaniem), obciążony przestępstwem przeciw zarządzeniom publicznym przez przywłaszczenie sobie władzy wykonawczej. Skazany na 2 miesiące aresztu.

wieku lat 20, starozakonny z Kaliskiego. Służył w oddziale jenerała Taczanowskiego, zginął 8 Maja 1863 r. pod Jgnacewem.

włościanin z Augustowskiego, żołnierz w strzelcach pod dowództwem pułkownika Andruszkiewicza, zginął w jednej z potyczek w połowie 1863 r.

Brał udział w powstaniu w oddziale Jeziorańskiego. Po przejściu do Galicji więziony w Ulanowie a następnie wysłany do Rzeszowa. W maju 1863 wraz z innymi wysłał list do redakcji Czasu, w którym dziękowali mieszczanom ulanowskim i księdzu Wichnickiemu za "prawdziwie staropolskie podejmowanie" - a więc zapewne wsparcie lub dostarczony prowiant.

Urodzony w 1846 roku. Walczył pod dowództwem generała Wysockiego, biorąc udział w bitwie pod Radziwiłłowem. Został ranny w nogę— i dostał się do niewoli, a nast. wywieziony przez moskali do Kijowa, gdzie był w miejscowym szpitalu leczony. Na skutek usilnych starań swego wuja, kapitana armii austriackiej Gustawa Lettnera — został zwolniony od odpowiedzialności karnej.

(pseudonim Kaczor), żołnierz kawaleryi w oddziale jenerała Taczanowskiego, zginął 8 Maja 1863 r. pod Ignacewem.

polsko-angielski żyd, agent Rządu Narodowego w sprawie zakupu broni dla powstania. Broń zakupywał w Anglii i za angielskim pasportem przemycał do Polski. Postępując za oddziałem ułanów polskich, który został napadnięty przez rosyjskich żołnierzy, F. został strasznie poraniony szablą, otrzymawszy 25 ran. Wyleczył się z ran W Krakowie, dokąd został przez Polaków wysłany,

polsko-angielski Żyd, agent Rządu Narodowego w sprawie zakupu broni dla powstania. Broń zakupywał w Anglii i przemycał do Polski. Postępując za oddziałem ułanów polskich, który został napadnięty przez rosyjskich żołnierzy. Został strasznie poraniony szablą, otrzymawszy 25 ran. Z ran wyleczył się w Krakowie.

Ur. 1831. Powstaniec 1863, dzierżawca dóbr. Zm. 12.9.1902. Pochowany Paczółtowice koło kościoła. Antoni Furdzik […] wrócił z powstania w 1863 r., szablę zakopał i wziął się do gospodarki na roli. Wydzierżawił majątek w Kurdwanowie pod Krakowem. Niedługo dwór ten się spalił, wziął więc w dzierżawę od Potockich folwark (180 mórg) w Żarach, przysiółku Paczółtowic, i siedział tam trzydzieści kilka lat, do śmierci w 1902 roku. […] Stary Furdzik na Żarach umarł nagle na serce, tuż po zjedzeniu przy stole obiadu. Zdenerwował się przedpołudniem na kosiarzy, bo mu tam coś nie tak pokosili […] Pochowany został w Paczółtowicach, ma tablicę na murze. Babka [żona Antoniego Furdzika] pochodziła z Bogdańskich, poczmistrzów z Mogilan, prowadzili jeszcze wtedy pocztę konną. Po śmierci dziadka [Antoniego Furdzika] wycofała się z dzierżawy Żar, a hr. Potocka dwór rozebrała, ziemię rozsprzedała chłopom i śladu tam żadnego nie ma.[1]

Ignacy Furgalski

Ur. 1845 Tomaszów, miejscowość w 1923: Tomaszów, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-985

udział w potyczkach: sandomierskie: Chocimów 21.01.1864

"Furiatt z Poznańskiego t w Kamyszłowie" /-/ „Czas": "Puriatt". Kolumna, I. 50: „wzięty ranny w niewolę" /-/ s. Jakuba, poddany pruski z Bydgoszczy (Bromberg), czeladnik, przybył na Litwę w 1861 r. i wędrował w poszukiwaniu zarobku, pracował przy kolei w Landwarowie, mieszkał w pow. wileńskim u właściciela ziemskiego de Robetiego. Oskarżony o pobyt w oddziale powstańczym (twierdził, że wypił w karczmie po pracy i w drodze do domu, wzięty siłą do oddziału, z którego zbiegł). Zesłany na zamieszkanie z utratą praw stanu i konfiskatą majątku. Wyrok 3 VII 1863 r., wysłany Wilna 5 IX 1863 r. Bibl. Nauk. AN Ukr. (Lwów), rkps Ossol. 4533, k. 132, tamże, rkps 453. k. 15 /-/ LVI A (Wilno), zesp. 378 p/s, 1864 r. vol. 1944 /-/ LVIA (Wilno), zesp. 494, inw. 1, vol. 98.

z Poznańskiego, wzięty ranny w niewolę a następnie zesłany na Syberyę, w Kamyszłowie zmarł w 1864 r.

z Woli Zarzyckiej

Kmieć z Maczydła, 27 lat. W kwietniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, pod zarzutem przekroczenia obwieszczenia z dnia 28 lutego 1864 przez nieprawne posiadanie broni i amunicji (zapewne w związku z działaniami powstańczymi). Uwolniony z braku dowodów.

Lejba Boreliewicz Furman

Antoni Furmanek

Ur. 15.1.1842. Syn Marcina i Elżbiety Strzeleckiej. Gospodarz rolny, mieszkający Daleszyce 116. W raportach burmistrza Daleszyc określany jako przymusowo wzięty do Powstania w lasach cisowskich. Żona: Michalina Banachowska (ślub: 1862).

Józef Furmanek

(Józef Furmankiewicz). Ur. 11.3.1848. Syn Ludwika i Marianny Gołębiowskiej Uczeń gimnazjum kieleckiego. W czasie Powstania przerwał naukę II klasy gimnazjum i powrócił do Daleszyc, gdzie rodzice deklarowali ścisły nadzór rodzicielskie. Pomimo tego udał się do Powstania. był żołnierzem pułku stopnickiego Rębajły. 21.2.1864 walczył w bitwie pod Opatowem. W czasie odwrotu został wzięty do niewoli pod wsią Pipały. Sąd wojenny skazał go ( wieku 17 lat) na zesłanie i osiedlenie się na Syberii.

Michał Furmanek

Ur. 2.8.1841. Syn Franciszka i Katarzyny Białek. Mieszkał Daleszyce 116. Wg raportów burmistrza był w grupie, którzy gwałtem i w porach nocnych byli brani do Powstania do lasów cisowskich.

Adolf Furmankiewicz

Weteran 1863, wymieniony w wykazie. Mieszka: Wąchock-Wygoda

Adolf Furmankiewicz

Ur. 1844 Starachowice, miejscowość w 1923: Wąchock-Wygoda, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: XII-18

Adolf Furmankiewicz

pomocnik sztygara. Urodzony w 1844 roku. Walczył pod dowództwem Rębajły i Langiewicza w bitwach pod Opatowem, lłżą, Brodami, Słupią, Suchedniowem i Szydłowcem. Ranny w bitwach pod Słupią i pod Św. Krzyżem. Leczył się z ran w Wąchocku. Ze Szpitała zbiegł z obawy przed oczekiwaną karą za udział w powstaniu.

Teofil Furmankiewicz

Żołnierz Trzeciego Dywizjonu. Pluton drugi, Sekcja trzecia. 10.2.1863 na liście w obozie w Ojcowie.

więziony w twierdzy dynaburskiej, zesłany na zaludnienie na Syberię

Franciszek Furtek

służył w oddz. Miłkowskiego i walczył pod Kostangalią.

udział w potyczkach: sandomierskie: Chocimów 21.01.1864 poległ

Zm. przed 1919, żona: Eleonora, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-132

Ur. 21.09.1843r. Twierdza. Samoistny zarządca lasów zamieszkały w Ostrowach Baranowskich pocz. Majdan koło Kolbuszowej, żonaty, 3 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem pobierał nauki praktycznego gospodarstwa i leśnictwa, natomiast w powstaniu brał udział jako żołnierz szeregowy. Walczył w oddziale Lelewela w bitwie pod Panasówką 03.09.1863r., w bitwie stracił prawą rękę. Deklarację podpisał 03.08.1891r.

ur. w Twierdzy r. 1843, prakt. gospod., służył jako szereg, pod Lelewelem i walczył pod Panasówką, gdzie utracił prawą rękę. Po powst. zarząd, lasów.

ur. r. 1842 w Kobiernicach, student, służył w oddz. Zapałowicza. Walczył pod Tyszowcami i Tuczępami. Ranny w nogę. Po powstaniu aptekarz.

r. w r, 1842 w Kobiernicach. Jako student farmacji, służył w oddziale Żalpłachty (Zapałowicza). Walczył pod Tyszowcami i Tuczapami, Ranny był w nogę. Zmarł dn. 24 grudnia 1914 r., jako właściciel apteki w Bieczu, w Małopolsce.

Walczył w powstaniu styczniowym, w oddziale majora Jana Zapałowicza (Żalplachty). Brał udział w bitwach pod Tuczapami i Tyszowcami, gdzie został ranny. Zmarł 23 grudnia 1914 r. w Bieczu. Został pochowany z należytymi weteranowi honorami.

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >