Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Roman Karol Czibulka, ur. 1839 Preszburga (Węgry), zm. 9.1.1900.[4][6][11]. Syn Romana i Marii Kolbay (lub Franciszki Waszek[13], albo Agaty Artz[14]). Brat kompozytora wiedeńskiego Alfonsa Czibulki[6][11][12]Z pochodzenia był Słowakiem. Porucznik 6-go pułku huzarów austriackich.[1][2] "chydy jak tyka".[10]W Powstaniu zabrawszy ze sobą 63 huzarów, wstąpił jako rotmistrz do oddz. Ćwieka. Walczył: pod Chełmem, Iłżą, Kowalami i Puławami. W ostatniej bitwie ciężko ranny w głowę i w lewą rękę od pałasza i przestrzelony na wylot kulą w bok.[1][2] Przez całe życie posiadał liczne blizny.[6][11]Został zaaresztowany, trzymany w śledztwie 4 miesiące, a następnie sądzony przez Sąd Wojenny w Rzeszowie pod zarzutem "zbrodni zaburzenia spokojności publicznej". W Październiku został uznany winnym i skazany na 6 miesięcy więzienia (z zaliczeniem na ten poczet aresztu), z braku dowodu uznany mniej poszlakowanym "udzielania pomocy". W drodze łaski całość reszty kary darowano.[5]Po powstaniu urzędnik kolejowy.[2] M.in. naczelnik stacji kolejowej w Nowym Zagórzu.[7] W 1873 w Warszawie wziął ślub z Józefą Durzyńską (wdową po Wojciechu Łapińskim).[13] 1898 członek Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie mieszkając w Podwołczyskach.[8]Oświadczenie przystąpienia do Towarzystwa Wzajemnej pomocy uczestników powstania polskiego z roku 1863/4 podpisał we Lwowie 21.06.1896r.[2]Pod koniec życia mieszkał w Krakowie, przy ul. Filipa 12. Pochowany 11.1.1900 Kraków, Rakowice kw. R (opisany w Księdze Zmarłych Urzędu Zdrowia: pas, od zachodu)[4]