Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ppro. (1842) Nowa Wieś

robotnik. Urodzony w 1842 roku w Janowie Lubelskim. Walczył pod dowództwem Nowickiego w bitwie pod Drążdżewem, Wyemigrował do Prus.

ur. 1841, zm. 6 XII 1906, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ppro. (1843)

of. wet. (1841)Francja Villa Le Verger au Parć a Royan

Urodzony w 1841 roku w Sart la Manche we Francji. Walczył pod rozkazami Ślaskiego, Gozdawy-Podolskiego i Wysockiego. Brał udział w bitwach pod: Radziwiłłowem i Korybutową Wolą. W drugiej bitwie został ciężko kontuzjowany. Początkowo służył jako podporucznik, później jako porucznik 5 kompanii strzelców pieszych dowódcy Ślaskiego. Po ogłoszeniu stanu oblężenia w Galicji, jako były poddany francuski uzyskał zezwolenie na wyjazd do Paryża.

ppro. (1843) Tomaszów Mazowiecki

Kamionka - Spis Powstańców 1863 r

mieszkaniec Olkusza, wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny

Uczestnik powstania styczniowego, prawnik, urodził się 23.12.1841 roku w Rudzie jako syn Jana/?/ i Katarzyny z Formusów. Uczył się w gimnazjum w Suwałkach. Brak bliższych informacji o przebiegu służby w wypadkach 1863 roku. Po ukończeniu Uniwersytetu Petersburskiego na wydziale prawa otrzymał posadę asesora w sądzie policji poprawczej w Piotrkowie, skąd po półrocznym urzędowaniu przeniesiony został na analogiczne stanowisko w Warszawie. W 1876 roku otrzymał awans na sędziego sądu kryminalnego. Adam Sztukowski poza pracą zawodową zajmował się literatura prawniczą. Opublikował szereg artykułów w Gazecie Sądowej Warszawskiej, w której przez wiele lat zasiadał w komitecie redakcyjnym. W 1888 roku miał odczyt p.t. Badanie świadków, który zyskał szereg przychylnych ocen w środowisku prawników. Adam Sztukowski zmarł 1.03.1899 roku i pochowany została na Powązkach w kw. 24. Jak napisano o nim w nekrologu Sędzia Sztukowski był bez zaprzeczenia dobrym urzędnikiem, lecz i zarazem i człowiekiem w całym tego słowa znaczeniu, i dlatego cieszył się u wszystkich wielkim szacunkiem i poważaniem. Z małżeństwa Zofią z Miszewskich/ Wiszniewskich ?/ mieli syn Tadeusza, zmarłego 24.06.1895 roku. W 1919 roku Adam Sztukowski pośmiertnie został zweryfikowany jako weteran powstania styczniowego pod numerem porządkowym 2253/1920. Pensję weterańską pobierała wdowa Zofia, która zmarła 20.09.1931 roku i pochowana została na Powązkach obok męża i syna.

Urodzony w rodzinie mieszczańskiej w Pruchniku. Weteran Powstania Styczniowego. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Pruchniku

ppro. (1842) Augustów

ur. w 1842 roku. Służył w oddziale . Był więziony. Został zweryfikowany jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 1618/1923. W latach 20. mieszkał w Augustowie. Żył jeszcze w 1927 roku

Syn gospodarzy Rusinów z Ustrzyk Dolnych. Wymieniony w raporcie żandarmerii z Ustrzyk Dolnych jako podejrzany o udział w powstaniu.

Ur. 07.01.1834, zmarł 12.04.1865, syn Józefa Szuby i Franciszki Pazik. Kacper Szuba w 1863 roku w czasie Powstania Styczniowego brał udział w walkach, był w oddziale, którym dowodził ksiądz Kowalewski - proboszcz z Wąsewa (lub wg innego zapisku Piotrowski). Ostatnia bitwa rozegrała się w lasach pod Zastawiem. Ksiądz został zesłany na Syberię, a Kacper Szuba wkrótce po wywiezieniu księdza zmarł.

zm. 10 V 1863, powstaniec styczniowy, poch. Cieszanów

Powstaniec ze wsi Haczów na Podkarpaciu. Syn Piotra

ur. w Warszawie r. 1845, uczeń praco w. fortepianów, służył jako szereg, strzelców w oddz. Grekowicza (pod ), Jeziorańskiego (pod Kobylanką). Ranny w głowę pałaszem, aresztowany, wywieziony został do Ołomuńca, a następnie wcielony do wojsk meksykańskicli. Po powrocie do Europy majster stolarski.

ur. 1848, zm. 21 IX 1917, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ppro. (1843) Ciechocinek

ppro. (1843) Konin

ur. r. 1845 w Pysznicy, służył jako podoficer w oddz. Łopackiego, Czachowskiego i Dąbrowskiego. Walczył pod Stefankowem, Boryją, Ostrowcem i Rzeczniowem. Ranny i kontuz. pod Rzeczniowem. Po powst. dyrektor Tow. zalicz.

Ur. 9 czerwca 1833, zm. 18 kwietnia 1927, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 21 stycznia 1927, cmentarz Garnizonowy (Cytadela) Istnieje: CG-V-325

ppro. (1832) Dobrzyce

(ISlo 1885). sekretarz i redaktor odpowiedzialny „Czasu"

W lasach grzędzieńskich formował swój oddział. Zebrał on około 80 ludzi. Jego ludzie zaopatrzeni byli głównie w kosy i niewielką ilość starej broni palnej. 11 czerwca Szukiewicz, ścigany przez duże siły rosyjskie, wycofał się z okręgu biebrzańskiego w lasy Puszczy Augustowskiej.

Urodził się 12.121840 roku w Warszawie. Kształcił się w Konstantynowskiej Szkole Artylerii w Petersburgu, którą ukończył w stopniu podporucznika. Przeniesiony do pułku w Dęblinie. Na wieść o wybuchu powstania udaje się w augustowskie i na krótko wstępuje do oddziału Ramotowskiego Wawra. Prawdopodobnie w drugiej połowie maja otrzymuje rozkaz tworzenia VI oddziału w województwie augustowskim. Tu pod okiem naczelnika wojskowego województwa augustowskiego Jana Aleksandra Andruszkiewicza, który na miejsce koncentracji ochotników wybrał las Grzędy, młody oficer rozpoczyna tworzenie własnej partii. Dowozem ochotników, aprowizacją zajmują się m.in. Bartłomiej Chilicki z Jamin, Feliks Żochowski z Szyman i Jan Woyczyński z Ławska. Na czele swojego oddziału Szukiewicz walczył pod Sarnetkami i Kozim Rynku. Po upadku powstania emigrował i krótko przebywał w Dreźnie i Paryżu. Aby ostatecznie osiąść z żoną i córeczka Antoniną w Sztokholmie. Tu rodzina Szukiewiczów spotkała się z bardzo ciepłym przyjęciem samej królowej Józefiny, która dowiedziawszy się o urodzinach w 1867 roku ich syna Wojciecha przesłała zasiłek i wyprawkę dla niemowlaka. W 1870 roku przychodzi na świat syn Maciej. Po powrocie z emigracji Szukiewiczowie osiedlili się w zaborze austriackim. Mieszkali m.in. w Zakopanem. Szukiewicz pracował jako kupiec i tłumacz języka rosyjskiego. Po śmierci żony, około 1900 roku osiadł w Krakowie, gdzie był aktywnym członkiem Stowarzyszenia Weteranów Powstania 1863/1864 roku. Zmarł 18.06.1914 roku. Warto wspomnieć, że podobiznę Szukiewicza wykorzystał Jan Matejko, który w 1870 roku uwiecznił go na obrazie ,, Hołd Pruski ”, jako Alberta Hohenzollerna.

ur. r. 1840 w Warszawie, podporucznik artyl. rosyj., w powst. dowódca l-go oddziału wojew. Augustowskiego. Walczył pod Sarnotkami i przy Kozim rynku. Po powst. kupiec i przemysł, w Krakowie.

ppro. (1842) Warszawa

ppro. (1840) Radom

zm. 1890, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1862 miejsce wysyłki: wileńska, miejsce zsyłki: ołoniecka, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

partyzant, zmarł w Stanisławowie.

powstaniec styczniowy, poch. Stanisławów