Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Pochodził z Warszawy, był archiwistą w administracji szpitala Dzieciątka Jezus. Aresztowany, został oskarżony o pełnienie funkcji naczelnika inspekcji w powstańczej policji i skazany na 6 lat ciężkich robót. Katorgę odbywał w Nikołajewskim Zakładzie w okr. niżnieudyńskim irkuckiej gub. Następnie mieszkał z rodziną w Irkucku. Powrócił do Warszawy pieszo etapami (żona Klementyna pozostała w Irkucku i tu zmarła na gruźlicę w 1877 r.) i podjął pracę jako kancelista komisji emerytalnej. Zwolniony z pracy, z powodu wcześniejszego wyroku i zesłania, znalazł się po pewnym czasie (ok. 1911 r.) w przytułku dla starców Warsz. Tow. Dobroczynności jako pensjonariusz i pracownik w buchalterii. Można przypuszczać, że wracając do kraju miał nadzieję na uzyskanie pracy i możliwość ściągnięcia rodziny. B. Dybowski jadąc w r. 1879 r. przez Irkuck na Kamczatkę odwiedził dzieci nieboszczki Drążkiewiczowej, którymi zajęła się kolonia polska w Irkucku. Dzieci umieszczono u Grossmanowej, wdowy po polskim zesłańcu, mającej sześcioro własnych dzieci. Na utrzymanie dzieci otrzymywała od Polaków, a zwłaszcza fotografa Zawalskiego, 20 rs miesięcznie.

Członek obrony narodowej w Warszawie

ur. ok. 1841 [4] , zm. 27.03.1916 r Warszawa, lat 75 [4]Jego rodzicami byli :- Leopold Drecki (zm. 24.12.1878 Warszawa, lat 64 zostawił żonę Mariannę Skrzyńską [6], pochowany na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie, kwatera 51, rząd 2, miejsce 6 [7] syn Ignacego Dreckiego [6] i Marianny Ejszted [6])- Marianna Zajdel vel Sajdel Stanisław Drecki, syn Leopolda i Wiktorji z Zajdlów. Do powstania wyruszył wraz z 24-ma towarzyszami z Warszawy łodzią przez Wisłę do Tarchomińskich lasów i pod lasem połączył się z partją Józefa Jankowskiego, z którą przyjmował udział w bitwie pod Żyżynem, Kocywką, Krapkami i wielu innych potyczkach. [1] Po rozbiciu oddziału ukrył się we dworze w Białobrzegach pod Radzymi- nem i otoczony w nocy przez chłopów miejscowych, został schwytany i odstawiony wozem pod eskortą sześcia z lada do najbliższej komendy wojskowej w Radzyminie gdzie przebyl dwa tygodnie, potem odstawiony do Warszawy, do cytadeli, gdzie przebył czas dłuższy do wysłania do Archangielska, a następnie do Chersoni gdzie przebył lat pięć. [1]Ślub 1869 Warszawa, jego zoną została Augusta Stanisława Kałecka [2]Zmarł 27.03.1916 r w Warszawie, lat 75 [4] Pochowany w grobie rodzinnym (razem z ojcem) na Cmentarzu Stare Powązki w Warszawie, kwatera 51, rząd 2, miejsce 6 [7] R o d z i n arodzeństwo* Stefan Roch Drecki - ur. ok. 1857 r [5] ślub nr 2 jako wdowiec, 1911 Warszawa, żona Leokadia Roboldt [3], zm. 1938 Aninin par. Warszawa, lat 81 [5]

Lat 23, papiernik z Pilicy. W lutym/marcu 1863 żołnierz I Dywizjonu Kosynierów, pod dowództwem Teodora Cieszkowskiego - I oddział, III-go plutonu.

Poległ w "borze" pod Golicami

powstaniec, 1913 mieszkał w przytulisku dla weteranów powstania we Lwowie

h. Junosza. ur. 1846 [1] zm. 06.03.1920 Lwów [1] [2] [3] Pwostaniec 1863 [1] [2] starszy inspektor kolejowy, dyrektor fabryki wagonów w Sanoku. [2] Poch. Lwów-Łyczaków, kw. 40 [1] R o d z i n a dzieci* Kazimierz Drewnowski - żołnierz Legionów Polskich, profesor Politechniki w Warszawie, podpułkownik w wojsku polskim [2]* Ignacy Drewnowski - żołnierz Legionów Polskich, chorąży [2] [3]

ur. 1846 zm. 5.3.1920 r