Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 69644
Strona z 1742 < Poprzednia Następna >
Marian Dworski
Marian Rudolf Dworski, ur. ok. 1836, zm. 24.5.1882 Lwów[10]. Syn Leopolda - oficera wojsk Księstwa Warszawskiego, urzędnika skarbowego austriackiego[1], registratora c.k. Gubernii we Lwowie[14] oraz Marianny Keller.[3] Dymisjonowany nadporucznik austriacki, właściciel (przez żonę z domu Kuderską) hotelu "Pod czarnym orłem" na ul. św. Józefa.[1][2] Członek Ławy Krakowskiej, sekretarz Rady Prowincjonalnej Galicji, związany z czerwonymi, pełnił także funkcję komendanta m. Krakowa. Wg relacji urzędników i i opowiadań uczestników główny działacz Ławy Głównej Krakowskiej: o niego opierał się cały zaciąg ochotników, wyprawianie ich, dostawy do obozu, itd. Aresztowanie go też jego uwięzienie wywarło wielkie wrażenie. [1][2] W 10.1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie pod zarzutem "zbrodni zaburzenia spokojności publicznej", obciążony przekroczeniem patentu o broni, prócz utraty amunicji i broni, skazany prócz 10-miesięcznego aresztu śledczego policzonego za karę, na 1 miesiąc więzienia, obciążonego 1-razowym postem o chlebie i wodzie w każdym tygodniu.[9] Po powstaniu prowadził resursę mieszczańską[8] i założył sklep w Krakowie przy Rynku Głównym 14, był też rajcą miejskim. Pod koniec życia przeprowadził się do Lwowa, gdzie był sekretarzem teatru miejskiego w czasie dyrektury Miłaszewskiego.[11] Zmarł na chorobę płucną w 46 roku życia.[10][11] Pozostawił żnę o dzieci w bardzo trudnym położeniu materialnym. Artyści teatru postanowiła wykonać na ich rzecz poranek dramatyczny.[12] Żona: , (ślub 1858[3]) aktywna w organizacji kobiecej, m.in. razem z siostrą zbierała podatek na cel narodowy. Dzieci: * Zygmunt, zm. 1868 Kraków[4] * Helena, zm. 1873 Kraków[4] * Jan, zm. 1874 Kraków[4] * Adolf Leopold, ur. 1884 Lwów[5] * Filomena, zm. 1938, mąż Pacławski[6] * Emilia, mąż Jan Wolf (ślub 1894 Rymanów)[7]
Strona z 1742 < Poprzednia Następna >