Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Ilość: 69532
Strona z 1739 < Poprzednia Następna >
Marian Dworski
Marian Rudolf Dworski, ur. ok. 1836, zm. 24.5.1882 Lwów[10]. Syn Leopolda - oficera wojsk Księstwa Warszawskiego, urzędnika skarbowego austriackiego[1], registratora c.k. Gubernii we Lwowie[14] oraz Marianny Keller.[3]Dymisjonowany nadporucznik austriacki, właściciel (przez żonę z domu Kuderską) hotelu "Pod czarnym orłem" na ul. św. Józefa.[1][2]Członek Ławy Krakowskiej, sekretarz Rady Prowincjonalnej Galicji, związany z czerwonymi, pełnił także funkcję komendanta m. Krakowa. Wg relacji urzędników i i opowiadań uczestników główny działacz Ławy Głównej Krakowskiej: o niego opierał się cały zaciąg ochotników, wyprawianie ich, dostawy do obozu, itd. Aresztowanie go też jego uwięzienie wywarło wielkie wrażenie. [1][2] W 10.1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie pod zarzutem "zbrodni zaburzenia spokojności publicznej", obciążony przekroczeniem patentu o broni, prócz utraty amunicji i broni, skazany prócz 10-miesięcznego aresztu śledczego policzonego za karę, na 1 miesiąc więzienia, obciążonego 1-razowym postem o chlebie i wodzie w każdym tygodniu.[9]Po powstaniu prowadził resursę mieszczańską[8] i założył sklep w Krakowie przy Rynku Głównym 14, był też rajcą miejskim. Pod koniec życia przeprowadził się do Lwowa, gdzie był sekretarzem teatru miejskiego w czasie dyrektury Miłaszewskiego.[11]Zmarł na chorobę płucną w 46 roku życia.[10][11] Pozostawił żnę o dzieci w bardzo trudnym położeniu materialnym. Artyści teatru postanowiła wykonać na ich rzecz poranek dramatyczny.[12]Żona: Emilia Kuderska, (ślub 1858[3]) aktywna w organizacji kobiecej, m.in. razem z siostrą Filomeną zbierała podatek na cel narodowy.Dzieci:* Zygmunt, zm. 1868 Kraków[4]* Helena, zm. 1873 Kraków[4]* Jan, zm. 1874 Kraków[4]* Adolf Leopold, ur. 1884 Lwów[5]* Filomena, zm. 1938, mąż Pacławski[6]* Emilia, mąż Jan Wolf (ślub 1894 Rymanów)[7]
Józef Dworzaczek
ur. prawd. Złotów w Księstwie Poznańskim (tj tam gdzie jego rodzeństwo)zm. Wiłujsk na Syberii [5] Jego rodzicami byli: Wacław Dworzaczek [9] i Józefa Hubow ? vel Hube vel Huba [9] [11]12]Lekarz z powołania, przed powstaniem styczniowym służył pod dowództwem Mierosławskiego w powstaniu poznańskim. [6] Doktor medycyny, przed powstaniem, w 1861 - 1863r lekarz wolno praktykujący szpitala św. Mikołaja w Łęczycy, lekarz szpitala więziennego [4] [5]W 1862 r mianowany rewolucyjnym naczelnikiem cywilnym powstania powiatu łęczyckiego [6] Utykał mocno na jedną nogę. O wojskowości nie miał najmniejszego pojęcia, patriotą był bez zaprzeczenia. Był popędliwym i gwałtownym. Dowodził razem z Wrońskim, który z tej bitwy zdołał ujść szczęśliwie. [2] Po Józefie Sawickim przejął dowodzenie oddziałem powstańców styczniowych. [6] 22 lutego oddział Dworzaczka wszedł do Zgierza a następnie ruszył do Łodzi gdzie ogłosił Rząd Narodowy. [3] W pogoń za nim ruszyło cesarskie wojsko pod dowództwem Oposzyńskiego, Powstańcy otoczeni przez Moskali stoczyli bitwę pod m. Dobra 24.02.1863 k. Łodzi. [3] Bitwa zakończyła się klęską: poległo i zmarło z ran 66 powstańców, wielu dostało się do niewoli. Józef Dworzaczek został schwytany przez kolonistów niemieckich we wsi Nowosolna i oddany rosyjskim władzom w Łodzi. [1] [6] Osadzono go w więzieniu w Łęczycy. [5] Wyrokiem sądu wojennego skazany na karę śmierci, którą w końcu zamieniono na zsyłkę na Sybir. [1] Na roboty wywieziony został w sierpniu 1863 r. [5] Tam bierze udział w 1866 r. w rozpaczliwej próbie uwolnienia się – w powstaniu zabajkalskim. [1] Uwięziony został w więzieniu dla niego wybudowanym w m. Wiłujsk. [5] Tam zmarł, na Syberii. [1] [5]R o d z e ń s t w o* Ferdynand Dworzaczek [6] - również lekarz [6] , powstaniec listopadowy [18] ur. 1804 [8] Szluchów, miasteczko w Prusach Zachodnich [7] , początkowe nauki w Złotowie, potem w Warszawie w szkole XX. Pijarów i na uniwersytecie warszawskim, następnie w Paryżu. Podczas pobytu w Wilnie wydał rozprawę. W 1830 r otrzymał dyplom doktora medycyny i chirurga. Pod koniec życia mieszkał u swojego szwagra, doktora Włodzimierza vel Władysława Dybka. [7] zm. 17.12.1877 dobra Sierpów pod Łęczycą, lat 73, w domu swojego brata Karola; pochowany w Łęczycy. [7] [8] * Karol Dworzaczek - ur. ok. 1824 r w Złotowie w Księstwie Poznańskim, w 1864 r. aresztowany przez władze rosyjskie i wywieziono do Rosji. [7] , ślub 1874 Łęczyca, żona Stefania Paulina Lapierre vel Lappeper [11] [13] ziemianin w dobrach Sierpów pod Łęczycą [13] zm. 1887 Łęczyca [11]* Paulina Magdalena [10] [12] Dworzaczek po mężu Dybek - ur. Złotów w Księstwie Poznańskim [12], ślub 1852 Topola Królewska [12], mąż Włodzimierz Dybek, lekarz z Warszawy [7] [12], jej syn Piotr zm. 1871 r Sierpów par. Łęczyca [10]* August Łukasz Dworzaczek - ur. ok. 1832 [14] ślub 1862 Warszawa [16] żona Maria Bader [14], urzędnik zm. 1868 Warszawa, lat 36 [14]* Jan Dworzaczek - urzędnik, ślub 1854 Warszawa, żona Ignacja Anna Petronela Karwosiecka [15], a kilka lat później drugi ślub 1876 Warszawa, druga żona Maria Halska [17]
Strona z 1739 < Poprzednia Następna >