Powstanie Styczniowe - uczestnicy

pracowała w lwowskiej arganiz. Znalezione przy rewizyi naboje, spowodowały jej uwięzienie

Ur w Sokołowie r. 1842, prakt. gospodar., pracował w organiz. od r. 1861 jako wysłaniec Komit centr. i propagator w pośród włościan. Następnie był dowódcą oddziałku własnej formacji, setnikiem, szeregowcem strzelców i żuawów i służył w kawaleryi od szereg, de porucznika w oddz. Zdanowicza. Langiewicza i Morbitzera. Walczył pod Lubartowem, Kurowem i Maruszową, Żyżynem, Kaźmierzem. Sandomierzem. Staszowem, Małogoszczą, Pieskową skałą. Skałą, Sosnówką. Chrobrzą, Grochowiskami. Przedborzem, Wąchockiem etc. etc. Po powstaniu administr. folwarku.

urodzony w 1842 r.zarządca dwu folwarków w Rogóżnie i Kosinie wziął udział w wielu bitwach w Hrubieszowskim i w Zamojskiem,zmarł w roku 1916, a więc przeżył jeszcze po powstaniu styczniowym ponad pięćdziesiąt lat.

owstaniec styczniowy lat 54, z Gorzejowy, właściciel dóbr, w 1864 r przez C.K. sąd wojenny w Tarnowie "za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej" uwolniony z powodu braku dowodów

bernardyn duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: radomska, miejsce zsyłki: wołogodzka, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

zm. 9 V 1862, powstaniec styczniowy, poch. Cieszanów

Lat 18, chłop z Płonnego, za udział w powstaniu 6 września 1863 r. oddany do wojska.

ppro. (1840) Piotrków

ur ok. 1833 [2] zm. 24.02.1863 Dobra k. Zgierza [1] [2] Powstaniec styczniowy, lat 30, kawaler [2[. Walczył w oddziale Józefa Dworaczka, poległ 24.02.1863 r w bitwie pod m. k. Łodzi. [1] Pochowany na cmentarzu w m. Dobra w zbiorowej mogile powstańców styczniowych poległych w bitwie pod Dobrą. [1]

ur. w Częstochowie r. 1841 uczeń malar., służył jako szereg, w oddz. Cieszkowskiego i Langiewicza. Ranny, wzięty do niewoli, został zasądzony do rot areszt., następnie wcielony do armii mosk i służył iako szereg, przez lat szesnaście.

ur. r. 1846 w Stryju, uczeń gimnaz.. służył w oddz. Lelewela pod Batorzem. Po powstaniu kierownik szkoły ludowej.

kryptonim F. Rochebrune'a (zob.) w korespondencji Hotelu Lambert

Ur. w Złotowie. W powstaniu walczył w partii Taczanowskiego pod Ignacewem, gdzie został ranny. Skazany do rot aresztanckich na 2 lata do Wiatki.

Był pomocnikiem naczelnika oddziału Straży Narodowej w Warszawie i zarządzał składem broni powstańców.Skazany na 9 lat ciężkich robót w twierdzach syberyjskich

Stefan Cyprian Zabłocki urodził się 17 sierpnia 1826 roku w Kierznie, w Wielkim Księstwie Poznańskim, jako syn Idziego Zabłockiego, ekonoma, i Zuzanny z Sałeckich. Pochodził z rodziny o szlacheckim pochodzeniu, związanej z zarządem folwarków i dworów. W dzieciństwie mieszkał m.in. w Kuźnicy Grabowskiej i Michałowie, gdzie jego ojciec pracował jako dzierżawca. Po śmierci ojca w 1836 roku wychowywany był przez matkę, a następnie ojczyma, Jana Majchrowskiego. Po 1848 roku, już jako sierota, mógł przebywać u krewnych lub dziadków. Ostatecznie związał swoje życie zawodowe z Warszawą, gdzie osiadł jako cukiernik – zawód, który wykonywał co najmniej od początku lat 50. XIX wieku. W 1851 roku ożenił się z Emilią Perkowską, z którą miał sześcioro dzieci. Po śmierci Emilii w 1858 roku, w 1859 roku zawarł drugi związek małżeński z Katarzyną Barbarą Zajkowską, z którą miał kolejne troje dzieci. W latach 60. XIX wieku zaangażował się w działalność patriotyczną, wspierając ruch narodowy. Uczestniczył w organizacji spiskowej przed Powstaniem Styczniowym, zbierał fundusze dla powstańców oraz ukrywał wykonawców zamachu na Pawła Felknera – naczelnika tajnego wydziału kancelarii namiestnika Królestwa Polskiego – dokonanego 20 listopada 1862 roku przez żandarmerię narodową (sztyletników). Aresztowany i skazany wyrokiem Audytoryatu Polowego z 26 sierpnia 1865 roku na 6 lat ciężkich robót, z perspektywą dożywotniego zesłania na Syberię. Zmarł przed końcem odbywania kary, 2 października 1869 roku w Jekaterynburgu, w guberni permskiej, w wieku 43 lat. Jego śmierć została oficjalnie potwierdzona przez władze carskie i odnotowana w aktach stanu cywilnego Warszawy.

nadpor. austr. w kordonie granicznym

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1865 miejsce wysyłki: kijowska, miejsce zsyłki: orenburska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Zm. 1899. Uczestnik powstania. Po powstaniu pracowwał jako inżynier kolejowy we Lwowie. Następnie naczelnik parowozowni w Zagórzu. Tu został pochowany na starym cmentarzu.

z Janowa, powstaniec z oddziału Rogińskiego

powstaniec styczniowy, poch. Przemyśl

ur. 1836, podoficer, zm. 9 VI 1910, powstaniec styczniowy, poch. Sokal

mieszkaniec Sokala, powstaniec, w oddziale Zapałowicza

ur. r. 1836 w Warszawie, stolarz, służył jako podof. w oddz. Langiewicza (pod Małogoszczą. Grelińskiego pod Brodami), Czachowskiego (pod Grabowcem ), Zapałowicza (pod Tuczępami) i Wiśniewskiego (pod Korytnicą). Ranny pod Tuczępami kartaczem. leczył się w Sokalu. Po powst. kamerdyner w Sokalu. Tegoż staraniem i osobistą pracą została usypaną mogiła na cmentarzu sokalskim. pod którą spoczywają powstańcy zmarli w szpitalach oo. Bernardynów w Sokalu, Poturzycy i Walawce. Szczyt tego kopca, zdobi krzyż dębowy z cierniową koroną.

ppro. (1843) Stawiszyn

h. Sulima, zm. 1836, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ur. r. 1827 w Zadam o wie. ołicyalista, służył jako szereg, i oticer w oddz. Strawińskiego. Rogalińskiego i Krysińskiego. Walczył pod Michalinem. , Wielkim węgłem. Zarkowsczyzną itp. Ranny kulą w nogę. Po powst. przedsiębiorca.

Uczestnik powstania styczniowego, żył 82 lata, zm. 01.03.1926r., pochowany Chęciny

Uczestniczył w Zjeździe delegatów Stowarzyszeń Weteranów roku 1863. Zjazd odbył się 26 grudnia 1919 roku, w Zamku Królewskim w Warszawie. Został zorganizowany przez „pana Ministra do Spraw Wojskowych Jenerała-porucznika Józefa Leśniewskiego, specjalnie dla delegatów Stowarzyszeń Weteranów r. 1863 ze wszystkich dzielnic Polski i zaproszonych gości ze sfer wojskowych”.

ppro. (1842) Poznań

Ur. 11 czerwca 1842, zm. 4 lipca 1929, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 8 lipca 1929, cmentarz Garnizonowy (Cytadela) Istnieje: CG-V-331

ppro. (1846) Mińsk Mazowiecki

pseud. Kyos, powstaniec w oddziale Jeziorańskiego, następnie miał uczestniczyć w przygotowaniach do wyprawy wołyńskiej

ppro.(1845) Kielce, h. Abdank

Ur. 1845 W dokumencie z 7.1.1925 zanotowany jako Weteran Powstania Styczniowego, zamieszkały na terenie PKU Kielce i pobierający zaopatrzenie. Mieszkał: Kielce, Wesoła 48

Powstaniec styczniowy z Dąbrowy, brał udział we wszystkich bitwach stoczonych przez Chmieleńskiego. Zginął pod Czerną w Kieleckiem.

magazynier efektów i nadzorca wyrobu ładunków w Krakowie

oficer w oddziale R. Sienkiewicza, w czasie wyprawy na Poryck w październiku 1863 r. należał do „rokoszu" przeciw gen. Krukowi. Powst. sąd wojenny skazał go na wygnanie z kraju

dr. medycyny. W powstaniu kapitan. Urodzony w 1843 roku. Wprost z b. Szkoły Głównej zaciągnął się w szeregi powstania, wstępując do partii Śmiechowskiego. Potem był pod rozkazami Jeziorańskiego, Waligórskiego i Langiewicza. Brał udział w bitwach pod Grójcem, Rawą Mazowiecką, Lubochnią, Małogoszczem, Rzędowicami, Pieskową Skałą, Skałą, Sosnówką, Chrobrzem, Grochowiskami, Igołomią, Kobylanką, Hutą Krzeszowską i Borowem. W bitwie pod Rawą i Rzędowicanu był ranny. Wyemigrował do Bazylei (Szwajcaria). Przebył na obczyźnie do 1867 r.