Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ślusarz, uwięziony w Modlinie, przed 20 marca 1863 r. [1]

Kmieć z Białej. 36 lat. W kwietniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, pod zarzutem przestępstwa przeciwko zarządzeniom publicznym (zapewne w związku z działaniami powstańczymi). Skazany na 6 dni aresztu.

ur.24.8.1839 Pabianice syn Alojzego i Elżbiety Fałk Z zawodu tkacz.W 1862 zaangażował się w działalność spiskową i wchodził w skład powstałego jesienią komitetu miejskiego organizującego przygotowania wojskowe. W 1863 służył w oddziale powstańczym J. Oxińskiego jako strzelec. W ramach represji został przymusowo wcielony do wojska carskiego. Powrócił jednakże do Pabianic w 1872r. i zawarł związek małżeński z Rosalią Stejnert

wieku łat 21 , rodem z Mozyrskiego, synowiec Aleksandra zesłanego do ciężkich robót w Irkucku i zmarłego tamże w końcu r. 1867. Śp. Ludwik zaraz po ukończeniu uniwersytetu Kijowskiego, pospieszył w szeregi powstańcze i w potyczce pod Wulką w Pińszczyznie, wraz z dwoma towarzyszami zasłaniając cofający się oddziałek, przed przeważającemi siłami nieprzyjaciela, poległ śmiercią, walecznych w r. l863. (Dz. Pozn Nr. 206 z r. 18G7).

zesłanie z Litwy na zamieszkanie w Rosji, ukazem z dnia 10/22 grudnia 1865 majątek: Szalosiady , pow. trocki został przymusowo sprzedany

rodem w Warszawy, służył pod dowództwem Traugutta. Wzięty do niewoli, stawiony przed sądem wojennym, nie chcąc odpowiadać na żadne pytanie po rosyjsku zadawane, nareszcie w odpowiedzi na wszystko w polskim języku wyrzucił członkom sądu szereg ich okrucieństw, za co wzięli go za wariata i zesłali do ciężkich robót w Irkucku. Na tym wygnaniu zmarł w końcu 1864 r. Był to człowiek wielkiego poświęcenia i silnego charakteru.

Litwin, z guberni Mińskiej, zmarły z utrudzenia, niewygód i pracy, na Syberii w Irkucku (Październik 1867.). Walczył jako powstaniec w oddziale Trauguta w Polesiu Pińskiem. Stawiony po wzięciu w niewolą przed sądem wojennym w Pińsku, nie chciał odpowiadać tylko po polsku, a występował z taką otwartością wyrzucając Moskalom ich okrucieństwa, iż nie pojąwszy go, osądzili jako obłąkanego... Nie ocaliło to wszakże od skazania, od ciężkich robót, gdzie męczeński żywot zakończył.

wieku lat 21, rodem z Mosyrskiego, synowiec Aleksandra zesłanego do ciężkich robót w Irkucku i zmarłego tamże w końcu 1867 r. Zaraz po ukończeniu Uniwersytetu Kijowskiego pospieszył w szeregi powstańcze i w potyczce pod Wólką w pińskim powiecie. Wraz z dwoma towarzyszami zasłaniając cofający się oddziałek przed przeważającymi siłami nieprzyjaciela poległ śmiercią walecznych w 1863 r.

5 lata, wdowa, obywatelka, Wileńskie, trockie, m. Szyłosiady. Za przyjęcie i ukrywanie powstańca Kamińskiego, dostarczanie prowiantu, przechowywanie zabronionych druków, aresztowana 1-szy raz, więziona u Misjonarzy 12.3.1863 do 22.3.186, 2-gi raz 30.7.1863. Oddana pod sąd 12.7.1863, do Odronan-hausu 21.11.1833. Zesłanie do guberni permskiej na 8 miesięcy więzienia 21.11.1863. Dopisek: Pani Tabeńska spotkała ją w Permie, odwiedzała ją w więzieniu. Cicha, łagodna, szyła z córką Idalią bluzy dla więźniów Polaków. Idalia wyszła za policmajstra z Permu - Niemca.

19 lat, panna, prawd. córka Emilii, wileńskie, trocki. Zamieszana. Fałszywe zeznania. Aresztowana 30.6.1863. Oddana pod sąd 17.7.186 - oddana do Misjonarzy 30.7.1863. 21.11.1863 zwolniona z aresztu. Wyjechał z matką prawdopodobnie dobrowolnie do Permu, gdzie poznała policmajstra - Niemca i wyszła za niego.

50 lat, szlachcianka,gub. Kowieńska (Szawel.), Przyjęcie powstańca Łapińskiego i niedoniesienie władzy. 18.1.1865 skazana na karę 50 rubli

(Barszczewskij), mężcz. zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, przebywał w Omsku, kopista (pismowodstwo).

Szlachcianka, panna z witebskiej gub. Sądzona za bycie zamieszaną w powstanie, Zwolniona z aresztu 25.2.1865

felczer z Warszawy został zesłany na Sybir.

Andrieiew, mężcz. 39 lat na 1874 r., ziemianin warszawskiej guberni, warunki zesłania nieznane, przebywał w Turińsku, potem w Surgucie, tobolskim tjuriemnom zamkie.

z województwa kowieńskiego wywieziony na Sybir 1863.10.09

Szlachcic z województwa warszawskiego. Syn Andrzeja

Ur. 1845 Wierzbica, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-73

Powstaniec z oddziału dr Dworzaczka poległ w bitwie pod Dobrą 24 lutego 1863

ur. 29.01.1841 Pabianice [1] zm. 24.02.1863 Dobra k. Łodzi [2] Jego rodzicami byli Franciszek Bagiński (syn Kazimierza i Marianny, czeladnik tkacki, zm. 1852 r) i Rozalia Bąkowska (córka Macieja i Marianny, urodzona w Pabianicach, zm. po 1860 r.), którzy związek małżeński zawarli 10.02.1839 r w Pabianicach; Franciszek był już wdowcem. [1] [4] [6] [7] Związek małżeński zawarł jako kawaler lat 19, czeladnik tkacki, 24.11.1860 r w Pabianicach [4], jego żoną została Rozalia Kokosińska [1] vel Kokosa [4] (jej rodzice Jakub Kokosa i Jadwiga Biskupska [4]). Powstaniec styczniowy lat 22 z Pabianic. [2] Na wieść o wybuchu powstania porzucił dom i brzemienną żonę Rozalię Kokosińską vel Kokos oraz półtoraroczną córkę Domicellę i zaciągnął się do oddziału powstańczego Józefa Sawickiego i Józefa Dworzaka. Zginął 24.02.1863r w krwawej i nieszczęśliwej dla powstańców bitwie pod m. . Pochowany z współtowarzyszami na cmentarzu w tej miejscowości. Obecnie jest tam pomnik. [1] - zbiorowa mogiła powstańców styczniowych poległych w bitwie pod Dobrą. [3] R o d z i n a: dzieci: * Domicella Bagińska po mężu Ostojska - ur. 1861 Pabianice [5] , ślub 1879 r. Pabianice, mąż Jan Ostojski [7] * Ignacy Bagiński - ur. 01.10.1863 Pabianice, syn pogrobowiec [5] , zm. 1864 Pabianice [6] wnuki: * Antonina Ostojska - ur. 1880 Pabianice [5] * Józef Ostojski - ur. 1883 Pabianice [5], ślub 1909 Pabianice, żona Emilia Miler 1-vo Furmańska 2-vo Ostojska [7] * Anna Ostojska po mężu Józefowicz - ur. 1885 Pabianice [5] ślub 1906 Pabianice, mąż Antoni Józefowicz [7] * Matylda Ostojska - ur. 1887 Pabianice [5] - zm. 1888 Pabianice [6]

gmina/wieś Chlebiotki Chlebiotki, kara: wypuszczony z więzienia, data zarządzenia: 13.01.1864

więziony w twierdzy dynaburskiej

ur. w 1843 w Kotówku parafii Jedwabne, nie powrócił z powstania

ur. w Kotówku w 1843 roku, parafii Jedwabne, wiosną jako ochotnik poszedł do powstania, nie powrócił z powstania, los nie znany

ze wsi Sanniki, powstaniec styczniowy, ranny w bitwach pod wsią Kluski, przebywał na leczeniu w dworze ziemiańskim we wsi Jaworzno.

Ur. ok. 1832, zm. 18.04.1907. Powstaniec, weteran. Pochowany: Parączew.

27.7.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 13.11.1864

chłop ze wsi Świdry. 26 września 1863 roku aresztowany i oskarżony o niszczenie słupów telegraficznych.

Przedstawiciel drobnej szlachty ze wsi Świdry, oskarżony o niszczenie telegrafu. Aresztowany 26.09.1863 roku.

Jednodworzec

lat 22, obywatel z powiatu Rawskiego, służył w oddziale Drewnowskiego i jako podoficer kawaleryi zginął pod Stromcem.

Ur. 1842 Sierzchowy, zm. przed 1919, żona: Franciszka, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VIII-9

z drobnej szlachty gub. kijowskiej. Zesłany na zamieszkanie w gub. ołonieckiej z pozbawieniem praw stanu, mieszkał w Pudozu. Na podstawie manifestu z maja I87I został zwolniony z dozoru policji i uzyskał prawo wyjazdu, z którego do listopada I 871 nie skorzystał z braku środków.

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.