Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ksiądz - wikary zbuczyński był przez pewien okres naczelnikiem powstania na okręg siedlecki. Potem walczył w partii Lelewela. W dniu 17 kwietnia 1864 r. w lasach między Osiną a Borowem poniósł śmierć.

herbu Sas. Urzędnik Wydziału Powiatowego, zamieszkały w Podhajcach. Urodził się w 1846 w Czanyżu w powiecie złoczowskim, wyznania rzymskokatolickiego, wdowiec, ojciec 4 dzieci. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64 r. podał, iż przed powstaniem był dzierżawcą dóbr. W powstaniu walczył jako ułan w oddziale Józefa Wysockiego – brał udział w bitwie pod Radziwiłłowem. Powołał się na świadectwo Władysława Łosia. Zobowiązał się do wpłacenia wpisowego w wysokości 1 złotego reńskiego, a od 1 stycznia 1895 roku składki rocznej w wysokości 3 złotych. Deklarację podpisał w Podhajcach 1 listopada 1894 roku.

Żyd, brał udział w powstaniu styczniowym. Wieziony był przez władze austriackie. Potem znany działacz społeczny w Galicji.

Żołnierz powstania styczniowego, zasłużony nauczyciel i społecznik, zmarł 7 stycznia 1908 r.

z Krobi, syn obywatela tamtejszego Andrzeja Zwierzyckiego, był czeladnikiem szewskim w Lublinie i w nocy z 22 na 23 stycznia 1863 r., wyszedł na powstanie na czele 300 czeladzi, których przykładem swym zachęcił. Przy pierwszém starciu z nieprzyjacielem utraciwszy nogę, w godzinę później umarł, pochowany przez swego chlebodawcę, mistrza szewskiego z Lublina. Był w 31 roku życia.

Z Żółkwi, lat 48, dozorca drogowy. W styczniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny we Lwowie pod zarzutem zbrodni obrazy majestatu (zapewne w związku z wydarzeniami powstańczymi). Skazany, na miesiąc ciężkiego więzienia. W drodze rekursu dla braku istoty czynu uwolniony.

Żyd, wychowanek polskiej szkoły wojskowej w Genui.