Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 1849 Jagielnica, zm. 23.3.1884 Praga. Powstaniec. Rękawicznik, założyciel Ogniska Polskiego. Pochowany Praga cm. Olszański

powstaniec, pochowany Praga

Lat 20, ekonom z Krakowa. 7 lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie, zakwalifikowany jako strzelec, posiadał fuzję.

powstaniec 1831 i 1863, ur. 1818 na Żmudzi, Zm 2.1889. Pochowany Romanów k. Tarnopola

Powstaniec, sybirak. Po powstaniu pracował jako maszynista w drukarni Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ożeniony z Dorotą Lengnich. Ojciec Józefa - zarządcy drukarni UJ. Złożył poświadczenie do Towarzystwa Weteranów za Franciszka Pindelskiego.

W tych dniach znowu ubył jeden z tych, którzy już dawniej porwali się na bój za Ojczyznę, a którzy dzisiaj, wiekiem przygnieceni, z bijącem sercem wsłuchiwali się w odgłosy obecnej walki i z utęsknieniem czekali chwili, gdy z posiewa krwi prze- lanej zmartwychwstanie Polska. " W Krakowie zmarł ś. p. Antoni Filipowski. Urodzony w Krakowie w r. 1840, w r. 1852 wstąpił na praktykę do drukarni Uniwersyteckiej. Po ukończeniu praktyki udał się do Warszawy, a kiedy wybuchło powstanie, pospieszył w Szeregi walczących i z oddziałem Krysińskiego brał udział w walkach w Lubelskiem. Po rozbiciu oddziału dostał się Filipowski do niewoli rosyjskiej i został wywieziony na Sybir (Tobolsk, Tomsk), skąd po trzech latach, jako dezertera austryackiego, odstawiono go do granicy. Wkrótce potem wstąpił do drukarni w Piekarach na Śląsku pruskim, skąd podczas wojny austryacko-pruskiej wydalono go, jako obcego poddanego. Po wojnie pojechał do Torunia, gdzie w o rakami Buszczyńskiego pracował przez lat 20, będąc równocześnie gospodarzem Muzeum polskiego w Toruniu. Podczas rugów pruskich w r. 1885 zmuszony opuścić Toruń, po l7-letnim pobycie w Radomiu ś. p. Filipowski wraca do Krakowa i wstępuje na powrót do drukarni Uniwersyteckiej, gdzie rozpoczął praktykę i gdzie też, po 17 latach pracy, zakończył żywot w 77 roku życia. Cześć Jego pamięci!

Ur. 12.6.1842 Kraków u. Długa, dom "Pod Turkiem". Zm. 20.5.1917 KrakówOjciec: Wojciech z Bębła pod Krakowem, powstaniec listopadowy, zm. 1873. Matka: Helena Zamoyska (Druga żona Wojciecha - mieli 18 dzieci, 6 przeżyło. Z pierwszej żony: Katarzyny miał 5 dzieci, zmarłych młodo.)Antoni wychowany przez dziadka (od wieku 4 -7 lat) Jana Bonawenturę Zamoyskiego. Uczył się w szkole na Kleparzu w Krakowie a potem u św. Barbary (gdzie znał się z Janem Matejką). Z powodu braku środków pracował w Drukarni Uniwersyteckiej UJ. Następnie pracował w drukarniach Józefa Czecha, Jakuba Wywiałkowskiego i Józefa Bendorfa. Przeniósł się do Warszawy gdzie pracował u Józefa Ungera. Tam ożenił się z Dorotą Lengnich. W okresie przedpowstańczym drukował tajne materiały "Ruch" w drukarni "Głosu Kapłana", a potem u oo. Dominikanów. Szczęśliwie uniknął rewizji w przebraniu brata zakonnego. W 1863 wszedł do oddziału powstańczego. Brał udział w akcji w okolicach Serocka, gdzie zabrano kozakom w karczmie 8 koni. Wszedł do oddziału Krysińskiego, brał udział w bitwach pod Żyrzynem i Fajsławicami - gdzie został raniony pałaszem. Zaaresztowany był osadzony na zamku w Lublinie. 19.9.1863 został skazany na dożywotnie zesłanie na Sybir. Marsz rozpoczął z Pawilonu X warszawskiej Cytadeli - przez Petersburg, Moskwę, Niżny Nowogród, Kazań, Perm, Tiumeń, Tobolsk, Tarę, Tomsk, Aczyńsk, Krasnojarsk do wsi Surogan w powiecie aczyńskim. Miał tam mieszkać całe życie, jednakże powrócił do kraju w 1865 pod zarzutem dezercji z wojska austriackiego. Po wcieleniu do armii został natychmiast zwolniony dzięki wstawiennictwu wiceprezydenta Krakowa - Strzeleckiego.Rozpoczął pracę w drukarni w Piekarach na Śląsku, a następnie drukarni Józefa Buszczyńskiego w Toruniu (do 1885). Należał to Towarzystwa Przemysłowego jako bibliotekarz, działał w Towarzystwie Śpiewaczym. W 1885 powrócił do Krakowa, pracował w Rzeszowie w drukarni Edwarda Ewarysta, w Gródku Jagiellońskim i w Radomiu u Jana Kantego Trzebińskieego. W końcu w 1896 przeniósł się do Krakowa, gdzie jego syn Józef był zarządcą Drukarni Uniwersyteckiej. Pochowany na Rakowicach.