Józef Anzelm Żuliński, ps. Zenon Zetowicz, ur. 21.4.1840, zm. 1908.
Ojciec: Tadeusz, s. Józefa i Marianny - zmarłych w Sandomierzu,[7] urzędnik Kr.Pol. przy komorze celnej w Krakowie. Matka: Barbara Michelson, c. Samuela i Pelagii Werner.
Rodzeństwo: , Aleksander, , , , Emilia, Zofia.
==>
Ukończył Gimnazjum Realne w Warszawie, 1858 zdając maturę. Z powodu zajść z ówczesnym rektorem Akademii medycznej - Cycurynem - jego brat Tadeusz i on musieli opuścić Warszawę.[24] Studiował następnie na Uniwersytecie w Kijowie na Wydziale Przyrodniczo Matematycznym. W 1861 razem z bratem znowu musiał opuścić Kijów z powodu udziału w manifestacjach patriotycznych. W 1861-62 studiował na Uniwersytecie w Pradze, na Wydziale Filozoficznym. Następnie przeniósł się na Uniwersytet Jagielloński, aplikując na stanowisko asystenta Katedry Mineralogii i Zoologii[26] i zyskując 7.1.1863 tytuł doktorski (mineralogi). [7]
Pracował w organizacji jako zastępca naczelnika miasta Krakowa. Był więzionym na Zamku, potem w sądzie. Został wywieziony do Solnogrodu.
Wyjechał do Pragi, po czym razem z braćmi w Paryżu.
Po powrocie do Galicji w 1874 uzyskał uprawnienia co nauczania historii naturalnej w całym gimnazjum, oraz matematyki i fizyki w gimnazjum niższym z językiem wykładowym polskim.[21]
Profesor seminarium nauczycielskiego żeńskiego we Lwowie[3][6]. uczył też w Prywatnej Szkole Wydziałowej ss. Sakramentek we Lwowie.[25] Wychowywał cały szereg pokoleń Polek. Był też prekursorem i inicjatorem wycieczek i obozów letnich dla młodzieży miejskich, stworzonych na wzór gimnastyczno-wojskowy.[25]
Przeniósłszy się w stan spoczynku kierował szkołą sług we Lwowie, założył kolonię leczniczą w Rymanowie, [6]
"Wybitny pedagog, przyjaciel króla serbskiego Milana Obrentowicza."[3] ""[6]
We Lwowie żona Łucja prowadziła salon, gdzie spotykali się patrioci różnych sfer polskich. Maryla Wolska w wierszu "Tamten świat" tak opisała to miejsce:
[i] Znajomy salon, młodzież, panowie i panie,
Co tydzień serdeczna gromadka.
Stare sprzęty, fortepian
I ciemne portrety na ścianie:
Nieboszczka pani Żulińska, matka,
Patrząca z obrazu w dół,
Spojrzeniem jakby krepą zasnutem ...
Doktór Tadeusz, nieboszczyk,
Jeszcze wówczas żyjący pan Józef,
Profesor i on, Roman, ich brat,
Stracony w Warszawie z Trauguttem ...
Po prostu tamten świat.[/i][23]
Józef Żuliński zmarł na gruźlicę, we Lwowie, przy ul. Ossolińskich 11, mając 68 lat.
Pochowany Lwów, Łyczaków, kw. 72, gr. 56. W sąsiednim grobie spoczywa jego matka i dwaj bracia: Kazimierz i Tadeusz.[1][19][20]
Razem z nim w jednym grobie są pochowani:
[*] dr. Tadeusz Żuliński, lekarz adiutant J. Piłsudskiego, komendant Polskiej Organizacji Wojskowej pod Zaborem Rosyjskim w latach 1914-1915, porucznik VI baonu 3 pułku i brygady Legionów Polskich ranny w walce z Moskalami pod Kamieniuchą dnia 28.10.1915, zmarł 05.11.1915 w wieku 26 lat, oznaczony pośmiertnie krzyżem Virtuti Militari [18]
[*] Teresa Żulińska, zam. Czarnik, córka Józefa, matka dr. Leszka Czarnika, żyła lat 61 zmarła 26.03.1944 [19]
Żona: Łucja Gross (Gros) c. Adama i Teresy Tolkmit (Tolk) [3][5][6][7][8]
Dzieci:[listn]
[*] Barbara. ur 1881 Lwów [5]
[*] Teresa Kazimiera, ur 1883 Lwów [4][6]. zm. 26.03.1944 Lwów.[16]
mąż Stanisław Jakub Czarnik (ślub 14.01.1905 Lwów, świadkowie Edward Żuliński urzędnik Krakowskiego Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń i Kazimierz Czarnik), doktor medycyny s- Jakuba i Karoliny Oppenauer[4]. Ich syn - dr. Leszek Czarnik [16]
[*] Łucja Stanisława Żulińska, ur. 1886 Lwów [7]
[*] Tadeusz Józef Żuliński [8] - lekarz adiutant J. Piłsudskiego, komendant Polskiej Organizacji Wojskowej pod Zaborem Rosyjskim w latach 1914-1915, porucznik VI baonu 3 pułku i brygady Legionów Polskich, oznaczony pośmiertnie krzyżem Virtuti Militari [16]
ur 1889 Lwów [8]
zm. 05.11.1915 na skutek ran odniesionych w walce z Moskalami pod Kamieniuchą [16]
[*] Maria ur ok. 1889 Lwów. zm. 02.06.1890 Lwów, ok. 1 rok[9]
[/listn]
