Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Z Eperny we Francji, lat 28, student. W sierpniu 1864 skazany przez sąd wojenny we Lwowie (zapewne w związku z udziałem w Powstaniu), za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej, obciążony przestępstwem przeciwko zarządzeniom publicznym, na 1 rok więzienia.

uczestnictwo w potyczkach: krakowskie: Rudniki 28.07.1863

powstaniec styczniowy,późniejszy architekt powiatowy.Skierniewice

z Tłustego, 50 l. artysta malarz, za udział w uzbrajaniu i wyprawianiu korpusu Miniewskiego skazany na 1 miesiąc więzienia za zbrodnie zaburzenia spokojności publicznej według par.66. przez Sąd wojenny we Lwowie, w miesiącu czerwcu 1864.

Ur. Kieleckie, zm. przed 1919, żona: Maria, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-14

informacja taka sama jak rekord nr 24345

dowódca kosynierów w oddziale Andruszkiewicza poległ pod Czarnym-borem w Augustowskiem dnia 23 Kwietnia, 1863 r. (Czas Nr, 105.)

udział w potyczkach: augustowskie: Lokajcie 9.04.1863, Czarny Bród 23.04.1863 poległ

Właściciel ziemski, mieszkaniec Sankt-Pietierburga

mężcz. 32 lata w 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał.

francuz, naczelnik partii, 2/14 września 1863, zabity w potyczce

z Bielin, lat 40. W marcu 1864r. sądzony przez sąd wojenny w Rzeszowie za zbrodnie zaburzenia spokojności publicznej przez powtórny udział w powstaniu polskiem. Skazany na 9 miesięcy więzienia.

Urodził się 18 lutego 1849 roku w Leżajsku. W młodości pracował w zakładzie krawieckim w Rozwadowie (dziś dzielnica Stalowej Woli). Na wieść o wybuchu powstania zebrał trzydziestu ochotników, z którymi przekroczył granicę galicyjsko-rosyjską i dotarł do obozu pułkownika, a później generała Antoniego Jeziorańskiego. Pod jego dowództwem walczył pod Kobylanką – w jednej z największych powstańczych bitew, gdzie między 1 a 6 maja 1863 roku około 800 powstańców stawiało czoła carskim wojskom liczącym w szczytowym momencie około 2 tysięcy żołnierzy. Za udział w powstaniu Karol Gawalewicz - już w wolnej Polsce - otrzymał Krzyż Niepodległości z Mieczami, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Śląski Krzyż Waleczności i Zasługi. Zmarł29 czerwca 1939 roku w Przemyślu w wieku 90 lat . Spoczął na cmentarzu głównym w Przemyślu.

Powstaniec z Kongresówki. Ukończył gimnazjum w Płocku, a potem Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie z patentem, następnie pracował w Warszawie w Komisji Skarbu w Wydziale Dóbr i Lasów Rządowych, a potem gospodarował na własnym gospodarstwie. Po wypadkach 1863-4 przebywał w Anglii Belgii i We Francji, skąd przybywszy do Galicji zostawał naprzód w dobrach Sieniawskich a potem był administratorem i kasjerem w zakładzie rolniczym w Czernichowie pod Krakowem. Od 1881 pracował we Lwowie w magistracie.

Artykuł | Zygmunt Anastazy Gawarecki h. Nałęcz. Ur. 1829 (lub 1827) Borzeń, par. Orszymowo k. Czerwińska nad Wisłą, zm. 8.1911 Winniki. Syn Wincentego Hipolita Gawareckiego i Kasyldy Teodozji Ludwiki Wyszkowskiej. Ukończył Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie[5], w 1849 r. Był właścicielem Borzenia, Gawarca i części Arciszewa. W 1855 r. przebywał na praktyce we Lwowie. Należał do odłamu "Czerwonych". Gdy wybuchło powstanie, został naczelnikiem powiatu brzesko-kujawskiego. Służył w oddziale Raczkowskiego. Brał udział w bitwie pod Ignacewem i Kleczewem, co opisał w krótkim pamiętniku. Aresztowany w Poznaniu, został na podstawie paszportu angielskiego, wysłany do Londynu. Z Londynu udał się do Paryża, gdzie przebywał przez 11 lat. Na emigracji w 1866 r. zgłosił akces do paryskiego stowarzyszenia "Podatkowego Emigracji Polskiej". Z ramienia tego stowarzyszenia udzielał pomocy min. Kamilowi Cyprianowi Norwidowi. W czasie oblężenia Paryża przez Prusaków, był w Gwardii Miejskiej. W 1874 r. powrócił do Polski, jednak nie do swojego majątku. Przybywszy do Galicji zostawał naprzód w dobrach Sieniawskich a potem był administratorem i kasjerem w zakładzie rolniczym w Czernichowie pod Krakowem. Od 1881 pracował we Lwowie w magistracie. Jest autorem wielu artykułów oraz książek rolniczych. Zakupił dom w Winnikach k. Lwowa, gdzie zmarł w 1911. W Nekrologu napisano: "W ostatnich dniach zmarł w Winnikach Zygmunt Gawarecki, weteran z r. 1863/64."[1] W pogrzebie uczestniczyli strzelcy lwowscy.

ur. r. 1829, akademik roln., był naczelnikiem organizacji powiatu brzesko-kujawskiego i służył w oddziale Raczkowskiego. Aresztowany w Poznaniu, został na podstawie angielskiego paszportu wysłany do Londynu. Później bawił w Liege, następnie 11 lat w Paryżu. W czasie oblężenia przez Prusaków był w gwardyi miejskiej. Ostatecznie wrócił do Galicji i pracował w Kółkach rolniczych.

Charszewo - Spis Powstańców 1863 r

z Rzeszowa

ppor. (1845) Kalisz

Zesłaniec. Prawd powstaniec styczniowy. 1866 została mu przesłana kwota 5 rubli

Zesłaniec. Prawd powstaniec styczniowy. 1866 została mu przesłana kwota 5 rubli

Zesłaniec. Prawd powstaniec styczniowy. 1866 została mu przesłana kwota 5 rubli

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

ur. r. 1827 w Głogowie, pracował w organiz. przy dostawie broni, amunicji i prowiantów, a Rząd naród, w uznaniu zasług odznaczył go listem pochwal. Dążąc do obozu został pojmany i osadzony w więzieniu w Rzeszowie. Po odzyskaniu wolności, osiadł jako majster stolarski w Jarosławiu. W pracach organizac. dopomagała mu gorliwie jego żona Gawłowa Ludwika z Pezdańskich.

Uczeń z Jarosławia biorący udział w powstaniu styczniowym.

Zamieszkały w Jarosławiu, stolarz i radny miasta, żonaty, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był stolarzem w Głogowie, natomiast w czasie powstania brał czynny udział w formowaniu oddziałów udających się do walki o niepodległość, a mianowicie: ułatwiał przewóz w okolicę formowania się oddziałów, zbierał składki i oddawał centralnej kasie Komitetu Narodowego, ułatwiał dowóz broni, amunicji, ubiorów do organizujących się oddziałów, trudził się przewozem magazynów różnego rodzaju przeznaczonych dla organizacji. Deklarację podpisał 31.01.1892r.

Iwanow, mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w tomskiej guberni Kainskom okręgu, potem W Omsku, kuczer.

Syn Jana

Ur. 1845, miejscowość w 1923: Szczepanowiec, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-137

ppor. (1845) Szczepanowiec

Iwanow, mężcz. austriacki poddany, zesłany na osadzenie, przebywał w omskim okręgu.

obywatel Austrii