Powstanie Styczniowe - uczestnicy

syn Walentego, ur. ok. 18 13 na Kowieńszczyźnie, szlachcic gub. augustowskiej, zarządca w dobrach Czerwony Dwór hr. Benedykta Tyszkiewicza pod Kownem. Aresztowany 10 lipca 1863i oskarżony o kontakty z powstańcami i niedoniesienie władzom o ich bytności w majątku, którym zarządzał (w wyniku śledztwa oddalono pierwszy z zarzutów, ale potwierdzono drugi: Gembickiego uznano winnym niedoniesienia o ukrywaniu się powstańców w lasach należących do majątku oraz o wstąpieniu niektórych dzierżawców do oddziałów powstańczych). Jako osoba „nieprawomyślna pod względem politycznym" został, na podstawie konfirmacji zastępcy nieobecnego w tym czasie Murawiowa z 24 maja 1864, zesłany w trybie administracyjnym na zamieszkanie pod ścisłym dozorem policji w gub. kazańskiej, majątek podlegał sekwestrowi. Wysłano go nie później niz I czerwca 1864. Przybył do Jadrynia z żoną Honoratą 1 córką Sabiną 16 października 1864. Od dnia przybycia otrzymywał zasiłek ze skarbu państwa w wysokości 6 rubli miesięcznie. W ciągu 1867 roku sprawnik pow. jadryńskiego tak charakteryzował Gembickiego: „Żyje spokojnie, koresponduje ze znajomymi" (styczeń), „Żyje skromnie (czerwiec), „Rodzina razem z nim, korespondencja niewielka" (sierpień). 17 października 1867 Gembicki wyjechał do Kazania, skąd udał się w dalszą podróż do Królestwa Polskiego (według innych źródeł: w 1866 rodzina miała przebywać w kraju — może chodzi tylko o żonę 1 córkę).

duchowny, zesłany na Syberię w związku z wydarzeniami powstańczymi 1863-6 przejeżdżający przez Petersburg

( - 17.01.1895 Czarny koło Dębicy) - weteran Powstania Styczniowego."(...) były właściciel dóbr Wardężyn w guberni kaliskiej, dzieerżawca i administrator dóbr na Litwie hr. Tyszkiewicza zmarł 17 stycznia 1895 r w Czarny koło Dębicy. W roku 1863 skazany przez Murawiewa wieszatela na Sybir, gdzie w guberni kazańskiej w miasteczku Jadryniu z żoną i jedną córką przez lat 4 przebywał - następnie za wpływem Tyszkiewicza uwolniony z wygnania, powrócił do kraju, lecz zabranego mu przez rząd moskiewiski majątku nie odzyskał. Spokrewniony z domem Potockich nigdy się do nich nie zbliżał. Ożeniony powtórnie z p. Dzierżyńską, właścicielą Gembiczyny w pow pilzeńskim, tam przez dłuższy szereg lat zamieszliwał. Zmarły pozostawił żonę i trzy córki, Za miłość kraju ucierpiał wiele, niechże mu ta ziemia ukochana będzie lekką i część jego zacnej pamięci!" [1]

właściciel wsi Jezierki w pow. Łomżyńskim, uwięziony do Cytadeli warszawskiej odstawiony w 1863 r., zmarł w maju 1866 r., licząc lat 35, zostawił żonę i czworo dzieci.

udział w potyczkach: lubelskie: (Sobolew 24.05.1863), (Lublin 29.06.1863)

1837-1909, poch. Lublin, cm. przy ul. Lipowej

w m. Cianucie, zwolniona 8.06.1866

z województwa wileńskiego wywieziony na Sybir 1863.10.23

70. letni starzec, zastrzelony w Chrząstowie przez Moskali dnia 26. maja 1863.

redagował „Dziennik Narodowy” w Warszawie w 1863 r.może Jabłoński Józef, należał do organizacji żandarmów narodowych, powieszony w Wilnie wraz z obwinionym Karolem Sipowiczem 19 sierpnia 1863 r.

powstaniec pleszewski należący do korpusu Taczanowskiego

włościanka, z kowieńskiej guberni, powiatu rossieńskiego, skazana na 6 miesięcy więzienia za przyjęcie powstańca na nocleg, wyrok sądu polowego 9.10. 1865

Powstaniec, szlachcic z powiatu bielskiego, zmarł na zesłaniu w Tobolsku.

szlachcic z powiatu bielskiego, zmarł na zesłaniu w Tobolsku

z Grodzieńskiego z pow. Bielskiego, zesłany do Tobolska tamże zmarł w roku 1864.

Geniusz Bolesław z Grodzieńskiego z pow. bielskiego zm. w Tobolsku w maju 1864 r." /-/ szlachcic z gub. grodzieńskiej, na mocy konfirmacji d-cy okręgu wileńskiego (19 X - 20 XII 1863 r.), skazany na osiedlenie na Syberii z pozbawieniem praw stanu i konfiskatą majątku. GARF (Moskwa), zesp. 109,1 ekip., 1863, sygn. 23, cz. 146,

Urzędnik z Grodna, czynny w wypadkach 1863 roku jako jeden z pomocników smutnej pamięci grodzieńskiego wojewody Zabłockiego nie przywiózł z sobą dobrej opinji z kraju, jako nie umiejący milczeć w komisjach śledczych. Opinję tę pogorszył jeszcze, zakładając, wbrew ustawie wygnańczej usolskiej, szynk w tej miejscowości. Zona, zacna i pracowita kobieta i dobra matka. Syn dorastający niczem szczególnem się nie wyróżnił. Z dwóch córek starsza wyszła jeszcze w kraju za Adolfa Tołłoczkę, młodsza za doktora Zenona Nowodworskiego. Na wygnaniu obie z mężami mieszkały w Usolu.

Ur. 17.09.1840r., Ławrynowicze na Litwie. Konduktor dróg krajowych, zamieszkały w Horodence, żonaty, 3 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był leśniczym rządowym w Puszczy Białowieskiej, natomiast w czasie powstania był w oddziale litewskim pod dowództwem pułkownika Wróblewskiego, został nominowany porucznikiem i podkapitanem. Walczył przez cały czas w oddziałach na Liwie i Kongresówce. Był w 13 potyczkach i bitwach: pod Mołowidami, koło Nowego Dworu, w Świsłockiej i Białowieskiej puszczy i innych miejscowościach. W Kongresówce pod Kolanem, Rososzem, w lasach Lebartowskich, Białą i innych miejscowościach. W oddziale był do 08.02.1864r. Był dwa razy raniony, otrzymał też silną kontuzję w oczy, w skutek czego ociemniał, lecz został szczęśliwie operowany w Zurychu. Deklarację podpisał 12.02.1890r.

(Hałaburda), uczestnictwo w potyczkach: grodzieńskie: Brzozowe Błoto 20.07.1863, Bojary 8.08.1863, Głęboki Kąt 30.08.1863, Rudnia 12.09.1863

szlachcianka, lat 37, z kowieńskiej guberni, powiatu rossieńskiego, aresztowana prawdopodobnie 10.04.1864, wymiar kary nieznany

Ur. Wieniec, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-91

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: kowieńska, miejsce zsyłki: katorga, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Dezerter z korpusu grenadierów rosyjskich. W 1863 r. dowodził kompanią w oddziale Rudzkiego.

szlachcianka, z guberni grodzieńskiej, powiatu wiłkomierskiego, nie doniosła władzy, że syn należy do powstania, wyrok sądu polowego 12.08.1864 - zesłanie do tomskiej guberni

z Szawli, wyrok sądu polowego 23.07.1865, za współczucie powstańcom - 8 miesięcy więzienia

Pochodził z Gorlic - powstaniec. Powroźnik

aresztowany w Krakowie

zm. 1863.11.23, Warszawa, żołnierz wyrokiem sądu skazany na rozstrzelanie

żołnierz artyleryi rosyjskiej, za ucieczkę z bronią w ręku i przyjęcie udziału w powstaniu, rozstrzelany w mieście Kalwaryi w Augustowskim z 2ma innemi żołnierzami Łotyczewem i Koszyjewem dnia 23 Listopada 1863 r.

szeregowy 19 listopada 1863 r w Siedlcu rozstrzelany

Nauczyciel szkoły opolskiej. Po bitwie pod Bobami 28 kwietnia 1863 r. odnajdował i zgłaszał zmarłych. Znalazł Czesława Łapińskiego, lat 22, podaptekarza i syna aptekarzy z Opola.

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1861 miejsce wysyłki: nieznane, miejsce zsyłki: zabajkalska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

przyjaciólka Wekslerowej. Mieszkała w Jassach. Pomagała powstańcom a później rozbitkom. Przewoziła proch w świecach kościenych.

Zm. 1904 Budapeszt. Węgier. Powstaniec Styczniowy, poseł do Sejmu węgierskiego.

Z Kobła Starego, 23 lata, stanu wolnego, parobek. W 1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Samborze za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym, zapewne w związku z działaniami powstańczymi. Uwolniony z braku dowodów.

(Gargilewicz) duchowny katolicki, zesłaniec miejsce wysyłki: płocka, miejsce zsyłki: katorga, 12 lat, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi