(1831-1907), porucznik powstańczy woj. krakowskiego (sierpień 1863). [1]
Urodził się 20.11.1831 r [4] Jego rodzicami byli: Franciszek Ciepły [4] i Magdalena Stachnicka [4]
Uczestniczył w kampanii płk. D. Czachowskiego. Prawdopodobnie spod Jurkowic przedarł się w lasy iłżeckie. W marcu 1864 w stopniu kapitana dowodził kompanią piechoty i pod ogólną komendą Rudowskiego wziął udział w zwycięskiej potyczce pod Bliżynem (16.03.1864) [1]
W kwietniu 1864 dowodził 10 batalionem pułku opoczyńskiego. W nocy z 15/16.04.1864 oddział Ciepłego liczący 200 ludzi przeszedł od Grozdu poprzez Wzdół i dalej w lasy radkowickie. Niestety, nie wiemy czy był to tylko wyłącznie wyodrębniony batalionu, czy partia powstańców składająca się z zebranych ludzi Ciepłego, Szemiota i Bezkiszkina. Za powstańcami podążał prawdopodobnie oddział płk. Zankisowa. Ten porozumiał się z maj. von Bergmanem, który stacjonował w Bodzentynie i współdziałając ze sobą zaatakowali powstańców obozujących na uroczysku Ostre Górki, Niestety, brak rosyjskiego raportu o potyczce pod Bronkowicami nskazuje nas na rozważanie dwóch wariantów rozwoju sytuacji. Rosjanie mogli dopaść tylko pododdział (80 ludzi) kpt. Szemiota, który pozostał w okolicy, a część sił podążyła w lasy iłżeckie. Prawdopodobnie Zankisow i Berman zaatakowali całe 200-osobowe zgrupowanie, a dzięki postawie Szemiota i jego ludzi, pozostałym udało się wyjść z obławy i dotrzeć w lasy iłżeckie (okolice wsi Kutery). Odnalezienie raportu von Bergmana lub Zankisowa o potyczce mogło by umożliwiń pełniejszą rekonstrukcję końcowej fazy działań oddziału (pułku) opoczyńskiego. Zapewne 22.04.1864 kpt. Ciepły postanowił zakończyć działania partyzanckie i rozwiązać batalion. Poległym oficerom wystawił zezwolenia na bezterminowe urlopy (casus kpt. Bonjeur), a broń ukryto w lasach, w pobliżu wsi Osówka. Skład został odkryty przez wojsko rosyjskie, które w dniach 15/27.04.1864 przejęło 115 sztucerów i 100 ładownic. [1]
Ppłk Gran II zapewne z ulgą zameldował gn. Bellegerde'owi II: "po rozbiciu Danisiewicza, Szemiota w lasach radkowickich, bandy Ulissa w lesie iłżeckim i po złożeniu broni przez bandę Rudowskiego w lesie przy wsi Osówka, jak wiadomo więcej band nie ma". W niektórych miejscach pojawiali się jeszcze "konni buntownicy", ale wyraził nadzieję, że sytuacja w powiecie opatowskim szybko się ustabilizuje. Przyszłość przyznała mu rację, aczkolwiek jeszcze w letnich miesiącach 1864 będzie kierował podległe mu oddziały w teren w poszukiwaniu powstańców lub ich rzekomych obozów. [1]
Po powstaniu Ciepły pracował jako sekretarz magistratu m. Wieliczki. [1]
W 1871 r zawarł związek małżeński (jako 40 letni sekretarz magistratu w Wieliczce) w Dziekanowicach [obecnie woj. małopolskie] [4] z Karoliną Szczyokowską [4] (ur 1847 Wieliczka, jej rodzice: Jacenty Szczyokowski [4] i Antonina Bieniek [4])
Zmarł 11.06.1907 [1], [2], lat 75 [2]. Pozostawił żonę Karolinę Szczypkowską. [2]
Został pochowany na miejscowym cmentarzu komunalnym. [1]
Został upamiętniony, wraz z innymi powstańcami styczniowymi, na tablicy wmurowanej w kaplicę na cmentarzu komunalnym w Wieliczce. Wraz z nim upamiętniono innych, związanych z Wieliczką:
Stanisław Bączewski, Jan Bogda, Tomasz Borzęcki, Wojciech Chełmecki,Jan Ciepły, Błażej Hyśko, Kasper Jamróz, Tytus Klemensiewicz, Ludwik Kolasa, Roman Krupa, Seweryn Łempicki, Karol Malinowski, Ignacy Makomaski, Józef Olesiak, Szczęsny Pachel, Marcin Rembacz, Szymon Rupik, Kazimierz Wałacki, Zygmunt Urasiński, Józef Zieliński, Karol Zięba, Adam Znański. [3]
R o d z i n a
Rodzice:
2. Franciszek Ciepły [4] - ur ok. 1804 par. Dzieszkowice na Śląsku [5]
3. Magdalena Stachnicka 1-vo Bonarska [5] 2-vo Ciepła [4] - ur. Kraków [5]
__ślub 1833 Kraków [5]
Dziadkowie
4. Jacenty Ciepły [5[
5. Marianna [5]
___ślub
6. Szymon Stachnicki [5]
7. Helena Czaplińska [5]
___ślub
