Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42981

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >

Tomasz Adam Kowalski

stolarz. Urodzony w 1847 roku w Gidlach. Walczył pod dowództwem Taczanowskiego w bitwach pod Ignacewem, Zagórowem, Kruszyną. Ranny w tej ostatniej bitwie bagnetem w prawe kolano. Jako współuczestników wymienia kolegów z partii: 1) Lelowskiego Szymona, 2) Lenatowskiego Wincentego, 3) Szulczewskiego Michała, 4) Kozłowskiego Macieja, 5) Uldana lgnacego, 6) Szarka Andrzeja i 7) Kurowskiego Jana.

Ur. ok. 1845 roku. Uczestnik powstania, kupiec i sędzia Sądu Handlowego w Warszawie. Zmarł 11 IV 1915 w Warszawie w wieku 70 lat.

Wincenty Kowalski

Uczestniczył w Zjeździe delegatów Stowarzyszeń Weteranów roku 1863. Zjazd odbył się 26 grudnia 1919 roku, w Zamku Królewskim w Warszawie. Został zorganizowany przez „pana Ministra do Spraw Wojskowych Jenerała-porucznika Józefa Leśniewskiego, specjalnie dla delegatów Stowarzyszeń Weteranów r. 1863 ze wszystkich dzielnic Polski i zaproszonych gości ze sfer wojskowych”.

Wincenty Kowalski

Weteran, kierownik kancelarii notarialnej rejenta Sarosieka Zmarł 19.12.1931 po długich i ciężkich cierpieniach mając 87 lat.

Wincenty Kowalski

Ur. 1840, miejscowość w 1923: Warszawa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-302

Wincenty Kowalski

z Łodzi, był uczestnikiem zjazdu odbytego w Warszawie w grudniu 1919 r.

Wojciech Kowalski

Ur. 1835 Branszczyk, zm. przed 1919, żona: Teodora, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VIII-79

Wojciech Kowalski

lat 45, wyrobnik, 1865 powrócił z zesłania do Kazimierza Dolnego i pozostawał pod nadzorem policyjnym

Wojciech Kowalski

(Kowalewskij), Rolnik

Władysław Kowalski

Lat 24, blacharz ze Lwowa. Na początku lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie, zakwalifikowany jako strzelec.

Władysław Kowalski

Ur. 1839 Rodzejowice, zm. przed 1919, żona: Leokadia, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-55

Władysław Kowalski

Władysław Kowalski

Władysław Maksymilian Kowalski h. Wieruszowa, ur. 1844 Zasów, zm. 29.1.1924 Kraków. Syn Wiktora Alojzego Wierusz-Kowalskiego (ur. 1809 Zasówa k. Tarnowa, głównego ekonoma w Zasowie[1]) i Anny Bőhm (ur. ok. 1817, ślub 29.6.1837). Siostra: Antonina (ur. 1839) Władysław był kowalem artykułów artystycznych. Przystąpił do Powstania Styczniowego wraz z mężem Antoniny, i krewnym , który po powstaniu gospodarował w Skale, pod Krakowem. W 1870 r Władysław ożenił z Magdaleną Iwańską. Miał z nią 7mioro dzieci, które dożyły wieku dojrzałości, pięć dziewcząt i dwu chłopców. Mieszkał i pracował w Tarnowie i Boleniu, a następnie w Przytulisku Weteranów Powstania Styczniowego przy placu Biskupim w Krakowie. Zmarł w tamże 21.1.1924. Został pochowany w Krakowie na cmentarzu Rakowickim. Był gawędziarzem i lubił opowiadać o swoim udziale w powstaniu.

Władysław Kowalski

Ur. 1844 Michałowo, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: V-46

Zygmunt Kowalski

ur. r. 1845 w Mszanie dolnej, służył pod Kurowskim, Langiewiczem i Popielem, i walczył pod Miechowem, Chrobrzą i Grochowiskami. Pod Komorowem ciężko ranny postrzałem w prawą rękę, został wzięty do niewoli. Po wyleczeniu skazany przez sąd wojennj7" na więzienie. Po powst. urzędnik sądowy.

Zygmunt Kowalski

Ur. 27.04.1845r., Mszana Dolna. Urzędnik sądowy zamieszkały w Jaśle, żonaty, 6 dzieci, katolik. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem uczęszczał do gimnazjum w Tarnowie, natomiast w czasie powstania służył w oddziale Kurowskiego jako porucznik, w innych oddziałach był szeregowcem. Był u Kurowskiego w Ojcowie, następnie u Langiewicza i Popiela. Brał udział w bitwie pod Miechowem, następnie w kompani żuawów pod Chrobrzem i Grochowiskami. Następnie pod Komorowem, gdzie z pola bitwy został zabrany do niewoli. Był tam też postrzelony w prawą rękę i ciężko ranny, raniony również pod Grochowiskami. Deklarację podpisał 24.02.1894r.

Zygmunt Ignacy Jakub Kowalski

Zygmunt Ignacy Jakub Kowalski h. {{Wieruszowa}}. [1][2][3][4] Syn Jana, ekonoma i Antoniny Walkowskiej.[5] Za młodu procował w sądownictwie, po czym przeszedł na posadę urzędniczą, w której doszedł do pozycji dyrektora Kasy Oszczędności miasta Krakowa. [1][2][3][4] "[i]Był też nader gorliwym i cenionym w mieście amatorem i zbieraczem zabytków polskich. Dom jego przy ul. Marka 29 to prawdziwe Muzeum starożytności, zwiedzane i podziwiane przez amatorów. Oprócz dzieł pierwszorzędnych malarstwa polskiego, reprezentowanego przez cały szereg obrazów Matejki, Wyczółkowskiego, Kossaka, Aksentowicza etc. etc. zasługują na uwagę jego zbiory broni polskiej, a więc pancerzy, kolczug, karabel, karabinów, pistoletów, pasów i mundurów polskich, dalej kolekcya miniatur i biżuteryi, starych zegarów i słuckich pasów, monet, medali i banknotów polskich. Zadna z wystaw starożytności nie obeszła się w Krakowie bez zasilenia się okazami ze zbiorów dyr. Kowalskiego. Zmarły należał też przez cały szereg lat do Towarzystwa Numizmatycznego i do końca życia był też pełnomocnikiem rodziny hr. Czapskich. Jego też interwencyi zawdzięczać w dużej mierze należy, że zbiory po Emeryku hr. Czapskim ofiarowała swego czasu rodzina dla miasta Krakowa.[/i]"[6] Żona: Joanna Helena Dąbrowska (ślub 24.5.1875 Kraków), c. Franciszka i Józefy Gędzierskiej.[5] Dzieci: [*] Janina Teofila Teodora 1892-1975, zam. Marian Kornecki [*] Helena Aniela Józefa, ur. 1875, zm. 1953, mąż Stanisław Michał Gólski

Zygmunt Ignacy Jakub Kowalski

Zygmunt Ignacy Jakub Kowalski. Ur. 2.5.1847 Radziszów, zm. 25.8.1918 Kraków Powstaniec Styczniowy Patriota, powstaniec z 1863r. Zbieracz pamiątek i sztuki polskiej. Dyrektor kasy oszczędności miasta Krakowa (1868 - 1918) Członek towarzystw: dobroczynności, numizmatycznego Krakowskiej ochotniczej straży ogniowej. Pochowany Kraków, Rakowice kw. 19

Z Dmytrowa. Lat 38, żonaty, gr-kat. kmieć. W 1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Złoczowie, pod zarzutem przestępstwa przeciwko publicznej spokojności i porządkowi przez zbiegowisko (zapewne w związku z działalnością powstańczą). Ponadto obciążony zbrodnią gwałtu publicznego. W grudniu skazany na miesiąc więzienia . W drodze łaski uwolniony.

Walenty Kowaluk

z Kłokonic (Kraków)

Szymon Kowanski

10.2.1863 w obozie w Ojcowie. Żołnierz Pierwszego Plutonu Strzelców.

Szymon Kowański

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w tomskim okręgu, wziął zasiłek na kupienie domu

Andżej Michałwicz Kowdas

(Kołdos), Handlowiec

Ksiądz, za wspieranie postania zesłany do ciężkich robót. Zarejestrowano jego pobyt w więzieniu w Petersburgu w trakcie przejścia na zesłanie.

Antoni Kowiecki

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w Omsku, mastierstwo

Konstanty Kowiecki

jednodworzec mieńskiej guberni

Tomasz Kowiecki

Tomasz Kowiecki

jednodworzec mieńskiej guberni

Władysław Kowiecki

szlachcic prowincji radomskiej.

Władysław Kowiecki

mężcz. 20 lat, ziemianin Radomskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1865 r. przebywał w Omsku

Stiefan Kowierski

Feliks Kownacki

Ur. 1845 Tarnów, miejscowość w 1923: Smyków Wielki, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-302

Feliks Kownacki

ur. w Tarnowie, stud., służył w oddz. Duna. jewskiego pod kap. Ziębowiczem,) Czachowskiego w 2-óch bitwach. Ranny w nogę leczył się w domu Szeberskich w Kłębach. Po powst. właśc. realności.

Franciszek Kownacki

wieku lat 22 praktykant gospodarstwa wiejskiego z Pułtuskiego, służył w oddziale Fryczego, zginął jako szeregowiec pod Łączką dnia 28 Maja 1863 r.

Julian Kownacki

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

Witold Kownacki

uczestnictwo w potyczkach: wołyńskie: Minkowce 22.05.1863 poległ

Witold Kownacki

oficer z oddziału Ciechońskiego, zginął w bitwie pod Minkowcami niedaleko Sławuty dnia 22 Maja 1863 r. (Gł. Nr. 23).

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >