Powstanie Styczniowe - uczestnicy

uczestnictwo w potyczkach: grodzieńskie: Horki 25.05.1863 poległ

Powstaniec, zesłaniec, w pocz. 1867 przeniesiony do Usola z gorzelni Aleksandrowskiej

kontroler, nadleśniczy, geometra, przemysłowiec, kupiec, zamieszkały Lwów ul. Leona Sapiechy nr 45, urodzony 8 września 1840 w Starejwsi pow. Brzosów , katolik żonaty ojciec 7 dzieci, przed powstaniem student 6 klasy realnej, w powstaniu starszy sierżant, udział w powstaniu: u generała Wysockiego pod Panasówką, Batorzem, u pułkownika Lelewela ranny w lewy bok bagnetem następnie dostał się do niewoli i został zesłany na 6 lat ciężkich robót i na całe życie na osiedlenie we Wschodniej Syberii,

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1865 miejsce wysyłki: podolska, miejsce zsyłki: ufijska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ur. w Starej wsi r. 1840, student, służył jako sierż. w oddz. Wysockiego (pod Radziwiłłowem), Lelewela (pod Panasówką i Batorzem). Ranny w bok bagnetem, wzięty do niewoli, został osądzony na 6 lat cło ciężkich robót, a potem na całe życie na osiedlenie w wsch od. Syberyi. Po amnest. przemysł, i kupiec.

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

Powstaniec, zesłaniec, funkcjonariusz magistratu we Lwowie, zm. 1908

W Usolu między 1866-68 - Sądzony za udział w Powstaniu Zabajkalskim.

z Pilicy. Leczył się w szpitalu w Krzeszowicach. W dzienniku chorych zapisano: Tuberculosis pulmonum, zmarł

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w tomskiej guberni, w 1864 r. zmarł

Ur. r. 1834, dzierż, dóbr, pracował w organ, naród, i służył jako szereg, w oddz. Zapałowicza i Wysockiego. Walczył pod Tyszowcami, Tuczępami i Radziwiłłowem. Po powst. urzędnik magistratu w Kołomyi.

ur. 1834, powstaniec styczniowy, poch. Kołomyja

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Rozwozili 3.07.1863 poległ

wymieniony u Sauczeya

służył w oddziale Strzeleckiego jako oficer, poległ w bitwie'pod wsią Dąbrowicami w pow. Mławskim d. 3 Lipca 1863 r. (Cz. N. 157 i Gł. N. 29).

Lat 20, urzędnik asekuracyjny. 2.2.1863 był z innymi w drodze do Powstania pod Sokalem. W Kulikowie zatrzymał ich oddział żandarmerii. Poeta pisarz.

31.1.1863 był na zgrupowaniu we dworze w Dyniskach, gdzie włączył się do grupy młodych lwowiaków Edmunda Slaskiego, zdążających do oddziału Jan Czarneckiego.

żołnierz oddz. Rębajły. Ranny w bitwie dn. 29.X.1863 r. pod Jeziorkiem, więziony w Kielcach, skazany na roty aresztanckie i zesłanie. Powrócił do Daleszyc

1863.03.25 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny. Opuścił więzienie w dniu: 1863.04.25

gmina/wieś Miastkowo Grądy, kara: nadzór policyjny, przestępstwo: zbierał bieliznę dla buntowników, data zarządzenia: 24.10.1865

gmina/wieś Wizna, przestępstwo: wrócił z bandy, data zarządzenia: 14.03.1865

były junkier w wojsku moskiewskim, za wyrokiem sądy wojennego rozstrzelany za udział w powstaniu w 1863 r. Syn obywatelski z Płocka. Człowiek wielkiego poświęcenia na polu bitwy. Wzięty do niewoli. Gdy w czasie badania zapytano go: w co Polacy tak ufają, odpowiedział: Naprzód w Boga sprawiedliwego, a potem we własne siły. Rozstrzelany w Płocku 27 lutego 1863 r.

owstanie Styczniowe, podobnie jak poprzednie zrywy wolnościowe, podzieliło mieszkańców miasta. Szczególnie niechętną postawę wobec powstania za cenę ustępstw ekonomicznych zaprezentowali rypińscy Żydzi. Po uwięzieniu dowódcy oddziału partyzanckiego, który 4 lutego 1863 zdobył Rypin, Waleriana Ostrowskiego, dwaj Żydzi z tego miasta - wspomniany już karczmarz Abram Uryn i Jakub Szulman wnieśli skargę do gubernatora płockiego. Donieśli w niej, że podczas pobytu Ostrowskiego w Rypinie powstańcy napadli i obrabowali karczmę Uryna, a ze sklepu Szulmana zabrali wszystkie kosy. Żydzi obliczyli swoje straty na 500 rubli. Wysłana do Rypina przez płockiego gubernatora specjalna komisja pod przewodnictwem mjra Drozdowa z Lipna szkody wspomnianych Żydów oszacowała zaledwie na 82 ruble. Ponieważ w skardze rypińskich Żydów wymienione były nazwiska mieszkańców Rypina, mjr Drozdow przy sposobności aresztował wiele osób. Wśród nich byli: majster Zieliński, szewc Kulwicki, szewc Jackowski, Henryk Grunwald

stracony 9.2.1863 w Płocku

uczestnictwo w potyczkach: płockie: Rypin 4.02.1863, Sierpc 8.02.1863 dostał się do niewoli, patrz w przypisach tamże i w przypisach do Żuromina 8.02.1863 płockie

chłop ze wsi Zabłocie, lat 20,Aresztowany 20 marca 1864 r. Ujęty z bronią w ręku. Był w bandzie. W więzieniu od 26 marca. Dnia 25 września zwolniony.

poległ w bitwie pod Pniową dnia 11. lipca 1863 r.

szlachcic z województwa warszawskiego.

W latach 1855—1857 studjował farmację w Szkole Farmaceutycznej. Potem studjował medycynę w Szkole Głównej w Warszawie. Ostrowski zajmował się gorąco rannymi z bitwy pod Serajami-Stragiszkami 21.6.63 r. w Augustowsk.iem, których przewieziono do szpitala w Kalwarji, w Suwalskiem,

uczestnictwo w potyczkach: podlaskie: Slawetycze 11.07.1863 poległ

Powstaniec, zesłany do ciężkich robót w Usolu

mężcz. 26 lat na 1868 r., ziemianin warszawskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw administracyjnych, z 1864 r. przebywał w Tomsku, stolarz, rodziny nie posiadał, kawaler

W Usolu między 1866-68

zm. 1888.05.16, Toruń klinika, weteran 1863 r major byłych wojsk polskich

ur. 1843 [1] zm. 1863 Klwów, lat 20 [1]Poległ w bitwie [1] Ulów 16.05.1863Pochowany zapewne na cmentarzu parafialnym w Klwowie; grób nie zachował się. [2]