Jakub Drobner
Ur. 3.11.1827 Kraków, zm. 8.10.1896. Syn Wolfa, izraelita. 1850-57 student UJ (stypendium zw. Borkarne 1850-3).
29.8.1854 doktor medycyny, 17.6.1857 doktor chirurgii. Uczestniczył w konspiracji i demonstracjach patriotycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w roku 1862. Lekarz szpitala starozakonnych.
W okresie powstania gorliwie opatrywał rannych, również w swoim prywatnym mieszkaniu, przewożonych do Krakowa z pól bitewnych w Królestwie. Był również pełnomocnikiem Rządu Narodowego do zbierania podatku narodowego.
W sierpniu 1864 był sądzony przez Sąd Wojenny pod zarzutem "zbrodni zdrady głównej". Został skazany na 2 lata więzienia i utratę stopnia akademickiego. Po zwolnieniu stopień mu przywrócono. W 1870 mieszkał przy ul. Krakowskiej 7 (wówczas 79). Praktykował medycynę do śmierci. Pochowany Kraków, nowy cmentarz żydowski ul. Miodowa 55.
Żona: Matylda, ur. 1837 Cieszyn, zm. 29.10.1919 Kraków
Dzieci:
* Ludwik, ur. 1859 Kraków
* Emma, ur. 1860 Kraków
* Eugeniusz, ur. 1861 Kraków