Powstanie Styczniowe - uczestnicy

lat 30, ranny w bitwie pod Kowalkami 20 kwietnia, zmarł 25 kwietnia 1863 r., pochowany na cmentarzu w Naczy

Powstaniec, zesłaniec, w pocz. 1867 przeniesiony do Usola z gorzelni Aleksandrowskiej

ur. r. 1843 w Stojanowie, prakt, gospodą walczył jako partyzant i został kontuzyowany w praw., stronę twarzy. Po powst. prywatny urzędnik.

Ur. 1836 Rumbowicze, miejscowość w 1923: Sulisławice, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-845

Michałowski v. Michajłowski, МИХАЙЛОВСКIЙ Николай,szlachcic (дворянин),pracował w sądzie miejskim w Bobrujsku (служил в Минской палате Гражданского суда.проживал в г.Бобруйск, служа волостным писарем.),gubernia mińska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: powiat białostocki

Ur. 1842, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-71

Ur. 1837 Kiepurany, miejscowość w 1923: Otwock, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: oficer, stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VIII-106

Obywatel ziemski. Ur. w 1843r. w majątku Wiktoryn z. mohylowskiej. Wzięty z bronią w ręku do niewoli. Skazany na zesłanie do Nerczyńska na lat 10. Wrócił do kraju na zasadzie manifestu.

Ur. 1843 Wiktoryn, zm. przed 1919, żona: Maria, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: powstaniec, liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: XIV-42

Nazywany Łabędziem, mieszczanin ze Szczuczyna. Za udział w powstaniu poszukiwany listem gończym.

ur. w Ogunowie, stolarz, służył jako szereg., kawaleryi pod Langiewiczem w kom. Czachowskiego i walczył pod Ś-ym Krzyżem, Staszowem. Małogoszczą, Pinczowem, Skałą, Pieskową skałą i Grochowiskami.

Zm. przed 1919, żona: Aniela, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-54

Szeregowy był w partii, robił patrony, reperował broń i był pomocnikiem Biełkowskiego, żandarma wieszającego, 19 lipca 1864 r rozstrzelany w Radzinie. 

34 lata w 1870 r., warunki zesłania nieznane, z 1866 r. znajdowała się w Tobolskiej

nr. w Kurowicach r. 1833, służył jako podoficer jazdy pod hr. Art. Gołuchowskim w form. się kawaleryi.

z Tolczowa, poddany austriacki, pojmany przez Moskali, informacja otrzymana przez ks. Ruczkę od Min. Spraw. Zewnętrznych Moskwy: skazany na deportację na Sybir

Powstaniec z oddziału spod . Schwytany i więziony tam do dalszego procesu i zesłania. Wszyscy byli poranieni i bici.

Syn Teodora i Reginy. Brat Franciszka.[2] 1861 posiadał część w Mukanie zw. Makarszczyzna[3] Rządca dóbr hrabiego Zamojskiego we wsi Mukanie, a także właściciel 1/8 tej wsi. W 1863 indagowany przez Sąd Wojenny w sprawie podatku narodowego zbieranego w okolic przez Tadeusza Wasilewskiego. Nie przyznał się do zarzutów.[1] Żona: Anna [2]

szlachcic augustowskiej gub.

mężcz. ziemianin augustowskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw administracyjnych, z 1865 r. przebywał w Tomsku, stolarz, rodziny nie posiadał, kawaler

mężcz. 32 lata w 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

wdowa lat 70 z Guberni Koweńskiej, powiat wiłkomierski, przechowywanie powstańców, kara 50 rubli i 10% kontrybucji. 04.02.1865

ur. ok. I 807 na Wileńszczyźnie, absolwent Akademii Medyko—Chirurgicznej w Wilnie, lekarz domowy Tyzenhauzów w Postawach w pow. dziśnieńskim gub. wileńskiej, radca dworu. Jako „nieprawomyślny pod względem politycznym i szkodliwy dla spokoju publicznego", na podstawie rozporządzenia Murawiowa z 29 października 1864 został wysłany na własny koszt (!) na stałe zamieszkanie w gub. ołonieckiej pod ścisłym dozorem policji. Od listopada 1864 mieszkał w Powieńcu (w kraju pozostała rodzina), gdzie pełnił obowiązki lekarza miejskiego i powiatowego. Zyskał nawet uznanie miejscowych władz: „prowadzi się bardzo dobrze, dobry lekarz". Po powrocie z zesłania zajmował się praktyką lekarską w Tykocinie. Ostatecznie wrócił do Postawów, gdzie zmarł. Syn Stanisław prawdopodobnie również był lekarzem

Jednodworzec wołyńskiej guberni.

Sekretarz Rady Powiatowej w Borszczowie. Urodzony 19.03.1828r., Głubczew, powiat kielecki. Szlachcic, rzymsko-katolickiego wyznania, rodzice w Królestwie poumierali. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był rachmistrzem w Zarządzie Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej w Warszawie. W czasie powstania był żołnierzem. Walczył 8 kwietnia pod Szklarami w oddziale Grekowicza, w oddziale Krukowieckiego pod Glanowem i był w posługach organizacji. W walkach nie odniósł ran. Deklarację podpisał 31.01.1891r.

ur. w Głubczewie r. 1828, rachmistrz kolej., w Warszawie, służył jako szereg, w oddz. Grekowicza, pod i Krukowieckiego, pod Glanowem i był w posługach organizacji. Posiada medal srebrny z napisem "Towarzysz broni". Po powst. sekretarz Rady powiat.

Urzędowianin. W dniu 8 sierpnia 1863 r. walczył pod Żyrzynem w zwycięskich oddziałach powstańczych.

Pochodził z Urzędowa. Brał udział w bitwie pod Żyrzynem.

Handlowiec

Z Dębicy, 47 l., laik zakonu oo. Karmelitów w Krakowie, skazany przez c.k. sąd wojenny w Krakowie za ukrywanie cudzoziemców niemogących się wylegitymować.

mężcz. 44 lata w 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał, do 1869 r. wyjechał do Królestwa Polskiego

mężcz. mieszkaniec kowieńskiej guberni, zesłany na służbę wojskową, służył w IV liniowym bat. w 1869 r. wyjechał do wiatskiej guberni