Powstanie Styczniowe - uczestnicy

of. wet. (1844) Lublin

Mieszkaniec Kowna prowincji.

syn Mateusza, szlachcic kowieńskiej prowincji

syn Onufrego, rolnik

Handlowiec

informacja taka sama jak rekord nr 24550

wieku lat 22, syn Ludwika z Płockiego, na pierwszy odgłos powstania pospieszył do oddziału Mielęckiego, i w pierwszej potyczce pod Cieplinami zginął w powiecie Włocławskim w pierwszych dniach Lutego 1863 r. Odznaczał się odwagą. Pochowany tamże.

Syn Tadeusza. Szlachcic kowieńskiej prowincji

szlachcianka kowieńskiej prowincji.

Ur. 1842 Małogoszez, miejscowość w 1923: Małgoszcza, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: X-25

Rolnik

szlachcic kowieńskiej prowincji

ur. 27.05.1846 r Oszkowice [4] [6] zm. ? Jego rodzicami byli Łukasz Józefowicz (korbowy zam. w Oszkowicach) i Rozalia Sokołowska [4], którzy związek małżeński zwarli w 1836 r w Górze św. Małgorzaty (obecnie woj. łódzkie) [5] [6]Powstaniec w Oddziale Łęczyckim dowodzonym przez Józefa Dworzaczka, uczestnik Bitwy pod Dobrą w dniu 24 lutego 1863r. Ranny dostał się do niewoli i siłą wcielony do armii carskiej wysłany na front wojny z Turcją. Walczył w Bułgarii pod Plewną. Po wojnie przyjechał do Ozorkowa do wdowy po bliskim koledze który walczył i zginął pod Plewną. Ożenił się z nią i urodziło im się trzynaścioro dzieci. Synowie wzorem Ojca angażowali się w działania tajne przeciwko zaborcy. Najmłodsi Adam i Wincenty byli członkami POW w województwie łódzkim a później z bronią wręku walczyli na froncie wschodnim z bolszewikami. Adam ranny stracił nogę, Wincenty walczył w Bitwie Warszawskiej odznaczony osobiście przez Marszałka Piłsudskiego Krzyżem Walecznych, późnej w 28 Pułku Strzelców Kaniowskich zdobywał Wilno i został ranny. [1]Związek małżeński zawarł jako kawaler lat 34, szewc, w 1880 r w Łęczycy. Jego żoną została Józefa Matecka 1-vo Przyłuska 2-vo Józefowicz (lat 24, wdowa po Franciszku Przyłuskim, jej rodzice Filip Matecki i Prekseda Padosińska) [2] [4]Patriotycznie wychował swoich synów. Jeden zesłany na Syberię do Guberni Twerskiej, szczęśliwie wrócił, młodsi walczyli na froncie wschodnim, a Wincenty (dziadek nadawcy) również w 1939 roku z Niemcami. Niestety informacje, zdjęcia i pamiątki po nim nie zachowały się. To co wiadomo zachowało się w pamięci członków Rodziny Józefowiczów. r o d z i n adzieci:* Jan Józefowicz - ur 1881 Ozorków [2]* Marian Józefowicz - ur 1882 Ozorków [2]* Stanisława Józefowicz - ur 1884 Ozorków [2] - zm. 1886 Ozorków [3]* Józef Józefowicz - ur 1886 Ozorków [2]* Franciszka Józefowicz - ur 1887 Ozorków [2]* Franciszek Józefowicz - ur 1889 Ozorków [2]* Marianna Józefowicz - ur 1891 Ozorków [2]* Zofia Józefowicz - ur 1894 Ozorków [2]* Adam Józefowicz - ur 1896 Ozorków [2] - członek POW w województwie łódzkim a później z bronią w ręku walczył na froncie wschodnim z bolszewikami [1]* Wincenty Józefowicz - ur 1897 Ozorków [2] - członek POW w województwie łódzkim a później z bronią w ręku walczył na froncie wschodnim z bolszewikami; walczył w Bitwie Warszawskiej odznaczony osobiście przez Marszałka Piłsudskiego Krzyżem Walecznych, późnej w 28 Pułku Strzelców Kaniowskich zdobywał Wilno i został ranny. [1]* Roman Józefowicz - ur 1899 Ozorków [2] - zm. 1901 Ozorków [3]

- uwięziony we Włocławku, przed 20 marcu 1863 r. [1]

15 sierpnia 1863 ujęty przez Austriaków (wraz 12 innymi), gdy po boju pod Czernichowem cofnął się do Galicji oddział pułkownika Tetery. Rozprawa ostateczna odbyła się 22 października w Krakowie. Oskarżono ich z paragrafu 66, - tj zbrodnia naruszenia spokojności publicznej. Został skazany na 3 tygodnie aresztu.

Ur. Prokocin, zm. przed 1919, żona: Helena Maria, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-98

więziony w twierdzy dynaburskiej, kanonik, dzieckan

mieszczanin z Białegostoku

od Białegostoku udział w potyczkach: grodzieńskie: Głęboki Kąt 30.08.1863

Samostrzel - Chłop, ochotnik.

Samostrzel - Chłop, ochotnik.

Lat 22, żołnierz z szeregu polskich powstańców. Zm. 6.12.1863

z przedmieścia Godniądza - zesłany na Syberię

Więzień cytadeli warszawskiej. chłop ze Strzyżewa, pow. łukowski, 1. 27. Żonaty, ojciec dwojga dzieci. Posiada dom i ziemię. Aresztowany 27 marca 1864 r. "za ostrzeganie przebywających w karczmie buntowników przed kozakami i stanie na straży". 5 września skazany na roty aresztanckie. (Ju-3).

Ur. 1837, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-220

urzędnik. Urodzony w 1842 roku w Radzieńczynie. Walczył pod rozkazami generała Kruka w bitwach pod: Chełmem, Chruśliną i Fajsławicami. W bitwie pod Chełmem został ranny w klatkę piersiową.

Kleryk z Podkamienia. 29 czerwca uciekł do powstania. 2 lipca walczył pod dowództwem Kordyńskiego i Wysockiego atakując Radziwiłłów. Po rozproszeniu oddziału dostał się do niewoli moskiewskiej.

Włościanin. Brał udział w bitwie pod Wąsowem, ranny, leczył się w tymczasowym szpitalu w folwarku Zagrody pod Proszowicami.

Z Szufnarowej, 54 lata, stanu wolnego, wyrobnik. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Tarnowie, za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym par 570 (zapewne w związku działaniami powstańczymi). Skazany na 14 dni aresztu zaostrzonego 2-krotnym postem w każdym tygodniu.

8.5.64 został osadzony w kieleckim więzieniu, które opuścił dnia 26.7.1864

1863.07.04 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny.

Ur. 1842 Tarchały, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-138

ppro. (1844) Sosnowiec