Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. ok. 1838 prawd. w Chochoniowie par. Konkolniki, zm. 10.5.1913 Hrebenne. Gimnazjum odbywał w Brzeżanach. W 1863 wstąpił do oddziału powstańczego walczącego w pow. tomaszowskim i hrubieszowskim. Służył jako szeregowiec pod kapit. Michalewiczem i Fischerem (austr. oficer.) w oddz. Rochebruna i Komorowskiego. Po powstaniu sierżant księgowy 3 Pułku Pociągów C.K.Armii. Następnie kancelista sądowy w Rohatynie. Tam w 1880 ożenił się z Teofilą Mauer (ur. 1860, zm. 1940, poch. Warszawa, Bródno). Tam też zakładał Towarzystwo Gimnastyczne Sokół. Pracował również we Lwowie. Ostatnie lata życia spędził w Hrebennym, gdzie zmarł został pochowany. Grób zaginął, lecz został odnaleziony dzięki staraniom Stowarzyszenia Pamięci 1. Pułku Piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza. Pomnik na jego mogile postawiła Straż Graniczna ze wsparciem IPN w 2023 roku.

Marian Rudolf Dworski, ur. ok. 1836, zm. 24.5.1882 Lwów[10]. Syn Leopolda - oficera wojsk Księstwa Warszawskiego, urzędnika skarbowego austriackiego[1], registratora c.k. Gubernii we Lwowie[14] oraz Marianny Keller.[3] Dymisjonowany nadporucznik austriacki, właściciel (przez żonę z domu Kuderską) hotelu "Pod czarnym orłem" na ul. św. Józefa.[1][2] Członek Ławy Krakowskiej, sekretarz Rady Prowincjonalnej Galicji, związany z czerwonymi, pełnił także funkcję komendanta m. Krakowa. Wg relacji urzędników i i opowiadań uczestników główny działacz Ławy Głównej Krakowskiej: o niego opierał się cały zaciąg ochotników, wyprawianie ich, dostawy do obozu, itd. Aresztowanie go też jego uwięzienie wywarło wielkie wrażenie. [1][2] W 10.1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie pod zarzutem "zbrodni zaburzenia spokojności publicznej", obciążony przekroczeniem patentu o broni, prócz utraty amunicji i broni, skazany prócz 10-miesięcznego aresztu śledczego policzonego za karę, na 1 miesiąc więzienia, obciążonego 1-razowym postem o chlebie i wodzie w każdym tygodniu.[9] Po powstaniu prowadził resursę mieszczańską[8] i założył sklep w Krakowie przy Rynku Głównym 14, był też rajcą miejskim. Pod koniec życia przeprowadził się do Lwowa, gdzie był sekretarzem teatru miejskiego w czasie dyrektury Miłaszewskiego.[11] Zmarł na chorobę płucną w 46 roku życia.[10][11] Pozostawił żnę o dzieci w bardzo trudnym położeniu materialnym. Artyści teatru postanowiła wykonać na ich rzecz poranek dramatyczny.[12] Żona: , (ślub 1858[3]) aktywna w organizacji kobiecej, m.in. razem z siostrą zbierała podatek na cel narodowy. Dzieci: * Zygmunt, zm. 1868 Kraków[4] * Helena, zm. 1873 Kraków[4] * Jan, zm. 1874 Kraków[4] * Adolf Leopold, ur. 1884 Lwów[5] * Filomena, zm. 1938, mąż Pacławski[6] * Emilia, mąż Jan Wolf (ślub 1894 Rymanów)[7]