Powstanie Styczniowe - uczestnicy

1863.08.11 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny. Opuścił więzienie w dniu: 1863.08.13

ur. r. 1842. w Manajowie w Złoczowskim. Brał udział w wyprawie Horodyńskiego na Radziwiłłów. Po powstaniu właściciel posiadłości ziemskiej.

ur. 1844 Manajów, powstaniec styczniowy, brał udział w wyprawie Horodyńskiego na Radziwiłłów. Po powstaniu właściciel posiadłości ziemskich. [1]

(Behm), ur. 26.8.1842 Manajów, chrz. Sasów (chrzestni: Franciszek Białecki, Józefa Bem, Henryk Peszyński, Ernestyna Białecka, Teodor Putiatycki i Franciszka Bobrowska). Zm. 1910 Deszkowice, k. Szczebrzeszyna. Ojciec: Jan Ewangelista Tyron, matka: Paulina Bobrowska (4-ta żona ojca). W 1861 uczestniczył w nabożeństwie patriotycznym w Załoźcach, pamięci zamordowanych Joachima Lelewela i Adama Czartoryskiego, na które przygotował własnoręcznie 230 egzemplarzy pieśni patriotycznych jak też zakazaną odezwę mieszkańców Warszawy. Był za to sądzony, zadenuncjowany przez aptekarza z Załoziec - Antoniego Lubingera (ze złości, gdyż Bemowie odmówili ożenku jego pasierbicy). Z aresztu został uwolniony 6.7.1862. W 1863 brał udział w wyprawie Horodyńskiego na Radziwiłłów. Po śmierci ojca właściciel Manajowa, a po 1874 miasteczka na Węgrzech. Pod koniec życia mieszkał we Lwowie. Żona Aniela Krauss. Dzieci: Władysław i Wanda.

żandarm narodowy, powieszony w Błaszkach 12.1.1864

mieszczanin, żandarm wieszający, 17 stycznia 1864 r powieszony w Gombinie,

powstaniec z terenu zaboru austriackiego, w niewoli rosyjskiej, upoważniony do powrotu rozkazem z dnia 22.8.1864

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

Włościanin powiatu Łomżyńskiego, wsi Czerwone. Skazany na mocy konfirmacji Wojennego Naczelnika m. Łomży z powiatem, pułkownika barona Wrangla. Powieszony w m. Łomży 19-go grudnia 1863 roku, za służenie Rządowi Rewolucyjnemu w charakterze żandarma i "wieszaciela" i powieszenie 8 listopada 1863 roku w pobliżu wsi Zabiela, pow. Łomżyńskiego włościanina wsi Czerwone, Józefa Piwowarskiego.

Urzędnik pocztowy ze Lwowa. W styczniu 1865 skazany prze Sąd Wojenny za "nadużycie na służbie" na 2 lata więzienia.

1901 członek Towarzystwa "Przytulisko" uczestników powstania z 1863/1864 w Krakowie

Ur. Kraków, zm. przed 1919, żona: Stefania, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-197

Siodlarz. Urodzony w 1845r., Lwów. Zamieszkały w Krakowie, żonaty, katolik, córka lat 16. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był siodlarzem we Lwowie i w Tarnowie, natomiast w powstaniu należał do organizacji i pracował w swoim fachu dla oddziałów powstańczych. Deklarację podpisał 20.04.1891r.

ur. r. 1845 w Skniłowie, pracował pierwotnie w organiz następnie służył jako kawalerzysta. Walczył pod Stobnicą i podczas odwrotu ku granicy Galicji. Chory wzięty do niewoli austr. został wykradziony ze szpitalu, poczem emigrował. W Paryżu wyuczył się siodlarstwa. podczas oblężenia Paryża zaś. służył w 116 batal. R. 1871 wrócił do Krakowa i otworzył interes galanteryjno-siodlarski.

(Benchicky) Handlowiec

27 lat, cukiernik z Wadowic, na zesłaniu przy budowie kolei w guberni tulskiej i orelskiej, w oddziale gen. Sienilnikowa, znanego z ludzkiego traktowania jeńców. 7.11.1866 jeńcy zostali odstawieni na granicę zaboru do Szczakowej i wrócili do domów

Radziki Małe - Spis Powstańców 1863 r

(Ernesto) zwany Borgia. Włoch urodzony na Sycylii, szeregowiec z Forli, uczestnik wyprawy Nullo do Polski. Dostał się do niewoli w bitwie pod Krzykawką w dniu 5.5.1863. Skazany przez sąd polowy w Warszawie w dniu 26.6.1863 na karę śmierci, zamienioną na 12 lat ciężkich robót w kopalniach na Syberii. Ułaskawiony wrócił do Italii w 1867

Ur. 1838 Babice, miejscowość w 1923: Milanówek, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-639

Z Czanowa, 17 lat, bez stałego zatrudnienia. W 1864/5 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej, zapewne w związku z wydarzeniami powstańczymi. 14-dniowy areszt policzony za karę.

ppor. (1B3B) MIlanówek

1863.06.18 osadzony w kieleckim więzieniu jako więzień polityczny. Opuścił więzienie w dniu: 1863.06.19

poddany austriacki, powiat berdyczewski

informacja taka sama jak rekord nr 33672

baron z Galicyi, wzięty w niewolą w Kongresówce, zesłany na zamieszkanie w głąb Rosyi w rzece Obi utonął.

Baron Benedek z Galicji, utonął na Obi /-/ Kolumna, I, 18: „Benedeck - baron 7 Galicji, wzięty w niewolę w Kongresówce, zesłany na zamieszkanie w głąb Rosji" /-/ nie może być identyczny z: Benedecki Jan, poddany austriacki skazany na 4 lata ciężkich robót w zakładach (zob. M. Micel, Spis powstańców 1863 roku więzionych w twierdzy kijowskiej, Przemyśl 1995, s. 22), ten bowiem przed 8 V 1868 r. wrócił do kraju (zob. M. Micińska, Galicjanie - zesłańcy po powstaniu styczniowym, Warszawa 2004, s. 33).

1892 sekretarz krakowskiego Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego r. 1863 i 1864

Ur. 1844 Swinary, miejscowość w 1923: Lwów, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., odznaczenie w 1923r: VM 5 kl., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-1002

Urodzony w Swiniarach, województwa podlaskiego, w 19-tym roku życia, jako uczeń instytutu leśnego w Broku, powiatu ostrołęckiego, wszedłem w szeregi strzelców Władysława Wilkoszewskiego, działającego pod nazwiskiem Wiriona (tenże Wirion poległ w bitwie pod Myszyńcem, w powiecie łomżyńskim, d. 9. marca r. 1863.).Walczyłem pod Mężeninem, Czyżewem, Ostrowem, Feliksowem i Brokiem. W chwili, gdy w ostatniej bitwie złożyłem broń przy oku do strzału, nieprzyjacielska kula trafiła mnie w lewą rękę, strzaskała obie kości i ugodziła w bok... Padłem omdlały na ziemię i długo leżałem bezprzytomny.Do odzyskującego powoli czucie i pamięć, lecz bezsilnego i o wyglądzie trupim, przystąpili plądrujący pobojowisko moskale i zadali mi kilka pchnięć bagnetem w rękę prawą — ot tak — dla pastwienia się nad bezbronnym. Następnie rzucono mnie w stronę trupów, których miano pochować w wspólnym grobie. Pod wpływem jednak nieopowiedzianego bólu i zimna, wróciłem po jakimś czasie do przytomności — ocalałem.Teraz należało poddać się podwójnej amputacyi: odjęto mi mianowicie około łokcia rękę lewą, którą straciłem słusznie, gdyż walczyłem wówczas z nieprzyjacielem — odjęto mi również dłoń ręki prawej, którą, jak stale twierdzę, straciłem niesłusznie — li z bestyalstwa dziczy, pastwiącej się już nad bezbronnym i omdlałym.Aczkolwiek bez obu rąk — zupełny kaleka — oddałem się sztuce malarskiej...Wkładałem pędzel w bransoletę, opasującą prawą rękę i w ten sposób malowałem.A życie upływa — goi wszelkie rany i kalectwa... tylko jednej, najgłębszej i najboleśniejszej rany duszy, uleczyć nie zdoła. Więc na nic zdał się ów cały ogrom młodzieńczej siły i nieogarnionego zapału, na który w tym stopniu potęgi i mocy raz tylko jeden w życiu człowiek jest zdobyć się w stanie?! A potem dola żołnierza-rozbitka, żołnierza-tułacza.I dusza moja błądzi odtąd ciągle po ukochanych ugorach rodzinnej ziemicy, biednej, nie wolnej — i spowiada jej swoje najszczytniejsze, a niespełnione sny i pragnienia, i błogosławi za ból, za rany, za łzy, i szepcze: »Jeszcześ nie zginęła!« Czas idzie...Ze »Smutno mi Boże« — żaliłem się kiedyś w pieśni mojej Tobie, o, Przedwieczny!Że »Smutno mi Boże* — skarżyłem się kiedyś przed Tobą, o, Wszechmogący!Ty jeden pojmujesz stokrotny ból mój i przemożne pragnienie, zawarte w słowach modlitwy Narodu mojego: »Ojczyznę, wolność, racz nam wrócić, Fanie!*Przeto bądź miłościw Prometejom, przykutym przez Los zły do skały szarego, niewolnego życia i zbaw ich i rozbudź i opromień!Czas idzie...

ppor. (1844) *5 kl. Lwów

powstaniec, malarz, w Krakowie mieszkał na ul. Dominikańskiej 4