Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Mojżesz Berger, znany w całem mieście obywatel, właściciel domu gościnnego przy ulicy żółkiewskiej, zmarł wczoraj nagle w skutek krwotoku o godzinie 2. po południu. W roku 1863 i 64 jako komisarz dzielnicy III. mista, z trudnych zadań kwaterowania ochotników powstańczych i osuwania nad ich bezpieczeństwem, wywiązywał się zawsze sprytnie i z niemałem poświęceniem. Przyjaciel śp. Leszka Wiśniewskiego, rozstrzelanego roku 1863 we Włodzimierzu na Wołyniu, zajął się sam jeden postawieniem pomnika dla niego na cmentarzu Łyczakowskim i opieką nad pozostałą wdową z dzieckiem. Przykładów podobnej obywatelskiej troskliwości moglibyśmy przytoczyć kilka. Szkoła ludowa św. Marcina straciła w nim orędownika, który co roku wspólnie z ks. Szwedzickim i z innymi sąsiadami czuwał nad zaopatrzeniem ubogiej dziatwy w odzież i potrzeby naukowe. Jakiego ducha w sprawach społecznych był przedwcześnie zmarły dowodem okoliczność, iż w roku 1871 będąc jeszcze kawalerem, na wypadek nagłej śmierći, uczynił testament, zapisując cały majątek swój na stypendja dla terminatorów chrześcijańskich, którzyby się uczyli w warstatach żydowskich, i dla terminatorów żydowskich, którzyby się uczyli w warstatach chrześcijańskioh.

ur. ok. 1823 [2] zm. 1913 Skierniewice [2] Jego rodzicami byli Józef Berkman i Maria vel Ludwika Kozlinko vel Kiesling vel Kitlong [1] [2] [3] [5] którzy ślub zwarli 1815 r w Wilnie. Józef był wdowcem [5]Szkołę średnią ukończył w Wilnie, a uniwersytet w Charkowie , ze stopniem kandydata nauk matematycznych, Jako korzystającego ze stypendiów rządkowych, mianowany nauczycielem matematyki w Kiejdanach. [11] Związek małżeński zwarł 1857 r w Wilnie. Jego żoną została Julia Dalewska. [4]W 1861-62 r nauczyciel w Wilnie. [8] W powstaniu poszukiwany jako Jaulian Dalewski. Komisarz delegowany do Kowna. Uwięziony i zesłany do Makarjewa (gub. Kostromskiej). [1] [11]Na mocy manifestu powrócił do kraju i osiadł 1873 r w Warszawie [1] [11 ] , gdzie utrzymywał się z udzielania lekcji. [1] W 1876 r mianowany nauczycielem geometrii i arytmetyki w szkole technicznej dróg żelaznych Warszawsko-Wiedeńskich i Warszawsko-Bydgoskich w Warszawie.[9] i pełnił tą funkcję przynajmniej do 1884 r. [7]Autor podręcznika "Początki arytmetyki : systematyczny kurs nauk", wyd. 1884 r Warszawa W 1898 r obchodził 50-lecie pracy zawodowej nauczycielskiej. [10]W 1905 r wskutek nadwątlonego zdrowia usunął się od zajęć pedagogicznych i osiadł przy bracie swoim Józefie w Skierniewicach. [11] zm. 1913 Skierniewice [2] Pochowany na cmentarzu parafii św. Jakuba w Skierniewicach, sektor 12, rząd B, nr 2 [12]R o d z i n arodzeństwo - rodzone: Jan Kazimierz (ur 1815 Wilno) [6], Stefan Jan (ur 1826 Wilno) [6], Róża Krystyna (ur. 1828 Wilno) [6], Jan Franciszek (ur 1832 Wilno) [6]

Powstaniec z zaboru austriackiego, walczący pod Grochowiskami. Ranny tam. Zmarł dwa dni później 20 marca 1863 w lazarecie w Pińczowie. Świadkami zgonu byli ks. Karol Rapacki - wikary z Pińczowa i Franciszek Maliński, właściciel apteki z Pińczowa.

Lat 19, murarz z Krakowa. Na początku lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie, zakwalifikowany jako strzelec.