Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Ilość: 69611

Strona z 1741 < Poprzednia Następna >

Wincenty Kuźniewicz

urodzony 21.01.1846r., zamieszkały we Lwowie na ul. Zamojskiego 10, budowniczy, wyznania rzym-kat, żonaty. Przed powstaniem uczeń gimnazjum. Stanowisko w powstaniu : szeregowy. Brał udział w bitwach pod Tyszowcami i Mołozowem (pod dow.Zapałowiczem), Radziwiłowem ( pod dow. Miniewskim). Oświadczenie przystąpienia do Towarzystwa Wzajemnej pomocy uczestników powstania polskiego z roku 1863/4 podpisał we Lwowie 10.04.1896r.

Wincenty Kuźniewicz

(ok. 1845 - 31.10.1902 Lwów) - powstaniec styczniowy [1], żołnierz [1] wraz z licznym zastępem młodzieży samborskiej [1], radny miasta Lwowa [1] Po powstaniu został budowniczym-architektem i osiadł we Lwowie, "jeden z najsumienniejszych". [1]"Nabywszy tutaj praw obywatelskich, zajmował się gorliwie sprawami publicznemi z rzadką prawością charakteru, nie solidaryzując się z macherstwami koteryjnymi. '[1]"Był rzeczywistym członkiem "Gwiazdy" i naczelnym dyrektorem stowarzyszenia zaliczkowego "Wzanjemnego kredytu" mieszczańskiego. Z gmachu ratuszowego powiewa chorągiew żałobna. Zgon jego jest wielką stratą dla spraw technicznych miasta, do których przykładał się z wielką niezawisłością i rzetelnością. Pogrzeb w niedzielę."[1]Ślub - żona Maria [3], [4] Wolańska [4] (jej rodzice : Piotr Wolański [3], [4], Honorata Lisowska [3], [4])Zmarł 31.10.1902 r we Lwowie [1], [2] w wieku 57 lat [2]Pochowany na Cmentarzu Łyczkowskim we Lwowie, nr kwatery 15, numer obiektu 580 [3]Inskrypcja na nagrobku: "szeregowiec z r. 1863.64 / Wincenty Kuźniewicz / budowniczy, obywatel m. Lwowa /1846 1902/ prosi o westchnienie/ Na cokole: MAr (...) olańskich / Kuźniewiczowa /1852 (...) 1914" [3]Dzieci:1__Kazimierz Wincenty Józef Kuźniewicz - ur 1873 Kulparków par. Lwów św. Maria Magdalena [7]2__Helena Maria Kuźniewicz - ur 1882 Lwów parafia św. Andrzeja [4]3__Bronisław Franciszek Kuźniewicz - ur 1883 Lwów parafia św. Andrzeja [5]4__Wincenty Zdzisław Kuźniewicz - ur 1892 Lwów parafia św. Andrzeja [6]Rodzeństwo1__Wojciech Dominik Kuźniewicz - w 1881 r. żołnierz rezerwy lat 22, praktykant architektoniczny [8] - ślub 1881 r Sambor, żona Marianna Szuba wdowa lat 21 po Bartłomieju Szuba (jej rodzice Franciszek Rodzyn i Marcela [8]Rodzice:1___Józef Kuźniewicz [4], [5], [6], [7]2__Domicella Lisowska [4], [5] , [6], [7]__ślubDziadkowie1.1__Kuźniewicz1.2____ślub2.1___Jan Lisowski [8]2.2__Maria Chomento [8'__ślub

Anton Kużewiński

mężcz. 29 lat na 1870 r., chrześcijanin warszawskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w tomskim okręgu, kriesćjańskiie raboty, rodziny nie posiadał

Antoni Kużewiński

rolnik Warszawa woj.

Franc Kużewski

mężcz. 23 lata w 1870 r., chrześcijanin lubelskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w tomskim okręgu, kriesćjańskiie raboty, sapożnik, wziął zasiłek na kupienie domu, rodziny nie posiadał, żenił się w Syberii

Franciszek Kużewski

chrześcijanin, lublińskiej guberni

Wincenty Kużniewicz

ur. r. 1846 we Lwowie, stud., służył jaKO szereg, w oddz. Zapałowicza i Miniewskiego. Walczył pod Tyszowcami i Mołozowem.

obywatel pruski

mężcz. pruski poddany, zesłany na osadzenie, przebywał w omskim okręgu

ur. w Dziale r. 1837, słuchacz techn., służył jako sierżant pod Kurowskim i walczył pod Miechowem. Po powst. inżynier.

Ur. 08.06.1837r. Inżynier z Mościsk, wdowiec, 3 dzieci, katolik. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był uczniem techniki, natomiast w czasie powstania był sierżantem w oddziale Kurowskiego, a w dniu 17.02.1863r. brał udział w bitwie pod Miechowem. Deklarację podpisał 30.07.1890r.

Józef Kwakpowski

ppro. (1843) Wieś Ogrody

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

Ludwik Kwapień

ur. r. 1842, kowal, służył jako podoficer w oddz. Czarneckiego, Czachowskiego i Rębajły. Walczył pod Tyszowcami, Bybnieą. Jurkowicami. Bżą. Szklanną hutą i Opatowem. Ranny pod Opatowem w nogę od strzału wzięty do niewoli, wysłany do rot areszt, do gub. Charkowskiej. przebył tam lat cztery.

Ludwik Kwapień

Ur. 25.07.1842r. Kowal, zamieszkały w Swarzowie, żonaty, 9 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. Przed powstaniem był czeladnikiem kowalskim, natomiast w czasie powstania służył jako podoficer oddziału Rębajły. Był w oddziale Czaneckiego, Czachowskiego i Rębajły. Brał udział w bitwach pod Tyszowcami, Rybnicą, Jurkowicami, Ociesękami, Iłżą, Szklaną Hutą i pod Opatowem. W Opatowie został ranny w nogę od strzału. W Dąbrowie pod Staszowem został wzięty do niewoli i wysłany do rot aresztanckich do gub. Charkowskiej na 4 lata. Oświadczenie przystąpienia do Towarzystwa wzajemnej pomocy uczestników powstania polskiego 1863/4 podpisał 10.05.1897r.

Ludwik Kwapień

22 lat, czeladnik kowalski z Oleśna, pow. żabiPski, 25 listopada 1866 odstawiony w grupie na granicę austriacką z niewoli rosyjskiej

udział w potyczkach: augustowskie: Łapy 17.07.1863, Łapy 18.07.1863, Średnica 23.07.1863, Siodmaki 24.07.1863, grodzieńskie: Markowo 30.07.1863, Ihnatki 31.07.1863., Rychły 5.08.1863, augustowskie: Sanie 3.09.1863, Brzeźnice 7.09.1863, podlaskie: Korczew 20.09.1863, płockie: Księiopole 12.10.1863, podlaskie: Finkówka 8.11.1863, lubelskie: Mała Bukowa 31.12.1863, podlaskie: Rutka Korybutowa 19.01.1864

Atanazy Kwapiszewski

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: pow. brzesko-litewski

Kalikst Kwapiszewski

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: pow. brzesko-litewski

Michał Kwapiszewski

Były rotmistrz armii rosyjskiej W 1863 dowódca oddziału konnego w woj. grodzieńskim. Po powstaniu emigrował do Paryża, Był członkiem Zjednoczenia Emigracji Polskiej.

Michał Kwapiszewski

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: pow. brzesko-litewski, dymisjonowany sztabs –rotmistrz

Antoni Kwapiński

ur. r. 1842 w Miechowie, należał od r. 186 i do organiz. naród. Dnia 17. stycznia 1863 wyszedł do puszczy Kampinowskiej. Wysłany do Płońska, został tamże ranny. Po zaopatrzeniu rany. walczył w Bodzechowie jako kawalerz.. potem poci Staroźrebami. Złapany przez moskali, odstawiony do Modlina został skazany w sołdaty do Permy, ztąd do gub. Symbirskiej, następnie do Razańskiej, po roku do Smoleńskiej, skąd uciekł z kolegą Leopoldem Toczewskim i przez Poczajów dostał się do Podkamienia w Galicji w r. 1865.

Paweł Kwapiński

Syn Pawła Kwapiński, były proboszcz parafjalnego kościoła Wejbeckiego. Warsz.gub. lat 42. Według rezolucji Polowego Audytorjatu, utwierdzonego przez zastępcę namiestnika Królestwa Polskiego, za udział w pogrzebie 7 powstańców, zabitych przy rozbiciu partji Celikowskiego, przyczem pogrzeb ten miał demonstracyjny charakter. Kapłan ten skazany został do Tunki na bezterminowe wygnanie.

Józef Kwapkowski

Ur. 1843, miejscowość w 1923: Wieś Ogrody, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-502

Jan Kwapniewski

Ur. 12.05.1839r. Naczelnik sekcji konserwacji kolei z Jasła, żonaty, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem pracował przy kolei Karola Ludwika w biurze technicznym w Dębicy, natomiast w czasie powstania był dziesiętnikiem przy strzelcach. Był w oddziale Krukowieckiego w potyczce w okolicy Ojcowa 15.08.1863r. Deklarację podpisał 16.02.1894r.

Jan Kwapniewski

Zm. przed 1919, żona: Justyna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-225

Jan Kwapniewski

(1839-1918), inżynier kolejowy, powstaniec 1863/4

Jan Kwapniewski

ur. r. 1839, urzędnik kolej., służył jako dziesiętnik przy strzelcach w oddz. Krukowieckiego.

Jan Kwapniewski

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

Jan Kwapniewski

ur. r. 1839 w Radłowie, technik, służył w oddz. Kurowskiego pod Miechowem. Po powst. inżynier.

Jurko Kwarcianiuk

Z Toustobab, lat 23, stanu wolnego, parobek. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Samborze (zapewne w związku z udziałem w Powstaniu), za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej, skazany na 3 tygodnie więzienia.

Fałszywie Maycher. Z Winnik. Terminator kominiarski, 20 lat, stanu wolnego. W kwietniu 1864 roku skazany (powtórnie) przez sąd wojenny w Samborze na 5 miesięcy więzienia z 2-razowym postem w każdym tygodniu. Skazany za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej (zapewne za udział w powstaniu).

lat 20, kominiarz z Winnik, skazany przez sąd karny na 14 dni więzienia za udział w powstaniu, 4.12.1863

Antoni Kwasiżur

powstaniec z miejsc. Bachórzec, wyprawiony do powstania przez Edmunda Krasickiego

Michał Kwasiżur

ur. Bachórzec r. 1839, służył w oddz. Langiewicza. Ranny pod Skałą. Po powst. służący.

Erazm Kwaskowski

h. Bogorja, ur. 1802, oficer, zm. 1884, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Erazm Kwaskowski

Antoni Kwasniewski

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

Jakub Kwaszkowski

ur ok. 1844 [1] zm. 04.10.1863 r Wola Cyrusowa par. Kołacinek [1] Jego ojcem był szewc ze Zgierza [1] Prawdopodobnie powstaniec styczniowy, ranny w bitwie Wola Cyrusowa 4.09.1863, zmarły miesiąc później w Woli Cyrusowej. "(...) dnia wczorajszego o godzinie piątej po południu umarł w Woli Cyrusowej Jakub Kwaszkowski lat dziewiętnaście mający, syn szewca ze Zgierza ..... urodzenia i imion rodziców niewiaomy (...)" [1]Zapewne pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie.

Strona z 1741 < Poprzednia Następna >