Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Więzień cytadeli warszawskiej. chłop z Wólki, pow. łukowski, lat 19. Żonaty. Aresztowany 5 października 1864 r. w Garwolinie za "należenie do szajki Brzóski". Ukrył, że był "żandarmem wieszatielem". Z dobrej woli zeznał, że wieszał kogoś we wsi Zalesie wedle rozkazu swojego dowódcy. W więzieniu od 2 listopada 1864 r. 25 stycznia 1865 r. skazany na 8 lat katorgi w twierdzach. 1 lutego odesłany do Warszawy. (R- 55).

Zm. przed 1919, żona: Wanda, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-198

Rybałowicz (?), zesłaniec. W 1866 mieszkał w Kargopolu lub powiecie kargopolskim. Nie wiemy, czy został zesłany w związku z powstaniem. (Por. Rybakiewicz Mateusz)

mężcz. 19 lat na 1867 r., ziemianin grodzieńskiej guberni, zesłany bez pozbawienia praw na osadzenie, potem na zamieszkanie, przebywał w Iszymie, w 1868 r. wyjechał w Woronieżskuju gub.

szlachcic z województwa grodzieńskiego.

Zapomniany powstaniec z 1863 r. Weteran walczył pod Miłosławiem. W cichej wiosce Sławoszew pow. Jarocin mieszka już od wielu lat, na miejscu wszystkim znany i ogólnie szanowany 87-letni weteran Wojciech Rybczyński, z zawodu leśnik. Wymieniony jest powstańcem z roku 1863. Starzec jest jeszcze nadzwyczaj dziarski i wesoły. Z chęcią opowiada o minionych dziejach w kole swych dzieci, licznych wnuków i prawnuków. Powstaniec urodził się we wsi Golina pow. Jarocin, dnia 20. lutego 1845 r. Z początku wychowywał się przy rodzicach, do szkoły krótko chodził, lecz mimo to nauczył się pisać i czytać. Jako 18-toletni młodzieniec wcielił się w szeregi powstańcze, pod chorągiew oficera śp. Żychlińskiego (ojciec obecnego p. radcy Żychlińskiego z Twardowa pow. Jarocin). Szczególnie wspomina starzec bitwy w okolicy Miłosławia, gdzie też za specjalne wyróżnienie w boju, został mianowany przez sztab powstańczy dowódcą oddziału, kapralem. Jako dowódca został lekko ranny lecz ani na chwilę nie opuszczał swego oddziału. Mówi o zwycięstwach, lecz również nie zapomina o klęskach, przyczem roni łzy, które spływają na pokrytych zmarszczkami policzkach. „Bo mogło być to inaczej zrobione i bylibyśmy wygrali” - mówi weteran. Nie zapomniał też o swych kolegach broni, których wymienia po nazwisku i imieniu; jedni polegli, drugich odniesione rany lłub choroba rzuciły na łoże boleści i już dawno odeszli w zaświaty. -„Razem z śp. Żychlińskiin wróciłem w moje strony, często wspominaliśmy nasze młode lata, te wspólne walki i przygody.. Wierzyliśmy w odrodzenie Polski, ja się doczekałem i rwałem do broni, gdy w r 1818 zabłysła jutrzenka wolności, lecz lata nie pozwalały - ale mój porucznik i komendant śp. Żychliński nie doczekał się tej chwili”. Obecnie za staraniem syna p. Wincentego Rybczyńskiego, urzędnika kolejowego w Jarocinie, został były młody entuzjasta podniesiony do godności weterana i zamianowany podporucznikiem, oraz nadana została mu emerytura. Jarocińskie Tow. Uczestników Powstania Wielkopol. z r. 19l8-l9, również roztoczyło nad ukochanym dziadkiem opiekę. P. Rybczyński jest członkiem honorowym T. M. P. P. Wojciech Rybczyński mimo podeszłego wieku chętnie zagląda do gazet, śledząc przebieg walk w Mandżurji aspecjalnie czyta „Nowy Kurjer”. Życzymy jeszcze wiele czerstwych lat naszemu Weteranowi i Czytelnikowi oraz jego staruszce małżonce. Cześć Bohaterowi!

Jarocin. Wojciech Rybczyński. Podporucznik-weteran z r 1863. zamieszkały w Sławoszowie, pow. Jarocin. Jako 18 letni młodzieniec zgłosił się ochotniczo do oddziału Żychlińskiego, walczył w armii generała Taczanowskiego, jako kapral, pod Tarczynem, Warką, Złotowem Kościelnem i Ignacewem. Liczy obecnie 80 lat i brał udział w wojnach austrjackiej (1866) i francuskiej (1870). Obecnie jest honorowym członkiem Tow. Uczestników Powstania w Jarocinie i najstarszym w okolicy obywatelem.

administrator dóbr. Urodzony w 1844 roku w folwarku Mikołajów na Litwie. Walczył pod rozkazami Kołyszki, uczestnicząc w bitwach pod: Kownem i Birżami. Ranny w głowę. Wymieniony przez Archiwum Państwowe w Wilnie, w księdze p. t. Archiwum Murawjewa: Spis spraw, podlegających Naczelnikowi Kowieńskiej gubernji—za lata 1863—1864—Nr. 181.

mężcz. warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w tomskim okręgu, potem w Tomsku, rodziny nie posiadał

szlachcic kowieńskiej prowincji

mieszczanin, był z początku wachmistrzem, a potem okręgowym naczelnikiem żandarmów wieszających 22 października 1864 r. powieszony w Płońsku.

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: pow. brzesko-litewski

Ur. 1843 Warszawa, miejscowość w 1923: Warszawa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-86

Urodzony w Warszawie 17/IV 1843 r. Przed powstaniem studjował medycynę w Szkole Głównej w Warszawie. W powstaniu brał czynny udział w partji pod dowództwem Dworzaczka, w potyczkach pod Strykowem i Dobrą. Ostatnio zamieszkiwał w Warszawie.

Lekarz wojskowy. Urodzony w 1843 roku. Walczył z bronią w ręku pod dowództwem Dr. Dworzaczka Józefa w bitwach pod Dobrą i Strykowem. Pełnił jednocześnie funkcje lekarza oddziałowego.

tokarz, dowódca oddziału powstańczego okregu łódzkiego

W Usolu między 1866-68 - z Wołynia. Sądzony za udział w Powstaniu Zabajkalskim.

Rusin Powstaniec, zesłaniec w Usolu, przeniesiony tam w pocz. 1867 Uniewinniony od udziału w powstaniu zabajskalskim

Szeregowy był w potyczce z wojskiem 1 maja 1864 r. rozstrzelany.

udział w potyczkach: (płockie: Skrwilno 25.02.1863)

udział w potyczkach: kaliskie: Biniszew 1.03.1863 poległ

Ur. 1845 Tarnów, zm. przed 1919, żona: Franciszka, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IX-85

z Sambora, 25 1. wyrobnik. Skazany za "przekroczenie przeciwko publicznym zarządzeniom." przez Sąd wojenny we Lwowie, w miesiącu czerwcu 1864.

Powstaniec, zesłany do ciężkich robót w Usolu

W Usolu między 1866-68

mężcz. 25 lat na 1868 r., zesłany na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

mężcz. 23 lata w 1868 r., zesłany na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

ur. w Augustowskiem, prakt. Dyr. skarbu w Warszawie, służył pod Langiewiczem i walczył w wszystkich tegoż bitwach. Po ogłoszeniu w Galicji stanu oblężenia przybrał nazwisko poległego towarzysza broni Etgens de Etgensburg Józefa i osiadł, po ożenieniu z Heleną Okólską, w Zawadce (Jasielskie), gdzie zmarł r. 1880,

Ps. "Wacław". Od września 1863 do pocz 1864 był naczelnikiem cywilnym pow. łukowskiego po Karolu Nowowiejskim. Po nim został Adam Cicilewski.

"Ksiądz Rycerski Adam z Radomia na drodze do Tomska 20 lutego 1864 na etapie w Rybińsku 150 werst od Tary" /-/ P. Kubicki, Bojownicy kapłani, cz 1, t, 3, s. 125- -126,170-172 /-/ cz. 3, t. 3 s. 130-131 /-/ E. Jabłońska-Deptuła, J. Gawrysiakowa, Materiały do zaangażowania patriotycznego zakonów w Królestwie Polskim w latach 1860-1864, [w:] Materiały do historii zgromadzeń zakonnych na ziemiach polskich w XIX i początkach XX wieku, Lublin 1976, s. 110: ur. w 1826 r., wstąpił do zakonu Bernardynów w 1850 r" wyświęcony w 1853 r" z klasztorów w Wielkiej Woli i Radomiu w 1. 1861-63 wikary we wsi Petrykozy (pow. opoczyński). Oskarżony o to, że współdziałał z "rewolucyjną partią" kierującą powstaniem w Królestwie Polskim i w rozszerzaniu powstania, werbowaniu chłopów wbrew ich woli do oddziałów powstańczych. Oskarżony też o odczytanie w kościele wezwania "rewolucyjnego". Sądzony przez polowy sąd wojenny w Radomiu. Pozbawiony wszelkich praw stanu, zesłany na 10 lat ciężkich robót w twierdzach syberyjskich. Wysłany 30 IX 1863 r. AGAD, ZGP, 3/238 (3/95).

Urodził się w Kielcach 1828 roku, uczeń warszawskiej akademii sztuk pięknych, dawał tam na wystawy obrazy swoje. W 1863 roku oddał usługi w powstaniu narodowém, a dostawszy się za granicę osiadł w Paryżu, i poświęcił się malarstwu. Główne jego prace są : Matka Boska boleśna ofiarowana przez artystę na rzecz dwojga biednych sierot, i Rozpusta Rzymian, obraz przyjęty na wystawę paryską. Umarł wśród wytrwałej pracy w Paryżu, w ostatnich dniach Listopada 1866 roku, pochowany na cmentarzu Montmartre.

urodził się w Kielcach 1828 r., uczeń Warszawskiej Szkoły Sztuk pięknych, czynny członek organizacyi narodowej, zmuszony wydalić się za granicę, osiadł w Paryżu i tamże zmarł w końcu Listopada 1866 r., pochowany na cmentarzu Montmartre.