Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42982

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >

Wacław Rydecki

uczestnictwo w potyczkach: podlaskie: Sławetycze 11.07.1863 poległ

Wacław Rydecki

uczestnictwo w potyczkach: lubelskie: Żyżyn 8.08.1863 (poległ)

Wacław Rydecki

porucznik kosynierów, ranny w bitwie pod Zyżynem dnia 12go Sierpnia 1863 roku, zmarł wkrótce. (Czas Nr. 247).

Artykuł | Czeladnik złotniczy z Warszawy, powstaniec styczniowy, dostał się do niewoli pod Świętym Krzyżem, i jako Witold, syn Karola Kremer, mieszczanin z Krakowa, został wysłany 29 listopada 1863 r. do Włodzimierza i tam skazany na 3 lata robót przymusowych w rotach aresztanckich z utratą praw stanu. Karę (skróconą o połowę na mocy ukazu z 16 kwietnia 1866 r.) odbywał w permskiej rocie, a po upłynięciu terminu wysłano go na osadzenie do okręgu aczyńskiego w guberni jenisejskiej; w grudniu 1867 r. jako poddany austriacki miał wrócić do Galicji, jednakże w Warszawie, gdzie sprawami takich powrotów zajmował się konsul austriacki, okazało się, że nie pochodzi wcale z Krakowa, a podał się za W. Kremera, by móc wyjechać z zesłania za granicę. Na mocy decyzji namiestnika odesłano go z powrotem na Syberię, zaś w Krasnojarsku powtórnie sądzono i karę podwyższono. Jednakże minęło zaledwie pięć lat, i oto na prośbę matki, Magdaleny Rydel, namiestnik Królestwa Polskiego wydał zgodę na powrót do Warszawy jej syna Witolda; zgodę Najwyższą – na podstawie orzeczenia III Oddziału – otrzymał 7 marca 1872

Konstanty Rydel

Zm. przed 1919, żona: Karolina, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-397

(1843-1913) Włościanin z pow. łowickiego gub. warszawskiej. Za podpalenie razem z powstańcami karczmy i domu został aresztowany i więziony w twierdzy w Modlinie. Skazano go na 20 lat ciężkich robót w kopalniach. W 1865 r. katorgę odbywał w Troickiej warzelni soli. Za wszczynanie burd i awantur ponownie osądzony, został wysłany na katorgę nerczyńską. W 1871 r. przebywał w gorzelni w Aleksandrowsku. W 1774 r. przeszedł do kategorii na osiedlenie i przeznaczono go do gm. Uryk, ale wystarał się o pobyt w Irkucku. Pracował tu w wędliniarni zesłańca Jakuba Belkego i jako dorożkarz. W latach 1885- -1886 otrzymał pozwolenie na pracę na terenach złotonośnych nad Leną w gub. jakuckiej (przybył z pow. irkuckiego) - „Sieriebriakow et C".

wieku lat 40, z Prus zachodnich, służył jako szeregowiec w oddziale Wawra, poległ w bitwie pod wsią Gruszki w Augustowskiem dnia 27 Czerwca 1863 r., zostawił żonę i dwoje dzieci.

vel Hawryło. Z Łanowic, 55 lat, żonaty, ojciec 3 dzieci, kmieć. W 1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Samborze za przestępstwo przeciw publicznej spokojności i porządkowi, zapewne w związku z działaniami powstańczymi. Skazany. Areszt śledczy od 30 maja do 20 sierpnia policzony za karę.

Mateusz Aleksander Rydzewski

Ur. 1843, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-237

Walerian Rydzewski

Ur. 1841 Potok-Wielki, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-282

Władysław Rydzewski

ajent Towarzystwa Rej. Ubezp. W Krakowie. Zamieszkały w Przemyślu. Urodzony Przemyśl - 1844r. Wyznania rzym-kat. Ze szkół poszedł walczyć w powstaniu. W czasie powstania służył jako szeregowiec. Walczył w oddziale majora Szackiego w bitwie pod Borowem. Powołuje się na rotmistrza Dembowskiego. Wpisowego zapłacił 1 zł a składki rocznej 5 zł.

Antoni Rydzewski

właściciel Chmieli, ukarany za udział w powstaniu zesłaniem i konfiskatą majątku.

Aleksander Rydziewski

Aleksander Rydziewski

mężcz. 30 lat na 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

Henryk Rydzykowski

Podleśny, leśnictwa rządowego Radzice, straż: Brzustów W okresie powstania aresztowany przez władze carskie, co prawd. miało związek ze wspieraniem działań powstańczych.

Ur. 1840, miejscowość w 1923: Łódź, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-468

Walerian Fortunat Ryfiński

(11.04.1840 Rawa [2] - 24.08.1929 Łódź) - weteran Powstania Styczniowego [1], emerytowany rejent zmarł w wieku 89 lat w Łodzi Al. 1-go Maja nr 34, parafia pw. św. Józefa [2], stały mieszkaniec Łodzi [2] a rok wcześniej (w wieku 88 lat) ożenił się w Łodzi z Julią Heleną Bałas (panna pielęgniarka lat 38). [3] Urodził się w kwietniu 1840 r. [4] Rawie [2] par. Rawa Mazowiecka [4] jako syn Napoleona Ryfińskiego [2], [3], [4] woźnego Sądu Pokoju Powiatu Rawskiego [4] i Marianny Heynik [2], [4] vel Klejnik [3] małżonków Ryfińskich [2] [4] Miał czwórkę rodzeństwa: 1. Józefa Ryfińska ur 1834 r Rawa Mazowiecka 2. Julian Aleksander Ryfiński ur 1836 Rawa Mazowiecka 2. Teofil Józef Ryfiński ur 1836 Rawa Mazowiecka 3. Feliks Antoni Ryfiński ur 1842 Rawa Mazowiecka 4. Marianna Ryfińska ur 1846 Rawa Mazowiecka Rodzice wzięli ślub 20.05.1833 r w Rawie Mazowieckiej: Alojzy Napoleon Anitoni Ryfiński kawaler lat 26 urodzony w Nowym Mieście woj. płockie [6] i Marianna Heinik 1-vo Januszkiewicz wdowa lat 24 po Marcinie Januszkiewiczu zmarłym w obozie K.... . [6] Dziadkowie: Jakub Ryfiński i Anna Krajczkowska vel Krayczykowska [6] oraz Szymon Heinik i Marianna [6] "Przed 1900 r. był pełniącym obowiązki sędziego śledczego w Łodzi. Następnie został zamianowany na jedną z czterech nowo utworzonych posad notarialnych w Łodzi obok E. Trojanowskiego, F. Rybarskiego i J. Żyźniewskiego. Prowadził kancelarię przy ul. Piotrkowskiej 47 do 12 września 1915 r.748. Spisał w tym czasie prawie 98 tys. aktów. Dalszą pracę przerwała mu wojna. Dnia 10 września 1917 r. powrócił do pracy notariusza w Łodzi. Jego kancelaria znajdowała się wówczas przy ul. Piotrkowskiej 46. Do 30 września 1923 r. spisał kolejne 46 tys. aktów. Odszedł z notariatu na własną prośbę. Nie są znane dalsze jego losy. Prawdopodobnie zmarł 24 sierpnia 1928 r. przeżywszy lat 89 zmarł . Pochowany został w zbiorowym grobie powstańców." [5] Pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi przy ul. Ogrodowej, w kwaterze weteranów Powstania Styczniowego. [7]

rodem z Warszawy, brał udział w bitwie pod Płońskiem, Karczewem, Kozienicami, Grzybową-Górą, Stefanko wem, Rozniszewem, Piasecznem, Grabowem, Rusinowem, Kielcami, Ratajami, Kani-Wolą, Chruśliną, Zyżynem i , poległ w tej ostatniej, służąc w oddziale Kruka.

czeladnik kotlarski, rodem z Warki, podoficer z eskorty jenerała Kruka, zginął pod w Sierpniu 1863 roku*

mieszczanin kowieńskiej prowincji

Józef Rykaczewski

Brał udział w powstaniu w oddziale Jeziorańskiego. Po przejściu do Galicji więziony w Ulanowie a następnie wysłany do Rzeszowa. W maju 1863 wraz z innymi wysłał list do redakcji Czasu, w którym dziękowali mieszczanom ulanowskim i księdzu Wichnickiemu za "prawdziwie staropolskie podejmowanie" - a więc zapewne wsparcie lub dostarczony prowiant.

Wawrzyniec Rykała

ur. 1840 Jacochów par. Pszczonów (d. gm. Łyszkowice) [3] zm. 04.09.1863 Wola Cyrusowa par. Kołacinek [1] [2] Syn Marcina, gospodarza we wsi Jacochów i Franciszki z domu Kolarowny [3]. Powstaniec Styczniowy [1] z oddziału Skowrońskiego [4], włościanin z gminy Łyszkowice lat ok. 25 poległ w bitwie Pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie. [2]

Wawrzyniec Rykała

lat 25, pochowany w mogile zbiorowej 45 powstańców z oddziałów kpt. Stanisław Szumlańskiego, i Roberta Skowrońskiego, walczących pod dow. Taczanowskiego, poległych 4.9.1963, na cmentarzu rz.-kat. Kołacinek, gm. Dmosin, woj. łódzkie

Ur. 1845, miejscowość w 1923: Duczymin, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-120

Ludwik Aleksander Ryll

Za zamach na Wielopolskiego, do którego 7 sierpnia 1862 r. dwa razy strzelał, powieszony został wraz z Jaroszyńskim i Rzońcą 12 sierpnia 1862 r.

Ludwik Aleksander Ryll

uczeń Litografii, strzelał do Margrabiego Wielopolskiego,

ksiądz wikaryusz, z Tomaszowa, zabity tamże d. 5 Lutego 1863 r. (Dz. Pozn. Nr. 43).

udział w potyczkach: mazowieckie: Groszki 22.06.1863, podlaskie: Róża 23.06.1863, lubelskie: (Lublin 29.06.1863), Panasówka 3.09.1863, Batorz 6.09.1863, podlaskie: Kock 25.12.1863, lubelskie: (Sucholipie 14.01.1864), Sitaniec 16.01.1864, (Brzostówka 20.01.1864), Wierzbica 22.01.1864, Zakrzew 23.01.1864, (Sucholipie 24.01.1864), Stawce 25.01.1864

Właściciel folwarku w Bieczu. Walczył i poległ pod Komorowem.

Bronisław Rylski

uczestnictwo w potyczkach: grodzieńskie: Królowy Most 11.02.1863, Prużany 13.02.1863, Rzeczyca 15.02.1863

Bronisław Pawel Rylski

ur. 28.12.1844 Warszawa [2] zm Jego rodzicami byli: - Paweł Rylski [1] [2] , inżynier komunikacyjny [3] ur. ok. 1805 r w Górze Kalwarii [3] (syn Michała Rylskiego i Dominiki Ostromęskiej (?) ) były kapitan artylerii wojsk polskich [1] - Teofila Marianna Honorata Marchocka [2] (córka Krzysztofa Marchockiego i Anny Pieńkowskiej) którzy związek małżeński zawarli 1835 r w Warszawie [3] Ścibor, syn Pawła Rylskiego byłego kapitana artylerii wojsk polskich. Urodzony w 1842 r. w Warszawie. Ukończył szkoły realne w Warszawie i szkołę centralną w Paryżu z odznaczeniem. W 1863 r. przybył do Polski i został mianowany adiutantem pułkownika aniewskiego, pod którego dowództwem bił się w Radomskiem. W końcu sierpnia przeszedł w topniu podporucznika do kawalerii pułku Lelewela i został przydzielony do dywizjonu ułanów owodzonego przez swego brata Władysława Rylskiego rotmistrza, pod komendą którego dowodził 4 plutonem 2 szwadronu i znajdował się 2 września pod Biłgorajem, 3 września pod Panasówką, 6 września pod Otroczą i Batorzem, po której eskortował konwój z rannymi i kilkakrotnie odparł otnię atakujących go Kozaków. Po powstaniu wrócił do Francji, gdzie został profesorem szkoły entralnej, następnie głównym inżynierem w Panamie, a obecnie ma gabinet inżynierii konsulatu w Paryżu. [1] R o d z i n a rodzeństwo * Przemysław Feliks Onufry Rylski - ur 1836 Warszawa [4] , zm. 1901 Warszawa [6] * Józef Władysław Rylski - ur 1839 Warszawa [5] * Napoleon Konstanty Onufry Rylski - ur 1842 Warszawa [5]

. student szkół Tarnowskich, poległ pod Jurkowicami dnia 21 Października 1863 r. (Im. Stup.). Według innych podań pochodził z Prus zachodnich.

Edward Ścibor-Rylski, ur. 1821 Gorzków, obw. bocheński, syn. Antoniego, obywatela ziemskiego (zm. 1846). W latach 1850-51 studiował na Wydziale PRawa, jako student nadzwyczajny, posiadał stapendium Komisji Guberialnej w I semestrze.

Lat 41, oficer austriacki, 7 lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie

Pomocnik komisarz w magistracie Krakowa. Człowiek ogromnego wzrostu, poważnej tuszy, utykający na nogę. W 1848 walczył na Węgrzech w Legionie Polskim. W zimie 1863/4 przyjmował i zapisywał ochotników w powstańczym werbunkowym przy ul. Grodzkiej 32, w bocznej oficynie na parterze, w mieszkaniu szewca Kozłowskiego.

(1821-1896), syn Antoniego, powstańca z 1846 r.. zabitego podczas rabacji, właściciel Gorzkowa, powstaniec, po powstaniu doszedł do stopnia majora, urzędnik magistratu w Krakowie. Zmarł 11. 01. 1895 r. i pochowany jest na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Eustachy Rylski

ur. ok. 1816 - zm. 13.10.1898 Dłużniów par. Żniatyń [obecie woj. lubelskie] [2] Ziemianin, dziedzic, właściciel dóbr Dłużniów [2] Z Dłużniowa, 47 lat, właściciel dóbr, sądzony przez sąd wojenny w Stanisławowie za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej, uwolniony z braku dowodów, za zatajenie broni skazany na utratę tejże i karę 25 zł.[1] Zmarł w Dłużniewie, 13.10.1898 r w wieku 82 lat, jako wdowiec po Rozalii Hoszowskiej [2]

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >