Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42982

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >

Konstanty Rynarzewski

. wieku lat 40, syn majora b. wojsk polskich, śp. Konstanty porzuciwszy służbę moskiewską w stopniu kapitana, zorganizowawszy oddział z samych Kurpiów złożony, objął nad nim dowództwo i mianowany został przez władze narodowe pułkownikiem. W dniu 6 Listopada 1863 r, stoczył bi twę z przeważne«» siłami nieprzyjacielskiemi pod wsią Żelazną, pomiędzy Myszyńcem a Kolnem :na granicy Płockiego i Augustowskiego województwa, bitwa ta skończyła się porażką moskali, których zabito 60ciu i zmuszono do odwrotu, lecz zwysięstwo ciężką stratą opłacone zostało, bo śmiercią dzielnego i walecznego dowódcy, który ugodzony kulą w piersi, na miejscu ducha Bogu Oddał. Czas w Nr. 265 i 269 podając o tej potyczce twierdzi że śp. Konstanty zmarł z otrzymanych ran 7 t. m.

Antoni Józefowicz Ryndzia

służył jako kapitan w oddziale Lelewela, poległ w-bitwie pod Krasnobrodem, dnia 23go Marca 1.863 roku. (Czas Nr. 87). Rząśnicki Ryszard, b. oficer wojsk rosyjskich, poległ jako kapitan w bitwie pod Secyminem, dnia 27 Lipca 1863 r. (Kronika Nr. 20).

ur. w r 1843 w Mielcu w Galicji. Brał czynny udział. Służył pod majorem Łopackim, następnie przeszedł do obozu Czachowskiego i bił się pod Bałtowcem i Rzeczniowcem. Następnie był w obozie Buńczego i bił się pod Górami- wreszcie pod dowództwem Krysińskiego bił się pod Kozienicami i pod Białobrzegami, gdzie został ranny w rękę. Schwytany w Krakowie, przesiedział 8 miesięcy na Zamku.

urodzony 12 XII 1843 r. w Mielcu, syn Walentego i Anny z domu Stala. Uczestniczył w powstaniu styczniowym 1863 r. Zmarł w 1905 r. w Nowym Sączu.

Przez pewien czas (między powstaniem a końcem 1905) mieszkał w Przytulisku Weteranów w Krakowie przy ul. Biskupiej 16. Nie zmarł w Przytulisku.

Iwan Rynkiewicz

mężcz. 40 lat na 1868 r., ziemianin Mińskiej gub., zesłany na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Kaińsku, rodziny nie posiadał

szlachcic z województwa mińskiego.

Tomasz Rynkowski

Lat 17, murarz z Krakowa. 7 lutego zanotowany na liście w obozie w Ojcowie, zakwalifikowany jako strzelec.

Ur. 1844 Tarnogórze, miejscowość w 1923: Tarnogórze, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-190

ppro. (1844) Tarnogórze

Kmieć z Przegini, 30 lat. W kwietniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, pod zarzutem przekroczenia obwieszczenia z dnia 28 lutego 1864 przez nieprawne posiadanie broni i amunicji (zapewne w związku z działaniami powstańczymi). Skazany na 4 dni aresztu.

Kmieć z Przegini, 46 lat. W kwietniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, pod zarzutem przekroczenia obwieszczenia z dnia 28 lutego 1864 przez nieprawne posiadanie broni i amunicji (zapewne w związku z działaniami powstańczymi). Skazany na 4 dni aresztu.

Julian Rysiński

szlachcic Lublin województwo

Grzegorz Rysowski

Żołnierz Trzeciego Dywizjonu. Pluton pierwszy, Sekcja druga. 10.2.1863 na liście w obozie w Ojcowie.

Ur. 1841, zm. 1894. Powstaniec. Tablica pamiątkowa znajduje się w kościele oo. Pijarów w Krakowie

Ur. 23.5.1841 Szczebrzeszyn, zm. 12.1.1894 Kraków. Syn Jana (syn Franciszka - ślusarza z Zamościa) i Antoniny Szyduczyńskiej. Uczył się w gimnazjum w Szczebrzeszynie i w Radomiu. Po tym czasie pracował jako subiekt w Radomiu. Tam zastało go powstanie, choć działalność niepodległościową prowadził już wcześniej, bo w 1862 złożył przysięgę Rządowi Narodowemu przed ks. Paulinem Domańskim, gwardianem oo. Bernardynów w Radomiu. Od 22 stycznia do 18 marca 1863 r. był szeregowcem w korpusie Langiewicza. Podporucznikiem został za męstwo, po bitwie pod Suchedniowem. Po bitwie pod Staszowem, 17 lutego został awansowany na porucznika strzelców. Brał udział w całej kampanii Langiewicza, uczestnicząc w bitwach pod Wąchockiem, Bodzentynem, na Świętym Krzyżu, pod Małogoszczą, Pieskową Skałą, Skałą, Chrobrzem, Grochowiskami i innymi. W ostatniej fazie walk Langiewicza był porucznikiem Żuawów Śmierci Franciszka Rochebrunne. Przejście do tego pułku świadczyło o wielkiej determinacji i odwadze Antoniego Ryszarda. Podczas krwawej i zwycięskiej bitwy powstańców pod Grochowiskami 18 marca 1863 r. został ranny w bok i nogę. Po pierwszym opatrzeniu ran przewieziono go najpierw do Piasków, majątku hrabiów Tarłów, później do Nowego Miasta. Granicę do Galicji przekroczył w Opatowcu, następnie był leczony przez miesiąc w szpitalu w Tarnowie. Stamtąd został przewieziony do dóbr Sanguszków w Krzyżu. Po powstaniu przeszedł do Galicji, gdzie pracował w składzie aptecznym u Waltera, pod przybranym nazwiskiem zmarłego subiekta Stanisława Zaczyńskiego. W 1866 założył swój własny sklep materiałów kolonialnych w Rynku Głównym. 7.7.1866 ożenił się (pod przybranym nazwiskiem) z Józefą Marią Turek. Do swojego nazwiska wrócił w 1879. Następnie do śmierci pracował jako kontroler Banku Pobożnego przy Arcybractwie Miłosierdzia. Pochowany na Rakowicach. Ma tablicę w kościele oo. Pijarów. Zapalony numizmatyk i kolekcjoner medali. Pisał artykuły i tematyce numizmatycznej. Był też pierwszym kustoszem zbiorów i biblioteki Krakowskiego Towarzystwa Numizmatycznego

Stanisław Zaczyński (Ryszard Antoni), urodził się w Szczebrzeszynie w Królestwie Polskim. Uczęszczał do gimnazjum w Radomiu. W 1863 r. poszedł do powstania i w oddziale Langiewicza zdobył stopień porucznika Żuawów. Walczył w różnych potyczkach, aż raniony pod Grochowiskami zmuszony był schronić się do Galicji i leczył się w szpitalu w Tarnowie. Po wyleczeniu pracował jako subiekt w zakładzie aptecznym Waltera. W 1879 r. założył w Krakowie handel pod firmą S. Zaczyński i odtąd brał czynny udział w życiu publicznym w Krakowie. Do wielu należał towarzystw i zostawił bardzo cenne zbiory numizmatyczne. Prócz wielu drobnych artykułów, rozrzuconych po czasopismach wydał pierwszą dokładną bibliografię dzieł dotyczących sztuki mierniczej. Zmarł w Krakowie 11 stycznia 1894 r.

ur. r. 1841 w Szczebrzeszynie, subjekt handlowy, służył jako szeregowiec, podporucznik i porucznik strzelców w oddz. Langiewicza. Walczył pod Suchedniowem, S-tym Krzyżem, Staszowem. Małogoszczą, Pieskową skałą, Skałą, Chrobrzą, Zagościem i Grochowiskami. Po powstaniu kupiec.

Józef Ryszkiewicz

[herb=Świnka]Józef Ryszkiewicz h. {{Świnka}}. Ur. ok. 1843, Poznańskie, zm. 1924 Michałowice k. Stradowa. Powstaniec 1863. Własność: Kąpiałki k/ Wolbromia Pochowany Stradów. Żona: Helena Maciejewska Dzieci: Dwie córki wydał za mąż za Bukowskich - synów powstańca styczniowego * Janina - mąż Karol Bukowski, mieszkali: Cieszkowy * Zofia Henryka Bolesława - mąż Jan Rafał Bukowski (ich syn Jerzy był rektorem Politechniki Warszawskiej), mieszkali: Michałowice k. Stradowa

Wincenty Ryszkiewicz

Wincenty Ryszkiewicz

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w tobolskiej guberni Jałutorowskom okręgu, w 1866 r. pogib

Tomasz Ryszkowski

Tomasz Jan Ryszkowski

Ur. 05.03.1844 Kraków,[1][7] zm. 16.12.1890 Kraków.[2][3]. Rodzice: * Jakub Ignacy Ryszkowski [5] [8] ur. 01.08.1798 Kraków [9] zm. 1891 Piasek par. Kraków św. Szczepan, wdowiec [17] (jego rodzice to: Franciszek Ksawery Ryszkowski [8] [9] i Elżbieta Jelonek [8] [9]) * Salomea Barbara Bojanowska [5] [8] ur. 28.11.1808 Kraków [9] zm. 1880 Piasek par. Kraków [12] (jej rodzice to Maciej Bojanowski, złotnik ur. ok. 1767 r [8] [10] [11] i Marcjanna Janiszewska ur. ok. 1779 [8] [], którzy związek małżeński zawarli 1797 r w Krakowie [11]) którzy związek małżeński zawarli 26.04.1839 r w Krakowie; Jakub był wdowcem po Nepomucenie Smoleńskiej [8] Rodzeństwo rodzone * Stanisław Grzegorz Ryszkowski - ur. 1842 Kraków [10] * Marianna Ryszkowska po mężu Maszczyńska - ślub 1872 r Kraków, mąż Józef Maszczyński [15] Rodzeństwo przyrodnie (z pierwszej żony ojca, Nepomuceny Smoleńskiej): * Elżbieta Marianna Ryszkowska po mężu Tyrkalska - ślub 1857 Kraków, mąż Andrzej Tyrkalski [13] , zm. 1902 Kraków [18] * Waleria Ryszkowska - zm. 1871 Kraków * Leon Konstanty Ryszkowski - ślub 1860 Kraków, żona Wiktoria Ewa Szubelska [14] Malarz pokojowy.[1][2] Służył jako szereg, w oddz. Kurowskiego i walczył pod , gdzie był ranny w nogę bagnetem. Później służył w oddz. Rochebruna (Langiewicza) i brał udział we wszystkich bitwach. [1] Zmarł 16.12.1890 Nowa Wieś par. Kraków św. Szczepan, w wieku 46 lat z powodu zapalenia płuc.[2][3]. Pochowany Kraków-Rakowice, kw. J, rz. 6, prawd. grób zbiorowy.[19] Żona: Karolina Zabłocka, (ślub 1876 Kraków) ur. 28.10.1856 Kraków (jej rodzice: Marcin Zabłocki i Wiktoria Krztan vel Krztońska).[3][5] Dzieci[listn] * Władysław Jan Ryszkowski - ur. 1877 [6] * Zygmunt Ignacy Ryszkowski - ur. 1880 Kraków [6] * Waleria Salomea Ryszkowska - ur 1881 Kraków [6] * Maria Amalia Ryszkowska - ur. 1884 Kraków [6] , zm. 1884 Kraków [4] * Bolesław Sylwester Ryszkowski - ur. 1885 Kraków [6] * Maria Helena Ryszkowska - ur. 1889 Kraków [6] [/listn]

Kazimierz Rytel

Zm. przed 1919, żona: Antonina, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-103

Konduktor, członek konspiracji narodowej.

Władysław Rytner

Ksiądz, proboszcz parafii w Pustelniku, ur. w 1824, sądzony od 29.02.1864 za współudział w powstaniu i niesienie pomocy powstańcom, osadzony w zamku więziennym w Siedlcach, skazany na 200 rubli kary.

Paweł Rytwicki

РЫТВИНСКIЙ Павелъ,szlachcic (дворянин Слуцкого уезда),powiat słucki,gubernia mińska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Paweł Rytwiński

szlachcic obwód Mińsk

Powstaniec z oddziału Miniewskiego i Śmiechowskiego

Pod koniec stycznia 1863 roku Bronisław Ryx przyłączył się do powstania. Jeszcze przed wyjazdem podjął decyzję o zniesieniu w dobrach Prażmów pańszczyzny i czynszów, wyprzedzając tym samym ustawę rządu carskiego z 1864 roku. W połowie maja 1863 został ranny i wyjechał z rodziną do Krakowa. W marcu 1864 roku na skutek trudnej sytuacji w Galicji małżonkowie opuścili Kraków i przenieśli się do Drezna, a następnie do Paryża.

powstaniec, ksiądz

Konstanty Ryłło

s. Tadeusza z ok. Jodki

Wincenty Ryłło

muż, 25 lat na 1868 r., chrześcijanin wileńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w tomskim okręgu, piecznik, rodziny nie posiadał

Wincenty Ryłło

Ochrzczony w wileńskiej gub.

Michał Ryński

Michał Rzadkowski

Lat 26, student chirurgii z Warszawy, a później lekarz w Węgrowie na Mazowszu. Po bitwie pod Wąsowem 15.8.1863 opiekował siłę rannymi w tymczasowym szpitalu w folwarku Zagrody pod Proszowicami.

Michał Rzadkowski

Michał Rzadkowski, ur. 27.8.1836 Daleszyce, zm. 30.10.1918 Proszowice. Syn Walentego i Teresy Smołuch (Smołuchowskiej). Ukończył Wyższą Szkołę Realną w Kielcach, po czym studiował na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie (ob. Uniwersytet Warszawski). W czasie studiów podejmował się różnych drobnych zajęć. W 1862 poznał 16-letnią Adolfinę Annę Smotrzyńską z którą, miał dziecko i wziął ślub. Córka jednak szybko zmarła. Po tym wydarzeniu małżeństwo przeniosło się do Proszowic, gdzie proboszczem był wuj Michała - ks. Smołuchowski. W tym czasie zajmował się m.in. opieką nad rannymi przywiezionymi do folwarku proszowickiego w Zagrodach, po bitwie pod Wąsowem 15.8.1863. Jego podpis widnieje na aktach zgonu rannych powstańców. Po powstaniu powrócił do Warszawy i zamieszkał przy ul. Wilczej 1696. W 1866 ukończył studia i uzyskał stopień doktora medycyny z prawem wykonywania zawodu w Królestwie Polskim. Przeniósł się do Łukowa a następnie do Węgrowa. Miał tu posadę lekarza powiatowego, a później pracował w szpitalu w Łukowie. W końcu przeprowadził się do Proszowic. Specjalizował się szczególnie w zapaleniu opon mózgowych. Publikował artykuły w czasopismach medycznych m.in. w "Medycynie" oraz "Gazecie Lekarskiej". W czasie wojny rosyjsko-tureckiej 1877 – 1879 pełnił służbę lekarską w szpitalach wojskowych w Brześciu Litewskim oraz w Odessie. Po powrocie do praktyki lekarskiej dla ludności cywilnej, doktor Rzadkowski leczył w Siedlcach i Kołbieli na Mazowszu (1879-1881), a następnie w Bełchatowie (1882-1884), Działoszycach (1884-1889) oraz w Szczekocinach (1890-1891). Następnie znowu powrócił do Proszowic. Zmarł w przededniu odzyskania przez Polskę niepodległości i został pochowany w Proszowicach. Jego grób się nie zachował Dwukrotnie żonaty: 27.11.1862 Adolfina Anna Smotrzyńska, 1873 Helena Przyłuska Dzieci z 1. małżeństwa: Józefa Michalina (ur i zm. 1863). Adolf (ur. ik zm 1864), Maria Helena (1865, mąż Mieczysław Krzeczkowski), Anna Michalina (1867), Dezyderiusz (1869, mieszkał w Odessie i Warszawie), Bolesław (1871), Stanisław (zm. 1872); z 2. małżeństwa: dziewięcioro, m.in Zygmunt (żona Helena Amalia Bac, mieszkali w Odessie i Olkuszu), Feliks (pracował w banku w Mińsku), Kazimierz, ur. 1894, zm. 1896).

Ze Starego Sącza, rzeźnik w Nowym Sączu. W styczniu 1865 sądzony przez Wojenny Sąd w Nowym Sączu za zbrodnię zaburzenia publicznej spokojności i porządku (zapewne w związku z udziałem w Powstaniu). Uwolniony z braku dowodów.

Strona z 1075 < Poprzednia Następna >