Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ur. r. 1844 w Poznaniu. Do powstania poszedł z ław gimnaz. Był w obozie pod dowodź. Younga de Blankenheim. W bitwie zwycięzkiej pod Nową wsią, w której moskali częściowo w Gople potopiono, w części do Prus wyparto, został ciężko rannym w rękę. Po kilkumiesięcznem leczeniu się, wybrał się z Poznania po raz drugi pod dowództwem Wierzbińskiego do Królestwa, lecz nie dostał się po za granicę, gdyż prusacy obóz na granicy rozbili. Po powst. poświęcił się pracy na polu przemysłu i otworzył w Poznaniu skład machin rolniczych.

Ur. 1835 Krzemienna, miejscowość w 1923: Lublin, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-25

Ur. 13.03.1841r., Wierzbnik. Inżynier wydziału powiatowego w Złoczowie, żonaty, 3 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem ukończył szkoły i był praktykantem w biurze inżyniera Jerzmanowskiego w Opatowie. Brał udział w manifestacjach w 1861r. i 1862r. Wydalił się do Szwajcarii, ale wrócił w 1863r. W czasie powstania służył u Langiewicza i Jeziorańskiego jako porucznik w Paskowej Skale odkomenderowany do zamku z 30 ludźmi dla przeprowadzenia transportu żywności, został napadnięty przez moskali ze Skały, lecz po całodziennej obronie i spaleniu zamku, zdołał ujść z 4-ma towarzyszami. Ranny odesłany został do Krakowa, skąd po krótkim pobycie powrócił do Goszczy i wziął udział w bitwach pod Grochowiskami i Sosnówką. Po zorganizowaniu się oddziału pod Grekowiczem, brał udział w bitwie pod Szklarami, potem walczył pod Kobylanką, należał do wyprawy Radziwiłłowskiej pod Miniewskim, ostatecznie wstąpił do organizacji oddz. Różyckiego. Wysłany przez Chranickiego w celu werbowania ochotników do Lwowa, został uwięziony w Brzeżanach a uciekając stamtąd złamał nogę. Deklarację podpisał 16.11.1888r.

ur. w Wierzbniku r. 1841 praktyk, techn. przydzielony do biura inżyniera pow. Jerzmanowskiego w Opatowie, brał udział w manifestacyach w r. 1861 i 1862, dopomagał następnie przy uprowadzeniu ks. Zakrzewskiego, za co został zaocznie zasądzony do rot areszt. Orenburgskich. Wydalił się z kraju z końcem r. 1861 do Szwajcaryi, skąd atoli w r. 1863 wrócił i służył w oddz. Langiewicza pod komendą Jeziorańskiego. Jako porucz. odkomenderowany w Pieskowej skale, do zamku z 30-tu ludźmi dla przeprowadzenia transportu żywności, został napadnięty przez moskali ze Skały, lecz po całodziennej obronie i spaleniu zamku, zdołał ujść z 4-ma towarzyszami. Ranny odesłany został do Krakowa, skąd po krótkim pobycie powrócił do Goszczy i wziął udział w bitwach pod Grochowiskami i Sosnówką, aź do przejścia oddziału do Galicji. Po zorganizowaniu się oddz. z 120-tu ludzi pod Grekowiczem, brał udział w bitwie pod , potem walczył pod Kobylanką, należał do wyprawy Radziłłowskiej pod Miniewskim, ostatecznie wstąpił do organizacji oddz. Różyckiego. Wysłany przez Chranickiego w celu werbowania ochotników do Lwowa, został uwięziony w Brzeżanach a uciekając ztamtąd złamał nogę. Później objął posadę inżyniera Wydziału powiatowego w Złoczowie.

ur. w Opatowie w r. 1846 służył w powstaniu jako szeregów, przy kosynierach, następnie strzelcach pod dowódz. Langiewicza i był w bitwach pod Wąchockiem, Bodzentynem, Słupią i S-tym Krzyżem.

Ur. 1846r., Opatów gub. radomska. Urzędnik przy ewidencji katastralnej w Złoczowie, żonaty, 2 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem zajmował się gospodarstwem, natomiast w czasie powstania był szeregowcem przy kosynierach, a następnie przy strzelcach. Służył pod Langiewiczem, walczył pod Wąchockiem, Bodzentynem, Słupi w Świętym Krzyżu. Deklarację podpisał 22.12.1888r.

Ur. 1847 Opatów, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: E-16

Ur. 1844 Kraków, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-608

uczestnictwo w potyczkach: lubelskie: Żyżyn 8.08.1863 ranny (poległ)

v. Brzyski, poległ w bitwie pod Żyżynem 12 Sierpnia 1863 r. (Czas Nr. 247.)

z Krakowa

mężcz. 21 lat na 1868 r., ziemianin mohylewskiej gub., warunki zesłania nieznane, z 1865 r. przebywał w Kaińsku, do 1869 r. zmarł, rodziny nie posiadał, kawaler.

szlachcic z Mohylewie prowincji.

zamordowany przez hajdamaków (starowierców) zebranych przez ajentów moskiewskich w Sołowiejówce.

Ur. 1845 Zagórów, miejscowość w 1923: Zagórów, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-511

udział w potyczkach: kowieńskie: Kiejdany 9.10.1863

ur. r. 1848 w Łączkach brzeskich, jako słuchacz 1-go roku praw, służył w oddz braci Habichtów i walczył pod Pieskową skałą, Imbramowicami i Glanowem. Po powst. ukończył studya, złożył doktorat i objął posadę notaryusza w Tarnowie.

Ur. 1843 Petrykozy, miejscowość w 1923: Gidle, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-642

Handlowiec

syn Jana, Handlowiec

Nazwisko pod którym ukrywał się po powstaniu

Słuchacz praw w Krakowie. Pod jego adres przybywali zza granicy ochotnicy do Powstania. Mieszkał na ul. Jagiellońskiej wraz z 16-letnim bratem Bronisławem.

adwokat krajowy w Krakowie, właściciel dóbr Łączki Brzeskie, uczestnik powstania w 1863 r. Zmarł 1 kwietnia 1899 r. w Mentonie we Francji po długich i ciężkich cierpieniach. Pochowany tamże 5 kwietnia.

Brzeski Mieczysław 1840-1899, w r. 1863 delegat studentów uniwersytetu do Ławy Głównej krakowskiej, werbował powstańców, uczestniczył w bitwie pod Grochowiskami, jeden z najruchliwszych „czerwonych“, uwięziony 7 V 1864 przez Austriaków i czas dłuższy trzymany w areszcie domowym, adwokat.

Akademik krakowski, uczestnik powstania, delegat do Ławy Głównej w Krakowie. Przyjmował ochotników w Krakowie. Odegrał pewną rolę przy założenia Towarzystwa Bratniej Pomocy uczniów U.J. Więziony 2 lata za udział w Powstaniu. Po powstaniu adwokat w Tarnowie i Mielcu. Zasłużony dla rady miejskiej tarnowskiej, w tarnowskim Sokole, w radach powiatowych mieleckiej i pilzneńskiej oraz w Towarzystwie Rolniczym Krakowskim.

Powstaniec 1863, więziony w Twierdzy Kijowskiej w tzw. "" i stamtąd zesłany na Syberię. Nazwisko umieszczone na tablicy pamiątkowej.

( - 1902 Barcice) - weteran Powstania Styczniowego "W Barcicach zmarł Wincenty Brzeski, weteran z 1863 r. Po zakończeniu nieszczęśliwego powstania emigrował do Londynu, póź­niej do Marsylji i Paryża, gdzie otrzymywał się z fotografji. Po powrocie do krają w 1870 r. pracował jako fotograf w Krakowie i w Nowym Sączu. Na starość przeniósł się do Barcic, gdzie założył sklepik."

Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: powiat kobryński

(Brzezińskij), mężcz. 45 lat na 1870 r., szlachcic , zesłany z pozbawieniem praw osiedlenie, z 1864 r. przebywał w tobolskim, kopista (pismowodstwo).

szlachcic

udział w potyczkach: zob. Krukowiecki Aleksander

odstawny oficer za zabicie Dolińskiego 10 lipca 1868 r rozstrzelany w rowie Aleksandrowskiej Cytadeli