Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13512

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

powstaniec styczniowy, poch. Przemyśl

Bolesław Hałaczkiewicz

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

powstaniec z oddziału Chranickiego w obwodzie tarnopolskim

Szewc, agent krakowskiej Ławy Głównej

Żale - Spis Powstańców 1863 r

Robert Herman Hefern (Heffern). Ur. 6.6.1812 Nowy Sącz, zm. 6.11.1891 Lwów. Pochodził z rodziny osadników niemieckich. Syn Józef - starosty w Samborze i Franciszki Hirsch. Siostra August, żona Erazma Strzetelskiego. Uczęszczał do gimnazjum w Samborze. Ukończył studia prawnicze we Lwowie. Członek Węglarstwa Polskiego. Brał udział w ruchach narodowych 1833-46. W 1845 skazany na śmierć i utratę szlachectwa za udział w tajnych związkach razem z Franciszkiem Smolką, Florianem Ziemiałkowskim i in.. Zostali na szczęście ułaskawieni m.in dzięki osobistym staraniom Erazma Strzetelskiego i Franciszka Kriega. W nocy z 18-19 marca 1848 ci sami ułożyli słynny adres (petycję) do władz domagając się zrównania wszystkich stanów, zwiększanie swobód, demokratycznych wyborów, zniesienia cenzury. Aktywny w czasie Wiosny Ludów i Powstania Styczniowego. Próba uruchomienia gazety "Dziennik polski", wraz z innymi, nie powiodła się z powodu zbytniej reakcyjności pisma, które według obozu białych zbyt drażniło rząd i narażało niepotrzebnie na represje. W 1863 mieszkał u niego Traugutt. Dyrektor Banku Hipotecznego we Lwowie. Pochowany na Łyczakowie. Żona Anna Liszkiewicz (Liśkiewicz) (zm. 1897 Lwów). Dzieci: Robert (ok. 1840-1857), Felicyta (ok. 1853-1893, panna).

powstaniec, student z Warszawy

ur. w Illińcach lipow. r. 1827, obywatel i sędzia pokoju pow. Berclyczowskiego. W powst. piastował urząd cywilny i urząd skarbnika. Dopomagał powstańcom przy wymarszu na punkta zborne, uchylał waity chłopskie, uratował po porażce pod Malinnikami kasę oddziału i zabezpieczył od rabunku, doręczając ją kom.it. pow. Rządu naród. Przeszło 2 lata więziony w Kijowskiej for tecy, pozbawiony majątku, został skazany na Sybir do robót, skąd po 10-cio letnim pobycie powrócił do kraju. Przeniósł się do Prus, lecz został przez rząd wyrugowany.

Ferdynand Heindrich

ur. r. 1848 we Lwowie, cukiernik, służył jako szereg, strzelców w oddz. Jeziorańskiego, Wysockiego i Czachowskiego w bitwach pod Kobylanką, Radziwiłłowem i Rybnicą. Był ranny.

Juliusz Heindrich

ur. w Brodach r. 1846, cukiernik, służył jako szereg, w oddz. Horodyńskiego, Lelewela, Ćwieka. Kozłowskiego i Gromejki. Walczył we wszystkich bitwach do stycznia 1864. Wskutek choroby, wrócił do Galicji i aresztowany, siedział w więzieniu w Rzeszowie. Kontuzyowany był 2 razy, w lewą rękę i w prawą nogę.

Ferdynand Heinrich

ur. 1833, zm. 19 V 1904, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Żyd, rodem ze Lwowa. Brał udział w powstaniu styczniowym. Jako porucznik służył w oddziałach Grekowicza, Miniewskiego (pod Radziwiłłowem), Lelewela (pod Batorzem, gdzie został ranny).

stolarz. Walczył pod dowództwem Orłowskiego, Dobrowolskiego i Ptasińskiego (Ptaszyńskiego). Uciekł do Prus, skąd przedostał się do Krakowa, gdzie zamieszkał na stałe.

ur. r. 1844 w Płocku, stolarz, służył jako podof. celnych strzelców w oddz. Dobrowolskiego i Orłowskiego i walczył w różnych potyczkach.

Alfred Hejzmann

ur. we Lwowie r. 1846, uczeń, służył jako porucz. w oddz. . Miniewskiego (pod Radziwiłłowem,) Lelewela (pocl Batorzem, gdzie był ranny). Po powst. urzędn. kolejowy.

Antoni Zygmunt Helcel

(1808-1870), konserwatywny polityk, publicysta, historyk prawa. Uczestnik powst. listopadowego. W 1848 r. poseł na Sejm Galicyjski. W 1861 r. poseł do Rady Państwa we Wiedniu

Ferdynand Heldt

of. wet. (1843) Staszowo

Ferdynand Heldt

w powstaniu oficer. Urodzony w 1846 roku w Sanoku. Do szeregów powstania zaciągnął się z b. armii austriacko-węgierskiej. Walczył pod dowództwem Komorowskiego. Był parokrotnie ranny. Wzięty do niewoli. Później został przez powstańców odbity. Za waleczność na polu chwały —— został mianowany przez Rząd Narodowy — porucznikiem.

Ferdynand Heldt

ur. r. 1848 w Sanoku, przeszedł z wojska austryac. do oddz. Komorowskiego. Ośm razy ciężko ranny, został odbity moskalom przez powstańców. Dekretem Rządu narocl. mianowany za waleczność porucznikiem.

Katarzyna Heller

właśc. domu we Lwowie

Wymieniony w raporcie żandarmerii z Ustrzyk Dolnych jako podejrzany o udział w powstaniu.

Kazimierz Hellman

ur. w Sejnach. Należał do oddziału powstańczego, z którego dobrowolnie powrócił, jednak „nie okazał prawdziwej skruchy i dawał wykrętne zeznania”. Był podejrzany, że „przyjmował w buncie szczególny udział”. Na podstawie rozporządzenia Murawiewa z 18 grudnia 1863 roku został zesłany pod ścisły dozór policji do guberni kazańskiej. Do Jardynia przybył wraz żoną Aleksandrą 1 czerwca 1864 roku. Żona wkrótce wyjechała. Zmarł 22 lutego 1920 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie. Został zweryfikowany pośmiertnie jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 658/1920

Witold Hellmand

ur. w 1839 roku w Sejnach. Walczył pod dowództwem Aleksandra Lenkiewicza „Landera”, i . W czasie walki został ranny w obie ręce. Po zatrzymaniu został zesłany do rot aresztanckich. Karę odbywał w Niżnym Nowogrodzie. Potem przebywał na osiedleniu. Po powrocie wyemigrował do Ameryki. Zmarł prawdopodobnie przed 1919 rokiem. Został zweryfikowany pośmiertnie jako weteran powstania. Pensję weterańską pobierała wdowa Bronisława z Siekluckich, która zmarła 12 listopada 1924 roku

zob. Hoeffelmeier (?)

Ze Skorczyc, wręczył w styczniu 1863 r. wójtowi skorczyckiemu, Karolowi Żakowi, zapieczętowany pakiet, który zawierał spis młodych ludzi zdolnych do noszenia broni w spodziewanej walce. Kiedy wybuchło powstanie, Rosjanie dowiedzieli się o konspiracyjnej strukturze, która miała wspierać powstańców w terenie. Do mieszkającego w Leszczynie Karola Żaka przyjechali żandarmi i zażądali wydania papierów, o których istnieniu musieli zostać przez kogoś poinformowani. Mimo wymierzonej kary cielesnej włościanin pakietu nie wydał. Dokumenty przekazał dopiero, przybyłemu później, oddziałowi powstańców, którzy powołali się na pieczęcie i znaki, jakie zawierał pakiet przekazany przez Joachima Hempla. W ten sposób siatka konspiracyjna nie została zdemaskowana i mogła wykonać zaplanowane zadania.

ur. r. 1840 w Cieplicach, syn Stanisława kapit. gward. Napoleona I., słuch. akad. techn. we Lwowie, służył jako podof. w oddz. Czechowskiego i Zapałowieża. Walczył pod Potokiem, nad Tanwią, koło Huty krzeszow., pod Tyszowcami i Tuczępami, gdzie otrzymał kontuz. Później był przeznaczony na poruczn. w formujących się kadrach kawaleryi. Po powst. inżynier. Umarł w r. 1892.

Władysław Hempel

ur. r. 1837, syn Stanisława kapit. gward. Napoleona I., porucz. wojsk austr., służył jako kapit. oddz. Czechowskiego i Zapałowicza Walczył pod Potokiem, nad Tanwią, pod Hutą krzeszow., Tyszowcami i Tuczępami. Ranny pod Hutą krzeszow. w skutek tej rany i upływu krwi, popadł w suchoty i zmarł w i lata po powstaniu.

ppro. (1842) Pierzchnica

Józef Hendrychowski

ur. w Pułtusku r. 1840, urzędn. kasy gubern. w Lubliuie. Z początku pracował w organiz. przy boku naczel. miasta Lublina. Po wyjściu do powst. został aresztowany: uwolniwszy się walczył pod Parczewem. AA" lutym 1864 przeszedł granicę austr. i otrzymał posadę urzędn. Rady powiatowej.

Wojciech Hendzel

(1839 - 29 X 1914), urodził się w Kołaczycach. Walczył w wielu bitwach powstania, ranny przeszedł do Galicji. W Tarnowie prowadził warsztat szewski, zmarł na czerwonkę

Wojciech Hendzel

Uczeń z Jarosławia biorący udział w powstaniu styczniowym.

Wojciech Hendzel

ur. w Kołaczycach r. 1839, szewc, służył w oddz. Czachowskiego, Jordana, Zapałowicza, Wierzbickiego i Lelewela. Ranny był pod Komorowem.

Teodor Heneczek

Ur. 16.4.1817 Częstochowa, zm. 10.11.188 Netrebka. Chcą uniknąć poboru carskiego w 1837 przeniósł się na Śląsk. Prowadził drukarnię w Pyskowicach i Piekarach. Wydawał książki i czasopisma religijne. W 1862 w jego drukarni wydawano ulotki patriotyczne wzywające do walki z Rosją. Tu została też wydrukowana lewicowa broszura "W tył" dla środowiska krakowskiego. Nie jest znany pełny zakres działalności - lecz tylko ten ujawniony przez rewizję. Po powstaniu chcąc zatrzeć ślady działalności przeniósł się w sanockie. Kupił majątek Propcisne, a po kilku latach zmienił go na Netrebkę. Tam spędził ostatnie lata życia. Pochowany Nowosielce Kozickie - przy kościele. W 1999 została ustawiona tam nowa płyta.

Dionizy Henkiel

Dyonlzy Henkiel

ppro. (1841) Warszawa

Teodor Henneczyk

Właściciel drukarni w Piekarach, w której drukowane były ulotki nawołujące do wystąpień przeciwko caratowi.

powstaniec styczniowy lat 46 z Tarnowa, krawiec, skazany w 1864 r przez C.K. sąd wojenny w Tarnowie "za zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej" na 3 miesięce wiezienia.

Edward Henschel

Konstanty Henszel

( 1840 – 1902) – Powstaniec Styczniowy [1] „Dnia 17 b.m. zmarł w Paryżu dr. Konstanty Henszel, wychodźca z 1863 r., rodem z Litwy. Urodził się w 1840 r., nauki gimnazjalne odbył w Wilnie, uniwersyteckie w Moskwie. Przybywszy na emigrację, poświęcił się studjom medycyny i uzyskał stopień doktora na fakultecie paryskim. Oddał się praktyce lekarskiej w Paryżu, był doktorem „Assistance publique” IV okręgu, oraz Towarzystwa dobroczynności dam polskich. Ceniony był przez wiele rodzin polskich dla swej wiedzy i staranności. Brał udział w sprawach emigracyjnych, był najstarszym członkiem rady instytucji „Czci i chleba”. Dotknięty od lat wielu ciężką chorobą, pracował jednak w swoim zawodzie i niósł pomoc lekarską Polakom”

Strona z 338 < Poprzednia Następna >