Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13492

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Ignacy Hrehorowicz

ur. 1840, zm. 1921, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Ignacy Hrehorowicz

ur. r. 1840 w Mogielnicy, student, służył jako szereg, w oddz. Horodyńskiego i Komorowskiego. Walczył pod Radziwiłłowem i Poryckiem Po 6-cio rniesięćznem więzieniu, wstąpił do austr. armii i dosłużył się stopnia pułkownika.

Hrucki v. Chrucki, ХРУЦКIЙ Леонъ,szlachcic (дворянин Дриссенского уезда),zajmował się rysunkiem ? (занимался в Минской губернии чертежной.),gubernia witebska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Stanisław Hrucki

Hrucki v. Chrucki, ХРУЦКIЙ Станиславъ,szlachcic (дворянин),służył w Urzędzie Marszałkowskim szlachty powiatu wileńskiego (состоял на службе в канцелярии Виленского уездного предводителя дворянства.),gubernia mohylewska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Izydor Hrycewicz

(Kasper) duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: witebska, miejsce zsyłki: permska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ppro. (1843) Międzyrzec

Napoleon Hryniewicki

ppro. (1841) Hryniewicze Małe

(pseudonim), żandarm narodowy, przydzielony do oddz. Horodyńskiego, brał udział w wyprawie na Radziwiłłów.

Powstaniec styczniowy, internowany w Teltsch z Mieczysławem Borowskim, Wincentym Bardeckim i Trzcińskim.

Karol Hryniewiecki

(1841-1929) Uczestnik Powstania, później biskup wileński, arcybiskup Perge

Michał Hryniewiecki

Wieś Białosuknie, par. Goniądz. Skonfiskowano mu 19,20 dziesięcin ziemi9\ Jakiś Michał Hryniewicki syn Jana, włościanin z guberni grodzieńskiej, został odnotowany na Syberii w okręgu omskim. Pracował tam jako szewc

Waclaw Hryniewiecki

ppro. (1844) maj. Ancuty

Justyn Hryniewski

ppro. (1840) Grabowiec

ur. r. 1844 w Woli Duchackiej kadet austr. służył jako kapitan w oddz.: Chmielińskiego, Zaborowskiego i Iskry. Walczył pod Szczekocinami, Koniecpolem i widełkami. Pięć razy ranny, został wywieziony, na posielenie do Jenisiejskiej gnber. Po powrocie do kraju r. 1868 urzędnik kolejowy

(10.04.1844 - 1904 Kraków) - Powstaniec Styczniowy [1] "Starszy rewident kolei państwowych. Śp. Hubert jako zbieg z austriackiej szkoły kadetów, walczył w szeregach powstańczych w r. 1863 jako oficer pod komendą Zborowskiego. Następnie przydzielony do kawalerji Bończy dostał się do oddziału Chmielińskiego, wreszcie Iskry (Sokołowskiego). Jako kapitan, ranny, dostał się do niewoli koło Olkusza. Zasądzono mu zrazu na 18 lat katorżynych robót zniesiono wyrok w tobolsku na "posilenie". Amnestjonowany z końcem 1868 r powrócił do kraju, gdzie wstąpił w służbę kolejową i jako wzorowy urzędnik dosłużył się wyższego stopnia. Zmarły pozostawił 4 synów." [1] Urodził się 10.40.1844 r [2] w Woli Duchackiej [3] [obecnie część Krakowa - Podgórze] Ślub - żona Leontyna Grabowska [2] Zmarł 01.06.1904 r [2], [3] Kraków - Piasek [3] Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie Dzieci 1_Zofia Adolfina Hubert - 01.01.1882 [2] - 21.11.1888 Kraków - Kleparz [4] 2_? 3_? 4_? 5_?

ur. w Krakowie r. 184?, malarz pokojowy, służył jako szereg w odclz. Kurowskiego (jpod Miechowem), Langiewicza w batal Rochebruna, we wszystkich bitwach, Wysockiego (pod Radziwiłłowem), Tetery (pod Igołomią). Następnie areszt w Krakowie został zasądzony na rok ciężkiego więzienia w Nowym Sączu.

Ur. 1812 Knihynicze. Zm. 10.4.1881 Lwów. Syn Dionizego i Julii Garwolińskiej. Właściciel dóbr w Nakwaszy. Powstaniec Listopadowy - ochotnik w oddziale Dwernickiego, ranny pod Boremlem. Zesłany na 2 lata na Kaukaz. W Powstaniu Styczniowym organizator powstańczy. Członek Komitetu Galicji Wschodniej i Wydziału Wykonawczego. Na jego polach i w jego lasach ćwiczyli powstańcy z oddziału Horodyńskiego przed wyprawą na Radziwiłłów. Później naczelnik obwodu złoczowskiego. Poseł na Sejm Krajowy. Współzałożyciel liberalnego "Dziennika Polskiego". Żona: Aniela Sierakowski (ślub 1849).

pracował w organiz. w komitecie lwowskim.

(ur. 1814), właśc. ziemski w Galicji, w 1863 r. członek Kom. Galicji Wsch. i Wydziału Wykonawczego, później poseł na Sejm i do Rady Państwa X, XXVI

h. Korczak, uczestnik Powstania z 1863 roku

h. Korczak, ur. 1841, zm. 1911. Uczeń szkoły w Dublanach, uczestnik partii i . Osiedlił się w Rudnikach. Pracownik kolei warszawsko-wiedeńskiej.

Z Pilicy. Wcielony do 1 plutonu kawalerii w stopniu podchorążego w Ojcowie.

Tadeusz Hubiński

mieszkaniec Złożeniec, wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny

dr., ur. r. 1840 w Pieniążkach, akademik, pracował w organizacji powstańczej "Ławy" w randze setnika i w tym charakterze wstąpił do oddziału Kurowskiego i dowodził plutonem kosynierów w bitwie pod Miechowem. Ranny, powrócił do Krakowa. Powtórnie poszedł pod komendę Miniewskiego jako szereg, żuawów i walczył pod . Po powrocie do' Krakowa pracował dalej w organizacji jako sekretarz oddziału akademickiej młodzieży, lustrował w Krakowie oddziały organizujące się i wysyłał je w miejsce przeznaczenia. Po powstaniu adwokat.

Zygmunt Hulanicki

(?-1882 lub 1895) Pochodził z Rusi. Skazany na ciężkie roboty przebywał prawdopodobnie w Aleksandrowsku (okr. ner- czyński). Po zwolnieniu z robót i przejściu do kategorii osiedleńców zamieszkał w Irkucku. Pracował w bufecie restauracji hotelu dzierżawionego przez M. Baczenasa i K. Trepkę. Zmarł nagle w miejscu pracy.

ur. r. 1844 w Król. polsk. w Korsinie, uczeń gimn.. służył w oddz. Mielęckiego. Korytkowskiego i Wolskiego. Walczył pod Bieniszewem. Dobrosołowem i Dalkowem. Ranny pod Bieniszewem w lewy łokieć pałaszem, w nogę kulą, pod Dobrosłowem, kulą w prawe ramię. Po powst maszynista.

franciszek Humnicki

ppro. (1846) Warszawa

Karol Humowiecki

Schronisko dla weteranów powstania styczniowego w Krakowie.

Karol Humowiecki

Ur. 3.11.1842 Szczekociny[3], zm. 23.1.1933 Kraków. Syn Franciszka i Anny Lubanda.[3] Walczył w oddziałach jako szeregowy. Po powstaniu mieszkał w Krakowie. Członek Towarzystwa Weteranów. Stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: V-29.[6] W marcu 1932 odznaczony Krzyżem Niepodległości z mieczami.[5] Postać często spotykana w Krakowie, rozpoznawalny z racji na swoją wielką białą brodę. Często bywał w Przytulisku Weteranów i pojawiał się na uroczystościach patriotycznych w odrodzonej Polsce. Pochowany w Krakowie, na Rakowicach w kw. Ra w mogile weteranów.

Józef Ludwik Hunkiewicz

ppro. (845) Gomuniec

Ludwik Hunkiewicz

ur. 1845 Jedleczna, k. Radzymina. Służący we dworze. Brał udział w walkach oddziału Dionizego Czachowskiego. Ranny, po wyleczeniu ran emigrował. Powrócił po ogłoszeniu amnestii i osiadł w Częstochowie. W 1930 odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami. zm. 23.12.1933. Pochowany na cm. Kule w Częstochowie.

Władysław Hunkiewicz

ur. 1844 zm. 6/11 1907

Henryk Leopold Hupczyc

Ur. 1837, zm. 8.12.1903 Kraków. Powstaniec Styczniowy. "Żołnierz wojsk polskich i członek Tow. weteranów polskich z roku 1863/4 urzędnik Wydziału Krajowego, zmarł w Krakowie w 66 r. życia" Pochowany w kwaterze weteranów R na Rakowicach.

Henryk Leopold Hupczyk

ur. r. 1837 w Milówce, handlowiec, pracował w organiz we Lwowie. Po powst. urzedn. Wydziału krajowego.

Stanisław Hurkowski

ppro. (1841) Rdzuchów

Stanisław Husarski

Lekarz, w szpitalu w Szczuczynie opiekował się rannymi powstańcami.

Wincenty Huściłło

(Gościłło) 1825-1863, pochodził z powiatu sokólskiego z miejscowości Łubianka. W latach 1844-1845 był uczniem Gimnazjum Białostockiego. W powstaniu pełnił rolę kwatermistrza w partii O. Duchińskiego. Odznaczył się w bitwie pod Waliłami (29.04.1863r.). Poległ pod Gródkiem 2.08.1863r.

mieszkaniec Mielca, uczestnik powstania styczniowego 1863 r. Walczył w oddziale majora Jana Popiela. W bitwie pod Komorowem został ranny i leczył się w szpitalu w Stopnicy.

(rusin), ur r. 1837 w Laszkach górn. woźnica, służył w oddz. Sienkiewicza Walczył pod Poryckiem i Baraniemi peretokami.

Błażej Hyszko

(zm. 1918r.), uczestnik Powstania Styczniowego. Spoczywa w Wieliczce w kaplicy rodzinnej w kwaterze XIV

Strona z 338 < Poprzednia Następna >