Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 42799

Strona z 1070 < Poprzednia Następna >

Jelisiej Bukiewicz

Handlowiec kowieńskiej prowincji.

Еlisiej Bukiewicz

mężcz. 33 lata w 1868 r., mieszczanin kowieńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w tomskim okręgu, domochozjain, wziął zasiłek na kupienie domu, rodziny nie posiadał.

Wincenty Pietrowicz Bukinicz

szlachcic kowieńskiej prowincji

Paweł Bukowczyk

towarzysz sztuki drukarskiej we Lwowie, poległ w końcu Grudnia 1863 r. w Sandomierskim. Imionospis Stupnickiego pisze, że zginął w 1864 nie podając daty i miejsca.

Paweł Bukowczyk

z Mościsk, lat 19 mający, jak twierdzą wzięty pod Tuczapami ranny, ma być uwięziony w Warszawie. Jaki los jego?

Więzień cytadeli warszawskiej. mieszczanin z Mokran pow. bialski, lat 43. Katolik, żonaty, ma dwoje dzieci. Aresztowany w Mokranach 26 marca za "znajdowanie się w bandzie". W kwietniu skazany na "roboty publiczne w Rosji". 28 kwietnia odesłany do Warszawy. (B-31).

Artur Florentyn Bukowiecki

Data urodzenia: 10 październik 1835 r. Miejsce urodzenia: Stary Młyn parafia Sobota Data śmierci: 1913 r. Pochowany Łowicz, cmentarz rzymskokatolicki Grób jest wpisany do Ewidencji grobów weteranów walk o Wolność i Niepodległość, prowadzonej orzez IPN. Stopień wojskowy: szeregowy Syn dzierżawcy młyna Tomasza i Józefy z Sobczyńskich. Ziemianin. Mieszkał w Parzycach gmina Chociszew. Do Powstania poszedł wraz z bratem Aleksandrem. 27 grudnia 1864 przeprowadził się do wsi Lisice gmina Leśniewice powiatu konińskiego w Wlk. Księstwie Poznańskim.

Stanisław Bukowiecki

uczeń szkoły wojskowej w Cuneo zginął jako rotmistrz w nieszczęśliwej bitwie pod .

Teodor Bukowiecki

Data urodzenia: 3 listopad 1840 r. Miejsce urodzenia: Walewice parafia Bielawy Data śmierci: 11 listopad 1920 r. Miejsce śmierci: Joniec powiat płoński Stopień wojskowy: szeregowy Syn młynarza Antoniego Bukowieckiego i Józefy z Kubickich. Młynarz. Awansowany w II RP do stopnia podporucznika. Żonaty z Salomeą Hojer w Łowiczu w 1870 roku. Mieszkali w Sochaczewie, w Ziąbkach parafia Bolimów, w Kompinie gmina Nieborów i w Jońcu w powiecie płońskim. Salomea zmarła w Kijowie. Teodor w Jońcu. Pochowany na cmentarzu Emaus w Łowiczu

Teodor Bukowiecki

Ur. 1840 Walewice, miejscowość w 1923: Warszawa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-414 [1] Urodził się 03.11.1840 Walewice par. Bielawy [2] Urodzenie zgłosił jego ojciec w obecności świadków: Konstantego Łączyńskiego syna dziedzica dóbr Walewice i Józefa Dzimińskiego burmistrza miasta Bielawy [2] Rodzice: 1__Antoni Bukowiecki [2] - ur ok. 1794 r. [3] ok. 1800 r [2] Świdrówki [3]- młynarz z młyna w Walewicach [2], w 1840 r lat 40 [2] 2__Józefa Kubicka [2] - ur ok 1807 r [3] ok. 1810 r. [2] Psary [3] ; w 1840 r lat 30 [2] __ślub 24.10.1827 r Stary Waliszew [3], On młynarz lat 33 , Ona lat 20 [3] Dziadkowie: 1.1__Błażej Bukowiecki [3] 1.2__Weronika [3] ___ślub 2.1.__Mateusz Kubicki [3] 2.2__Julianna [3]

Izabela Bukowska

naczelnik parafialny w powiecie poniewskim, na parafię Poszołacką, siostra Henryka, pomagała powstańcom, pod koniec roku 1863 aresztowana i uwięziona, dzieki staraniom rodziny pozostała w kraju

siostra Henryka, pomagała powstańcom, pod koniec roku 1863 aresztowana i uwięziona, dzieki staraniom rodziny zwolniona, wyjechała do Francji i tam wyszła za mąż za doktora Gerszyńskiego

udział w potyczkach: wileńskie: Łabonary 21.05.1863

służył w oddziale Albertusa zginął pod Kołtynianami w Święciańskiem 21 Maja 1863 r. (Gł. Nr. 39. Cz. Nr. 132).

БУКОВСКIЙ Адамъ,szlachcic (дворянин) powiatu poniewieskiego (Поневежского уезда),posiadał w tym powiacie majątek Koukle ? (В этом же уезде имеет имение Коукле.),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

szlachcic kowieńskiej prowincji

Ziemianin kowieńskiej guberni, zesłany z pozbawieniem praw na służbę wojskową, służył w IV liniowym bat., w 1868 r. wyjechał w Tambowskuju gub., kopista (pismowodstwo).

Adam Michał Bukowski

Ur. 1840 Rudki, miejscowość w 1923: Skoki pow. Węgrowiecki, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-705

Aleksander Bukowski

więziony w twierdzy dynaburskiej

Antoni Bukowski

Ur. 1812, zm. 26 lutego 1887, Powstaniec Listopadowy, 1848 i Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz staromarciński Przeniesiony na Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan

Emil Antoni Bukowski

[herb=Osorya]Emilian Antoni Bukowski. h. {{Osorya}}, ur. 1.11.1843 Broniszów, zm. 27.4.1912 Michałowice (k. Stradowa). Syn Ignacego Andrzeja[4] i Teofili Żwan Brat jego ojca - , za udział w Powstaniu stracił majątek Swoszowice k. Proszowic i został zesłany na Sybir. Pochodził z rodziny o głęboko zakorzenionych tradycjach patriotycznych, dzierżawiącej wieś Swoszowice k. Broniszowa i Kazimierzy Wielkiej. Wedle staropolskiego zwyczaju chrzestnymi jego byli ubodzy - dziad Tomasz Kwaśny i babka kościelna - Rozalia Saladrzyn. Był czynnym uczestnikiem Powstania Styczniowego. Za udział rodziny w Powstaniu wieś Swoszowice została odebrana. Właściciel majątku Cieszkowy i Michałowice. W swoim majątku w Cieszkowych posiadał pomnik z zegarem słonecznym, upamiętniający Powstanie, wystawiony przez poprzedniego właściciela - również Powstańca 1863 Został pochowany w Stradowie. Żona: Józefa Franciszka Bukowska Dzieci: 20.4.1900 synowie otrzymali potwierdzenie wpisania do "księgi genealogicznej szlachty oddziału kieleckiego obok swych przodków".[5] * Karol, ur. 1871 - żona Janina Ryszkiewicz - córka - powstańca * Jan Rafał, ur. 1872 - żona Zofia Henryka Bolesława Ryszkiewicz, siostra Janiny (ich syn Jerzy był rektorem Politechniki Warszawskiej), mieszkali w Michałowicach k. Stradowa * Stefan, ur. 1878 * Jadwiga, ur. ok. 1888, zm. 1890 Michałowice

Franciszek Bukowski

Zm. przed 1919, żona: Julia, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-200

Henryk Bukowski

(1839-1900 Sztokholm), polski antykwariusz, uczestnik Powstania Styczniowego 1863, emigrant polityczny, w 1870 roku założył w Sztokholmie znany antykwariat, który istnieje do dziś jako Dom Aukcyjny Bukowskis i który za jego życia odgrywał rolę polskiej stacji naukowej w Szwecji, aktywnie wspierał polskie muzeum w Rapperswilu (Szwajcaria) oraz muzea i biblioteki w Krakowie, był członkiem Ligi Polskiej.

Henryk Bukowski

"Znany archeolog, jeden z założycieli Muzeum Narodowego w Rapperswilu, zm. 12.04.1900 w Sztokholmie w 62 roku życia. Zmarły brał czynny udział w powstaniu 1863, a następnie wyemigrował do Szwecji, i tam oddał się studiom archeologicznym, Na wystawie wiedeńskiej w roku 1873 zbiory Bukowskiego zwracały powszechną uwagę. Muzeum Narodowe w Rapperswilu ma mu wiele do zawdzięczenia. Zmarły urodził się w Kaukle, gub. kowieńskiej. Zgon jego osierocił córkę, panią Marię Harajewiczową, żonę lekarza i liczną rodzinę w Królestwie i prowincjach zabranych. W Szwecji był bardzo popularny. Prawdziwym był dobrodziejem młodzieży polskiej kształcącej się za granicą" "Goteborg Handels-Sjofartstiduino" pisze: Jako emigrant przybył tu po ostatnim polskim powstaniu w 1864r. Tutaj znalazł przytułek i jakoby nową dla siebie ojczyznę. Wkrótce też ukochał nasz kraj nie zapominając jednakowoż swej pierwszej miłości do swej ukochanej a nieszczęśliwej Polski. (...) Wszystko dotyczące historii swojego kraju cokolwiek mógł dostać nabywał. W odbudowanie Ojczyzny silnie wierzył 'Jeszcze Polska nie zginęła' mawiał dopóty kraj i naród ma w sobie siłę uprawiania samodzielnie literatury i sztuki. (...)"

Henryk Bukowski

Ur. 6.1.1839, zm. 11.3.1900 Sztokholm. Syn Adama i Izabeli Bortkiewicz. Brat Michała. ""

Henryk Bukowski

Musimy upamiętnić bolesną stratę, jaką poniosła polska emigracja w osobie Henryka Bukowskiego, który zmarł nagle w Sztokholmie w wieku 62 lat, 11 marca 1900 roku. Urodził się w guberni kowieńskiej w Kaukle, jako syn Adama Bukowskiego i Izabeli Bortkiewicz. Studiował prawo na Uniwersytecie Moskiewskim, brał czynny udział w powstaniu 1863 roku w oddziałach Dłuskiego-Jablonowskiego i ks Mackiewicza, a następnie schronił się w Szwecji, gdzie jako antykwariusz zyskał wielką sławę i majątek, który hojnie wykorzystał, wspierając liczne instytucje polskie zarówno w Polsce, jak i na emigracji. Muzeum Rapperswyll jest mu winne znaczną część swoich zbiorów; był wiceprezesem zarządu muzeum. Był również członkiem honorowym naszego Stowarzyszenia i jako taki zasługuje na naszą serdeczną i wdzięczną pamięć. Cześć jego pamięci!

Henryk Bukowski

uczestnictwo w potyczkach: kowieńskie: Puszałaty 24.09.1863, Kiejdany 9.10.1863

Zm. przed 1919, żona: Róża, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-57

Juliusz Bukowski

inżynier-technik. Urodzony w 1844 roku w Sawczynie, powiatu Sokalskiego. Jako student politechniki Lwowskiej zaciągnął się w szeregi powstania. Walczył pod dowództwem generała Wysockiego, biorąc udział w bitwie pod Radziwiłłowem. Po powstaniu był profesorem techniki we Lwowie.

Konstanty Bukowski

h. Ossorya z Nozdrzca, 281. dzierżawca dóbr, uwolniony z braku dowodów. Skazany za "zbrodnię zaburzenia spokojności publicznej według par. 66 c.k.k." przez Sąd wojenny we Lwowie, w miesiącu czerwcu 1864.

Konstanty Bukowski

h. Osoria, hr. nr. r. 1836 w Nozdrzcu, dzierżawca dóbr, służył w oddziale Jeziorańskiego jako kapitan 6-tej komp. i walczył pod Kobylanką. Ranny, pracował następnie w organiz. we Lwowie i w Samborze. Po powstaniu urzędnik pocztowy. j

Konstanty Bukowski

Konstanty Ossoria z Bukowa Bukowski urodzony w roku 1836. w Nozdrzcu w powiecie sanockim, zmarł w Haliczu dnia 25. grudnia 1907. W roku 1863. będąc dzierżawcą dóbr Putiatycze porzucił całe swoje mienie i wstąpił w szeregi powstańcze do oddziału generała Jeziorańskiego jako komendant 6. kompanii piechoty. W bitwie pod Kobylanką wziął czynny udział i położył w niej znaczne zasługi, Po powstaniu słuchał prawa jako nadzwyczajny słuchacz lwowskiej wszechnicy, następnie wstąpił do służby rządowej jako praktykant pocztowy. W roku 1877 został pocztmistrzem w Haliczu, gdzie już cały swój żywot przepędził. Do samej śmierci brał czynny udział w życiu obywatelskem, służąc zawsze sprawie narodowej Żyjąc skromnie i oszczędnie, w sprawach narodowych był zawsze wzorem ofiarności. Gdy w Haliczu zaprowadzono rządowy urząd pocztowy zamianowano go starszym oficjałem. Przy przenoszeniu go w stan spoczynku nie uwzględniono mu lat służby odbytej w charakterze poczmistrza. Nie wystarczające na utrzymanie rodziny pobory i troska o zaopatrzenie wdowy i syna sprawiły, że czem raz bardziej na zdrowia zapadał a wreszcie zmarł w 71. roku życia. Cześć jego pamięci.

Maciej Ignatiewicz Bukowski

Michał Bukowski

16.4.1888 zmarł w Paryżu mając lat 44. syn Adama właściciela dóbr Kaukli na Żmudzi i Izabeli Bortkiewicz .Z ławki uniwersytetu w Moskwie , mając lat 18, pospieszył do powstania w r.1863 , gdzie się odznaczył odwagą i męstwem. Po upadku powstania wyjechał za granicę. W Paryżu założył fabrykę kwiatów . Nabył willę Maurecourt i tu zmarł po długich cierpieniach. Ceniono go a powodu szlachetnych uczuć i dobroci serca. Maił kilku braci, z których każdy spłacił dług Ojczyźnie. Dwóch skończyło żywot na Syberii.

Michał Bukowski

16.4.1888 zmarł w Paryżu mając lat 44. syn właściciela dóbr Kaukli na Żmudzi. Z ławki uniwersytetu w Moskwie , mając lat 18, pospieszył do powstania w r.1863 , gdzie się odznaczył odwagą i męstwem. Po upadku powstania wyjechał za granicę. W Paryżu założył fabrykę kwiatów . Nabył willę Maurecourt i tu zmarł po długich cierpieniach. Ceniono go z powodu szlachetnych uczuć i dobroci serca. Miał kilku braci, z których każdy spłacił dług Ojczyźnie. Dwóch skończyło żywot na Syberii.

Syn Jana i Magdaleny Łodzińskiej. Ur. 5.1.1812 Sanka, zm. 21.10.1882 Olkusz. Żołnierz powstania styczniowego, właściciel Klucz i kilku sąsiednich wiosek, jest pochowany na starym cmentarzu w Olkuszu. Za insurekcję 1863 r. odebrano mu majątek, a jego samego wywieziono na Syberię. Po latach wrócił z zesłania. Żonaty dwukrotnie: Anna Drzewiecka i Anna Maria Ślaska. 5 dzieci.

Stanisław Bukowski

mężcz. 29 lat na 1868 r., mieszkaniec wileńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1864 r. przebywał w Tomsku, rodziny nie posiadał, kawaler.

Stanisław Bukowski

mieszkaniec wileńskiej guberni

Stanisław Bukowski

szlachcic Wilno województwo

Strona z 1070 < Poprzednia Następna >