Powstanie Styczniowe - uczestnicy

powstaniec

Otrzymał awans na stopień kapitana jazdy (w woj. mazowieckim), rozkazem Rządu Narodowego z dn. 20.04.1863

Ur. 01.02.1820 Sambórz par. Święcieniec [2] powiat płocki [2] [3] Zm. 17.03.1864 r Warta [2] Syn Antoniego Szczęsnego, furmana we dworze w Sambórze [2] i Anny Sikorskiej. [2] Kiedyś ekonom w Sambórze [2] Jako kawaler lat 27, ekonom w Regułach Dużych, zawarł związek małżeński 11.07.1847 w m. Raszyn [4] Jego żoną została Daniela Gutowska (jej rodzice Antoni Gutowski i Marianna) [4]W 1863 r. mieszkał w Rossoszycy [2] Powstaniec styczniowy, lat 43 [1] Wykonano na nim wyrok wojenny 17.03.1864 r w Warcie[2] Pozostawił żonę Dominikę Gutowska [2] i przynajmniej piątkę dzieci: najstarsze ok. 6-letnie, najmłodsze miesięczne. [5] [6] [7] [8] [9]Pochowany: Warta, cmentarz przy ul. Świętojańskiej w mogile zbiorowej powstańców styczniowych. [1]R o d z i n aDzieci:* Ludwika Szczęsna - ur. ok. 1848 Reguły [6[ zm 1859 Rossoszyca [6] * Julian Szczęsny - ur ok. 1853 Bilin [6] zm. 1857 Rossoszyca [6]* Marianna Szczęsna po mężu Taraszewska - ur 1857 Rossoszyca [5] - ślub 1873 Rossoszyca [8] (mąż Antoni Taraszewski [8]) * Stanisław Szczęsny - ur 1858 Rossoszyca [5] - ślub 1884 Rossoszyca [8] - zm. 1908 Mogilno par. Rossoszyca, maż Rozalii Zaworskiej [6] * Antonina Szczęsna po mężu Rudecka - ur 1860 Rossoszyca [5] - ślub 1880 Rossoszyca [8] (mąż Franciszek Rudecki [8]) * Klet ? Marcelin Szczęsny - ur 1861 Rossoszyca [5] - ślub 1894 Szadek [10] (żona Apolonia Matusiak [10]) - zm. 1915 Krobanów par. Marzenin [7] * Ignacy Konrad Szczęsny - ur 07.02.1863 Rossoszyca [5] - ślub 1890 Zduńska Wola [9] (żona Józefa Janiak vel Witczak, wdowa [9])

uczest. spisku i więzień stanu z r. 1844 był w czasie powst. w r. 1863 pełuomoc. hr. Adama Potockiego i mieszkał w dobrach Staszowskich . Obaj gorąco oddani sprawie naród. Okólski należał do ludzi pełnych wiary w przyszłość narodu, całe życie ofiarował tej idei. W czasie powst, pracował w organiz. woj. Sandomierskiego wraz z Skotnickim, Piotrowskim, Glesmerem, ks Brzozowskim i innymi Przewóz broni po wielokroć był mu powierzonym. Zaopatrywał w żywność obóz Langiewicza. przebrańy za handlarza świń Marcina Chmielę w czasie jarmarków w Słupi, Domaradzu, Iłży i innych miasteczkach w pasie Swiętokrzyzkim, w których sprzedawał pozornie wędliny, by je dostawić potem do oddz. Wymieniony Marcin Chmiel i Antoni Jelc, dzielnie mu pomagali. Gdy Langiewicz przyszedł do Staszowa, Okólski rozkwaterował i rozprowiantował cały oddział i był obecny z bronią w ręku w czasie ataku na Staszów, mimo próśb Langiewicza aby się nie narażał, bo oddziałowi wielkie oddaje usługi, większe niż służbą wojskową. Dom Okolskich pełen był zawsze powstańców, to spieszących w szeregi, to zebranych dla narady, to rannych, lub wypoczywających. Bewizye sypały się na dom: w jednym miesiącu było ich kilkanaście, ale życzliwa służba udaremniała zawsze poszukiwania, wypuszczając do ogrodu przez okno po drabinie powstańców, kryjąc ich w zawalonej i opuszczonej lodowni. Z okazyi tych rewizyi poznał się bliżej Okólski z pułk. Zwierowem, którego podejmując u siebie. zjednał serce i ten srogi dla wszystkich człowiek, niejedną, przyjazną usługę mu oddał. Po bitwie pod Komorowem, dostał od Zwierowa list żelazny, że mu wolno zabrać wszystkich rannych, których około 100 umieścił w szpitalu S. S. miłosierdzia w Kurozwękach. Poległych pochował uroczyście na cmentarzu w Beszowej. Rannych z Kurozwęk wykradał, gdy przychodzili do zdrowia, używając zozlicznyeh przebrań i podstępów. Do r. 1867 utrzymał się Okólski w Królestwie, opłacając chwilowem więzieniem i kontrybucyami swoją wolność. W tym czasie odkryto, że broń dostawiał i gdzie ją przechowywał. Zwierów dał znać, że go będzie aresztować, więc spakowawszy kuferek tylko, tejże nocy jeszcze przebył granicę. Z resztek ocalonego mienia kupił wioskę Zawadka w Jasielskiem i tam żywota uczciwego dokonał r. 1869.