Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. 30.05.1844 r w m. Kostrzyn par. Pełczyska, w Kieleckiem. Syn Szymona (Powstaniec Listopadowy, syn Kazimierza i Petroneli Targowskiej) i Honoraty Weryha-Darowskiej (c. Michała i Magdaleny Kadłubskiej). Brat Ludomira, Mieczysława i in.W Powstaniu działa w oddziale Żuawów dowodzonym przez jego brata w zgrupowaniu Oksińskiego.Po powstaniu gospodaruje w majątku Nagorzany w Porszowskiem. Sędzia gminny, prezes Rady Macierzy, delegat, później radca Dyrekcji Głównej Tow. Kred. Ziemskiego. [3] Ślub 1871 Biórków Wielki [4] [obecnie woj. małopolskie] Żona: Bronisława Lenczewska [1], [2] (jej rodzice Maksymilian Lenczewski [4] i Urszula Filipowska [4]) Dzieci: - Lucyna Urszula (ur. 1872 Nogorzany)[5] zam. Józef Thugutt), - Wacław (ur i zm. 1873 Nagorzany)[5] - brat bliźniak Jerzego - Jerzy (ur 1873 Nogorzany) [5] - brat bliźniak Wacława- Maria Wanda (ur. 1875 Nogorzany par. Kościelec, zm. 1896 Nogorzany par. Kościelec) [5]zm. 19.2.1914 Nagorzany. [1], [2] lub 13.02.1914 Warszawa [3] "Był zmarły żywym i pięknym wzorcem pracy cichej a żarliwej. niezłomna stałość przekonań, kryształowa czystość charakteru, serce odczuwające żywo wszelką niedolę zjednały mu w bliższej i dalszej okolicy szczerą sympatię i niekłamane na istotnym szacunku oparte uznanie" [3]Pochowany: Kościelec pod Proszowicami (wraz z żoną).

Ur. 13.2.1839 Gabułtów. Syn Szymona (powstańca listopadowego) i Honoraty Weryha-Darowskiej. Kształcił się na pensji ks. Jędrzejewskiego w Kościelcu a następnie do gimnazjum w Radomiu. Następnie pomagał ojcu w zarządzaniu majątkami: Niezwojowice, Baranów, Nagorzany. 2 lata studiował agronomię we Francji. Zostaje samodzielnym dzierżawcą dóbr w Rudzie Kościelnej i młodym wójtem tej wsi. Tam zastaje go powstanie. Wstępuje do zgrupowania Langiewicza do oddziału Klimaszewskiego. Jako porucznik sztabowy jest w bitwach pod Świętym Krzyżem, Staszowem, Małogoszczą. Po załatwieniu spraw służbowych w Krakowie i Lwowie wraca do obozu w Goszczy i tam zostaje chorążym oddziału Żuawów - Rochebruna. Walczy pod Chrobrzem i Grochowiskami po czym przechodzi do Galicji. Następnie w oddziale Chmieleńskiego. Po wycofaniu ponownie działa w oddziale organizowany przez Deskura, ponownie pod wodzą Cmieleńskiego - razem z Chabriolim są dowódcami oddziału zwanego żuawami. Na czele małego oddziału tym razem pod pseudonimem "Rokita" z powodzeniem kieruje walką pod Górami (4.11). Wchodzi z oddziałem do zgrupowania Haukego "Bosaka". Tam zostaje mianowany lustratorem generalnym województwa sandomierskiego - i powierzona mu zostaje misja wizytacji licznych rozproszonych oddziałów zgrupowania. Ostatnią bitwą jego jest bitwa pod Bodzechowem. Wraca do Galicji i po krótkim aresztowaniu wyjeżdża do Czech i Paryża. Do Królestwa wraca pomimo zagrożenia zsyłką w listopadzie 1865. Otrzymuje wyrok roku więzienia w Cytadeli - dzięki amnestii wychodzi po 2/3 tego czasu. Przenosi się w okolice Solca. Dzierżawi folwark Raj. W 1870 kupuje majątek Piotrawin a następnie Kamień. Ożenił się z Zofią Targowską. Miał 5 synów, m.in.: Stanisława i Juliusza i dwie córki.W powstaniu walczyli też jego dwaj bracia: Bronisław i Mieczysław.