Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 10
Tytus O'Byrn
(04.01.1838 Brześć Litewski - 11.03.1897 Nowy Targ) - weteran Powstania Styczniowego zmarł w Nowym Targu [1], [2] w wieku 59 lat jako wdowiec po Anieli [3] vel Aureli [4] Poncet. [3]Urodzony 04.01.1838 r w Brześciu [9] syn Feliksa O'Byrn [9] i Aleksandry Falkoni [9]Rodzeństwo1/ Jan O'Byrn ur. ok. 1833-34 - zm. 15.08. 1834 Przyłuki dwór parafia Brześć , wiek 1,5 roku [10]"Starszy inżynier Wydziału krajowego zmarł 11 bm. w Nowym Targu. Nieboszczyk urodzony w 1838 r w Brześciu Litewskim wyszedł w 1862 r z akademji sztabowej w Petersburgu ze stopniem kapitana pospieszył w 1863 r. do powstania i odbył kampanię jako pułkownik Grzymała i naczelnik województwa podlaskiego, znajdował się w licznych potyczkach z własnym oddziałem przy jen. Kruku, aż ranny pod Kockiem, musiał ustąpić za kordon, W 1870 roku O'Byrn brał udział w wojnie franko-pruskiej jako dowódca batalionu wolnych strzelców. Powróciwszy do Polski nieboszczyk wstąpił w 1872 do służby krajowej, w której odznaczał się sumienną i gorliwą pracą, przy projektowaniu dróg krajowych i regulacji Dniestru, przy budowie licznych dróg w zachodniej Galicji, Od 1889 r. został inżynierem okręgowym w Nowym Targu i pracował gorliwie" [1]Rodzina - pokrewieństwo z Tytusem do ustalenia:1/ Jan O'Byrn (ur przed 1820) i jego żona Anna Orzeszko [6]oraz dzieci:a/ Julia O'Byrn, córka Jana O'Byrn i Anny Orzeszko, ślub 30.08.1839 r w Brześciu, mąż to Feliks Wyszyński , syn Kazimierza Wyszyńskiego i Klary [6]i wnuki:aa/ Helena Maria Wyszyńska ur. ok. 1841 - zm. 1841 r w wieku 1 roku Brześć [obecnie Białoruś] córka Feliksa Wyszyńskiego i Julii O'Byrn, on kawaler lat 25 z Brześcia, ona panna lat 22 z Irlandii [5]2/ Józefa O'Byrn Podgórska (ur przed 1803 ) i jej mąż Tomasz Podgórski [7]oraz ich dzieci:a/Bernard Podgórski ur. ok. 1823 r - zm, 1829 r lat 6, Brześć [11]b/ Józefa Podgórska ur. ok. 1826-27 - zm. 08.08. 1828 r. 1,5 roku, Brześć [12]c/ Włodzimierz Adolf Ludwik Podgórski ur. 18.08.1829 Brześć [7]3/ Aleksandra O'Byrn Podgórska (ur przed 1818) i jej mąż Jan Podgórskioraz ich dzieci:a/ Adolf Podgórski ur ok. 1836 - zm. 04.09. 1837 Brzesć [13]b/ Józefa Podgórski ur. 25.04.1837 Przyłuk parafia Brześć [8]Dzieci:1/ Jan Bolesław O-Byrn ( - zm. 23.012.1895 r Nowy Targ, 12 lat)
Tytus O'Byrn
Uczestnictwo w potyczkach: podlaskie: Międzyrzecz 9.06.1863, Zbilitów 10.06.1863, lubelskie: Częstoborowice 30.07.1863, Chruślina 4.08.1863, Żyrzyn 8.08.1863, Wola Okrzejska 26.09.1863, (Dęblin 26.09.1863), Kock 25.12.1863, lubelskie: Żulin 27.01.1864Przypisy dot. Częstoborowic i udziału Tytus O'Byrna:Wasiutyński ARN. Rkps. 1330. - Niepodległość 10. - Dz. Pow. 174. - Czas 247, 178. - Dz. Pozn. 231. – Przyb. Dz. IV. 325. Z pod Częstoborowic Zieliński i Jankowski poszli nad kordon po broń, a 8.8. walczyli pod Zyżynem. - Zachodzą w pracy tej nazwiska: Grzymała, Loewenhard Karol, O'Byrn de Lassy Tytus i Jarocki; szczegóły, odnoszące się do nich, są niezmiernie powikłane, może żyjący uczestnicy wyjaśnią tę sprawę. Loewenhard Karol jest wymieniony już pod Siemiatyczami'; o nim, jako dowódzcy zandarmeryi konnej wspomina Chołodecki w życiorysie Wrzoska, Wasiutyński pisze, że przed Rybczewicami zeszli się Jankowski, Zieliński, Loewenhard, mający 800 ludzi i Grzymała, nazywający się O'Brien de Lassy, będący nacz, woj. woj. podlaskiego, otoczony eskortą kilkudziesięciu wyborowej jazdy; Kruk w raporcie o Zyżynie pisze o oddziele Jarockiego i eskorcie Grzymały, a w obronie swej (Dz. Pozn. 208) o rozpuszczeniu oddziałów Jankowskiego i Jarockiego po Żyrzynie a przed Fajsławicami, bałamuci mnie ponadto dokument w ARN. N. 559, jest to dymisya Karola Loewenhardta, w nawiasach dodano: Grzymały, jako nacz woj. woj. Podlaskiego! Kilku Żyjących w Paryżu wybitnych uczestników powstania powiada, zc Locwenhardt nie był wojskowym, w czem się mylą, gdyż 1, wymieniony jest w paryskiej liście kwalifikowanych żołnierzy jako oficer. W liście tej jest także Grzymała Tytus (zatem O'Byrn) jako pułkownik; w spisie oficerów są nominacye z dnia 20. 4. dla Grzymały na podporucznika w Augustowskiem; będzie to jeden z Grzymałow, którzy walczyli pod Wawrem, a było ich w Augustowskiem dwóch starszy" więc i chyba młodszy, z dnia 1. 5. na kapitana dla Loewenharda na Podlasiu, bez daty dla Grzymały na majora w Płockiem; z d. 23 7. na porucznika dla Jarockiego na Podlasiu i z 7.8. na kapitana w Krakowskiem, Kolumna w życiorysie Obnińskiego pisze, że wysłano go na Podlasie, aby objął dowództwo oddziału po Grzymale-Jarockim i że oddział ten był do końca pod nazwą oddziału Grzymały i że nim dowodził Obniński wspólnie z Loewenhardem. -- Żychliński Wspomnienia str. 138 pisze o Grzymale jako szwagrze pułkownika mosk. Andruszewicza, był to O'Byrn Tytus, bo i Wasiutyński pisze o nim jako O szwagrze Andruszewicza. - Chwila N. 7 z 10 1. pisze o konnym oddziele Grzymały, uwijającym się w końcu grudnia i początku stycznia. - Czas 226 podaje, że po Grzymale nacz woj woj. podlaskiego został Adam Zieliński. - Wasiutyński po Kaniowoli str. 47. Za Lutyúskim nadszedł wkrótce Loewenhard z 800 ludźmi - z Jankowskim połączył się w Chojnie Grzymała, komenderujący powstaniem w woj. Podlaskiem, miał ze sobą 40 ludzi kawaleryi. Z pochodzenia nazywał się Obrien de Lassy... jego oddział brał udział w bitwie pod Chruślina i Żyżynem..." - Przy opisie bitwy pod Chruśliną znowu nic wspomina o Grzymale, ale o Loewenhardzie, zaś Kruk pisze o Jarockim i Grzymale. - Co się tyczy Grzymałów na Podlasiu i Lubelskiem sprawa przedstawia mi się tak. Już od chwili Siemniatycz był oddział Jarockiego, który się zwał Grzymałą. Oddziałem tym dowodził Karol Loewenhard. Stąd K. Loewenhard u Chołodeckiego nosi pseudonim Grzymały, atoli, kto był ów Jarocki, nie wiem. Oddział ten, w chwili największego rozwoju, tj. gdy się przesuwał koło Częstoborowic miał liczyć ponad 800 ludzi. Loewenhard ów nigdy nie był nacz, woj. województwa, więc zachodzi tu niewytłómaczona dla mnie omyłka w dokumencie urzędowym wydziału wojny, w którym zamiast O'Byrn-Grzymała powiedziano Loewenhard-Grzymała - Pseudonim Grzymała był pseudonimem O'Byrna Tytusa (właściwie O'Brien de Lassy), który miał tylko kilkudziesięciu jazdy, stanowiącej jego eskortę jako nacz woj woj. podlaskiego. Ponadto ów Jarocki musiał mieć pseudonim Grzymała i stąd pseudonim ten przyczepił się także do osób, które oddziałem Jarockiego dowodziły.
Tytus O'Byrn
Tytus O'Byrn (nie O'Brien de Lacy[8]), herbu własnego. Ur. 4.1.1839 Irlandka k. Brześcia Litewskiego, zm. 11.3.1897 Nowy Targ[9]. Syn Feliksa i Aleksandry Falconi. Potomek irlandzkiej rodziny jakobickiej, której przedstawiciel wyemigrował do Polski na początku 18 w. W grudniu 1862 ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Sankt Petersburgu.[1] Krótko po tym, według przekazów rodzinnych, miał przyłączyć się do powstania styczniowego, używając pseudonimu "Grzymała". Pojawiające się w literaturze wzmianki jakoby walczył w oddziale Żuawów Śmierci nie zostały potwierdzone, choć był tam oficer o takim pseudonimie. E. Maliszewski uważał jednak, że O'Byrn mógł opuścić armię rosyjską dopiero na początku maja 1863 gdy rozpoczęło się powstanie na Litwie, i identyfikował go z "Grzymałą", dowódcą partii na Podlasiu walczącym tam od maja 1863 zanim w sierpniu dołączy do gen. "Kruka".[2] Walczył na pewno oddziale Michała Heydenreicha, biorąc udział w Żyrzynem oraz pod Kockiem, gdzie został ranny. W późniejszym podaniu o przyjęcie do Towarzystwa Weteranów we Lwowie napisał tylko o kontuzji pod Kockiem oraz że przez jakiś czas sprawował funkcję Naczelnika /Wojennego/ Województwa Podlaskiego. Prawdopodobnie w 1864 znalazł się na emigracji. W kolekcji J.P. Blocha Ad Usque Fidelis [3] znajduje się zdjęcie podpisane Tytus O'Byrn w stroju powstańczym z pieczątką zakładu fotograficznego w London, Canada West - od 1868 prowincja nazywa się Ontario. Tytus mógł tam pracować przy budowie linii kolejowych, którą nadzorował polski inżynier Kazimierz Gzowski. Powrócił jednak najpóźniej w 1866. W 1870 wziął udział w wojnie francusko-pruskiej jako ochotnik, uciekł z niewoli po bitwie pod Sedanem, po czym włączył się w akcję próby utworzenia Legionu Polskiego. Wyznaczony na dowódcę w zastępstwie przebywającego w Paryżu Jarosława Dąbrowskiego, poniósł porażkę. Krytykowany za nieudolność przez Bronisława Wołowskiego[4], bronił się w cyklu artykułów zamieszczonych w krakowskim "Kraju"[5]. Po zakończeniu Komuny Paryskiej przez krótki czas był więziony przez władze francuskie; podobno wskutek pomyłki; uratowało go może wstawiennictwo generała Ludwika Bystrzonowskiego i innych oficerów. Powróciwszy do Polski, zamieszkał na terenie zaboru austriackiego, początkowo we Lwowie, później w Nowym Targu, gdzie przez wiele lat był na stanowisku p.o. inżyniera wydziału krajowego, nadzorując budowę linii kolejowych. Był w Nowym Targu pierwszym prezesem Towarzystwa Gimnastycznego Sokół, udzielał się na uroczystościach rocznicowych, ale nie zajmował polityką. Zmarł w Nowym Targu w 1897; jako miejsce jego pochowku niekiedy błędnie cytowany jest Cmentarz Łyczakowski we Lwowie,[6] spoczywa jednak prawdopodobnie w Poroninie, lecz jego grób nie został odnaleziony (na tym cmentarzu spoczywa jego żona, syn, szwagierka i jej szwagier - ks. proboszcz Wojciech Roszek).Żona: Aurelia (Aniela) Poncet, ojciec: Edward, matka: Eugenia Marz; zm. 1887, poch. Poronin[16][17][18]Dzieci: * Henrietta, ur. 1888 Nowy Targ[20]* Jan Bolesław, zm. 1895 Nowy Targ w wieku 12 lat, poch. Poronin[9][16]* Antonina + Mieczysław Bażan[19]
Tytus O'Byrn
(04.01.1838 Brześć Litewski - 11.03.1897 Nowy Targ) - weteran Powstania Styczniowego zmarł w Nowym Targu [1], [2] w wieku 59 lat jako wdowiec po Anieli [3] vel Aureli [4] Poncet. [3]Urodzony 04.01.1838 r w Brześciu [9] syn Feliksa O'Byrn [9] i Aleksandry Falkoni [9]Rodzeństwo1/ Jan O'Byrn ur. ok. 1833-34 - zm. 15.08. 1834 Przyłuki dwór parafia Brześć , wiek 1,5 roku [10]"Starszy inżynier Wydziału krajowego zmarł 11 bm. w Nowym Targu. Nieboszczyk urodzony w 1838 r w Brześciu Litewskim wyszedł w 1862 r z akademji sztabowej w Petersburgu ze stopniem kapitana pospieszył w 1863 r. do powstania i odbył kampanię jako pułkownik Grzymała i naczelnik województwa podlaskiego, znajdował się w licznych potyczkach z własnym oddziałem przy jen. Kruku, aż ranny pod Kockiem, musiał ustąpić za kordon, W 1870 roku O'Byrn brał udział w wojnie franko-pruskiej jako dowódca batalionu wolnych strzelców. Powróciwszy do Polski nieboszczyk wstąpił w 1872 do służby krajowej, w której odznaczał się sumienną i gorliwą pracą, przy projektowaniu dróg krajowych i regulacji Dniestru, przy budowie licznych dróg w zachodniej Galicji, Od 1889 r. został inżynierem okręgowym w Nowym Targu i pracował gorliwie" [1]Rodzina - pokrewieństwo z Tytusem do ustalenia:1/ Jan O'Byrn (ur przed 1820) i jego żona Anna Orzeszko [6]oraz dzieci:a/ Julia O'Byrn, córka Jana O'Byrn i Anny Orzeszko, ślub 30.08.1839 r w Brześciu, mąż to Feliks Wyszyński , syn Kazimierza Wyszyńskiego i Klary [6]i wnuki:aa/ Helena Maria Wyszyńska ur. ok. 1841 - zm. 1841 r w wieku 1 roku Brześć [obecnie Białoruś] córka Feliksa Wyszyńskiego i Julii O'Byrn, on kawaler lat 25 z Brześcia, ona panna lat 22 z Irlandii [5]2/ Józefa O'Byrn Podgórska (ur przed 1803 ) i jej mąż Tomasz Podgórski [7]oraz ich dzieci:a/Bernard Podgórski ur. ok. 1823 r - zm, 1829 r lat 6, Brześć [11]b/ Józefa Podgórska ur. ok. 1826-27 - zm. 08.08. 1828 r. 1,5 roku, Brześć [12]c/ Włodzimierz Adolf Ludwik Podgórski ur. 18.08.1829 Brześć [7]3/ Aleksandra O'Byrn Podgórska (ur przed 1818) i jej mąż Jan Podgórskioraz ich dzieci:a/ Adolf Podgórski ur ok. 1836 - zm. 04.09. 1837 Brzesć [13]b/ Józefa Podgórski ur. 25.04.1837 Przyłuk parafia Brześć [8]Dzieci:1/ Jan Bolesław O-Byrn ( - zm. 23.012.1895 r Nowy Targ, 12 lat)