Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 37

Arkady Janusz Marceli Bieńkowski

ur. w Brzostówku gub. Radom. r. 1842. służył jako żołn., następnie podof. w konn. strzelc., a to w oddz. Dworzaczka i Sawickiego, później w oddz. Skowrońskiego pod dowództ. Parczewskiego i Orłowskiego. Walczył pod Kutnem. Kterami, Łodzią. Cepówem górnym. Kołem. Walewicami. Cyrusową wolą. Stiykowem i pod Balkowem. Po powst. urzędn. zakładu dla obłąkanych w Kulparkowie.

poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Roman Dobrowolski

lat 16 - poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

włościanin ze wsi Uchania, z Łowickiego, służył w oddziale Skowrońskiego jako kosynier, poległ pod Cyrusową Wolą 4 Września 1863 r. mając lat 22. Pochowany we wsi Kołazinku. [1] W księdze zgonów par. Kołacinek 1863 r brak jego aktu zgonu - a jest tam wiele aktów zgonów poległych w tej bitwie pod Wolą Cyrusową; możliwe, że to jeden z NN powstańców pochowanych w Kołacinku. [2]Zapewne pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie.

Marcin Fidrgacz

ur. ok. 1845 [1] zm. 10.09.1863 Wola Cyrusowa par. Kołacinek [1] Zapewne powstaniec styczniowy, uczestnik bitwy pod Wolą Cyrusowa 4.09.1863, który zmarł 6 dni po bitwie, zapewne na skutek ran. Zmarł 10.09.1863 r w m. Wola Cyrusowa, lat 18, z Mszczonowa, rodziców nieznanych z imienia, [1] Jego zgon zgłosili gospodarze z Woli Cyrusowej: Jan Klimczak i Kazimierz Wlazło (ci sami, którzy zgłosili zgon 45 powstańców poległych od razu 04.09.1863 r w bitwie pod Wolą Cyrucową). W akcie zgonu znajduje się adnotacja, że imię i nazwisko jest wg jego własnego zeznania. [1]Za tym, że był to powstaniec styczniowy, uczestnik bitwy pod Wolą Cyrusową przemawia:- miejsce zgonu: Wola Cyrusowa- osoby zgłaszające zgon - te same, które zgłaszały zgon poległych powstańców - zmarły nie był znany wcześniej osobom z woli Cyrusowej - imię i nazwisko wg zeznania zmarłego, brak danych o jego rodzicach - data zgonu - 6 dni po bitwie Zapewne pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie.

Florentyn Filipowski

( - ) - powstaniec 1863 r, starszy sierżant w oddziale majora Roberta Skowrońskiego. [1] Udział w bitwie pod Wolą Cyrusową. Zlikwidował rosyjskiego majora i oficera, obsługujących rosyjską artylerię. [1]

Paul Ganier d'Abin

Syn szewca z Paryża. Prawidłowe imię i nazwisko George Ganier. Dodatek "d'Abin" przyjął po babce, której nazwisko brzmiało "Dabin"Walczył prawd. u Garibaldczyków (choć sam podawał że w Żuawach Papieskich - co nie znajduje potwierdzenia). Następnie służył na jako kuchcik i wziął udział w Powstaniu Styczniowym. Przygotowywał m.in. kampanię Taczanowskiego, gdzie dość nieumiejętnie dowodził oddziałem, krytykowany przez żołnierzy, doprowadził jednak pod Pyzdrami do wycofania się Rosjan ratując połączone oddziały.Wiadomość o jego śmierci pod Cyrusową Wolą jest błędna, z racji na fałszywe rozpoznanie go i wpisanie do akt metrykalnych. Z całą pewnością żył po Powstaniu. Wielokrotnie podawany w różnorodnej literaturze - również pod błędnie podawanymi nazwiskami, np. Garnier d'Aubin, Gagne De Albin, itd. Jego są podawane w wielu różnych błędnych wariantach. Czas krakowski dowodził, że w ogóle nie był w Powstaniu lecz jedynie miał taki zamiar, osadzony w więzieniu św. Michała w Krakowie i odstawiony na granicę w grudniu 1863.Po powstaniu urzędnik kolei w Lyonie, ożenił się z Hyacinthe-Clarisse Ricou, po czym wyjechał samotni do Syjamu (Tajlandia) gdzie został dowódcą gwardii królewskiej, generałem i ożenił się z dwoma Syjamkami. Na wieść o konflikcie francusko-pruskim wrócił do Europy, gdzie został pułkownikiem Garibaldiego a później Gambetty. Mianowany dowódcą 18. dywizji na Montmartre. Walczył w Hiszpanii w powstaniu karlistów kiedy ponownie rzekomo zmarł walcząc pod Kartaginą. Następnie rzekomo udał się na San Domingo gdzie wywołał rewolucję i obwołał się na krótko prezydentem republiki (Ambasador twierdził, że taki fakt w ogóle nie miał miejsca). W 1914 ponownie w Syjamie - gdzie prawdopodobnie niedługo zmarł.

Paweł Ganier d'Abin

oficer wojsk francuskich, w powstaniu dowódca kosynierów w oddziale Skowrońskiego.„Głos” nr 35 podaje, że poległ w Rawskiem pod Cyrusową Wolą prowadząc kosynierów do ataku 4 września 1863 r., „Dziennik Poznański” nr 215, że zginął pod Strykowem 11 października(?) 1863 r., „Czas” nr 210, iż pod Wirem w Radomskiem 23 sierpnia 1863 r.

oficer wojsk Francuzkich, w powstaniu dowódca kosynierów w oddziale Skowrońskiego. Głos Nr. 35 podaje, że poległ w Rawskiem pod Cyrusową Wolą,prowadząc kosynierów do ataku 4 Września 1863 r. Dz. Pozn. Nr. 215, podaje że zginął pod Strykowem 11 Września 1863 r. Czas zaś w Nr. 210 powiada, iż pod Wirem w Radomskiem, 23 Sierpnia 1863 roku. [1] Pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie. [2]

Józef Garyelski

urzędnik gospodarczy w Konarach w Radomskiem, natychmiast po wybuchu powstania wstąpił do oddziałku Jankowskiego w stopniu porucznika, a następnie wraz z nim połączył się z Czachowskim. Oprócz mniejszych starć, brał udział w potyczkach pod Grabowem i Rzeźniowem, a w końcu pod Rozniszewem. krótkim pobycie w Księstwie powrócił znów na pole bitew do oddziału Skowrońskiego; bił się z nim pod Cyrusową Wolą dnia o w 1 z es ma i pod Dalkowem dnia 10 t. m. i r. Wzięty do niewoli, zesłany został.

lat 26 - poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Józef Grzegorzyk

lat 28 - poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Karol Guziewicz

ur. ok. 1845 [1] zm. 20.09.1863 Wola Cyrusowa par. Kołacinek [1]Zapewne powstaniec styczniowy, uczestnik bitwy Wola Cyrusowa 4.09.1863, który zmarł 16 dni po bitwie, zapewne na skutek ran. Zmarł 20.09.1863 r w m. Wola Cyrusowa, lat 25, z miasta Rządu Guberialnego Radomskiego, rodziców nieznanych z imienia. [1] Jego zgon zgłosili gospodarze z Woli Cyrusowej: Jan Klimczak i Kazimierz Wlazło (ci sami, którzy zgłosili zgon 45 powstańców poległych od razu 04.09.1863 r w bitwie pod Wolą Cyrucową). W akcie zgonu znajduje się adnotacja, że imię i nazwisko zmarłego jest wg jego własnego zeznania. [1]Za tym, że był to powstaniec styczniowy, uczestnik bitwy pod Wolą Cyrusową przemawia:- miejsce zgonu: Wola Cyrusowa- osoby zgłaszające zgon - te same, które zgłaszały zgon poległych powstańców- zmarły nie był znany wcześniej osobom z woli Cyrusowej - imię i nazwisko wg zeznania zmarłego, brak danych o jego rodzicach- data zgonu - 14 dni po bitwieZapewne pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie.

Eugeniusz Jankowski

porucznik. Ur. w 1840r. w Kaliszu. Walczył po dowództwem Joung de Blankenheima, Skowrońskiego, Skrzyńskiego, Miśkiewicza, Matuszewicza, Grabowskiego i Syrewicza. Brał udział w bitwach pod Nową Wsią, Cyrusową Wolą, Praszką, Duninowem i wielu innych. Aresztowany i osadzony w więzieniu w Łęczycy, a potem zesłany na osiedlenie do gub. czernigowskiej na 12 lat. Jako wolny posieleniec przebył tam 15 lat.

Wiktor Aleksander Jaworski

W powstaniu podporucznik. Urodzony w 1840 roku w Opocznie. Walczył pod rozkazami Skowrońskiego i Luttticha. Był oficerem do szczególnych poruczeń oraz adiutantem. Brał udział w bitwach pod: Cyrusową Wolą, Dalkowem. Po powstaniu wyemigrował do Francji. Brał udział w wojnie francusko-pruskiej w latach 187— 10871 . Walczył pod dowództwem pułkownika O'Byrn-Grzymały, jako oficer.

lat 32 - poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Antoni Kaperski

poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Edward Klazyński

lat 25-poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

zdaje się brat Stanisława, zginął w r. 1863 pod Cyrusową Wolą

wieku lat 18 włościanin ze wsi Bobrownik z księstwa Łowickiego służył jako szrogowiec kosynieróww oddziale Skowrońskiego, poległ wbitwie pod Wolą Cyrusową d. 4 Września 1863 r. pochowany we wsi kościelnej Kołacińki.

lat 25 - poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Walenty Olenderek

lat 28- poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Józef Pawłowski

poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Józef Pawłowski vel Szepkowski

ur. ok. 1823 [1] [3] zm. 04.09.1863 Wola Cyrusowa [1] [2] [3] Powstaniec Styczniowy [2], [3] szewc ze Zgierza, lat ok 40, "silnej budowy", "twarzy okrągłej, oczu piwnych, włosów i wąsów ciemnych" poległy w bitwie pod Wolą Cyrusową [1] [2] [3] (z oddziału kpt. Stanisław Szumlańskiego, lub Roberta Skowrońskiego, walczących pod dow. Taczanowskiego[1] Pochowany w zbiorowej mogile powstańców styczniowych na cmentarzu parafialnym w Kołacinku, obecnie gmina Dmosin, powiat brzeziński, województwo łódzkie. [2]

Józef Piotrowski

ur. w 1844r. w Kurdwanowie. Walczył w oddziale Kurowskiego pod Cyrusową Wolą, gdzie został ranny w szczękę i w bok. Jako ranny ukrył się u Kączkowskiego Rafała w maj. Cyrusowa Wola.Wykazany, jako więziony w Sieradzkim więzieniu zamkowem. Był pod śledztwem za należenie do oddziału powstańczego. Orzeczenie Komisji brzmi: Podlega wysłaniu do Pskowa.

Wawrzyniec Rykała

lat 25-poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

lat 23-poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Kupiec, wdowiec, 1 dziecko, katolik. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był uczniem szkoły i był w organizacji od 1861r., natomiast w czasie powstania służył jako podporucznik, po bitwie brdowskiej został mianowany porucznikiem, a następnie kapitanem oddziału kaliskiego Szumlańskiego. Służył u Mierosławskiego i Mielęckiego pod Nową Wsią, u Junga. Był pod Brdowem, Niewieszem, Grochowami, Lipiczami u Szumlińskiego i u Skowrońskiego pod Wolą Cyrusową, Oporowem, Dalkowem. Wysłany do Tobolska Wiadki wrócił w 1871r. Był ranny pod Nową Wsią. Deklarację podpisał 13.01.1889r.

ur. w Stabowicach r. 1834, agronom, służył oddziałach Szumlańskiego, Oborskiego, Włodka i Calliera. Walczył pod Szczawinem, Niewierzem, Babskiem, Juruntowem, Wolą cyrusową, Oporowem i Dalkowem. Przebył półroczne więzienie za niestawienie się do wojska prusk. Po powst. rządca dóbr.

Ur. 1834r., Słaborowice. Rządca gospodarczy, zamieszkały w Paszkowce koło wielkich Dróg, żonaty, ewangelik. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był w gospodarstwie wiejskim, natomiast w czasie powstania w oddziale kaliskim pod Szumlańskim, Oborskim, Włodkiem i Callierem. Walczył w bitwie pod Szczawinem, Niewierzem, Babskiem, Jarantowem (koło Grójca), pod Wolą Cyrusową, Oporowem i Dalkowem. Odbył półroczne więzienie w Ostrowie za niestawienie się do wojska. Deklarację podpisał 05.05.1893r.

lat 40-poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Wojciech Szpakowski

lat 25-poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

Michał Woźniakowski

ur. 1821 r., bił się pod Cyrusową Wolą, pod Dalkowem i pod Wartą, gdzie wzięty do niewoli, zesłany został na Sybir.

Ludwik Zalewski

Dowódca strzelców -poległ pod Wolą Cyrusową Ziemia Brzezińska

(16.05.1844 Ośla Górka par. Głowno - 06.05.1919 Głowno) Powstaniec Styczniowy, uczestnik bitwy pod Wolą Cyrusową w oddziale Wawrzyńca Rykały. Ranny, skazany na karę śmierci zamienioną na zesłany do Omska. Tam ożenił się; jego żona zmarła. Wrócił do Głowna i ożenił się w 1909 r. ze Stanisławą Niezbrzycką z domu Kaźmierską (wdową).Urodzony w Oślej Górce par. Głowno [obecnie teren w granicach miasta Głowna], syn Stanisława Zielińskiego [2], [3] garncarza lat 44 [3] i Ludwiki Przybylskiej [2], [3] lat 24 [3] małżonków Zielińskich. [2], [3] Rodzice chrzestni: Wincenty Skowroński rzeźnik lat 60 (ojciec powstańca styczniowego Łukasza Skowrońskiego) i Tekla Perlińska [3]Zmarł 06.05.1919 roku w Głownie [obecnie pow. zgierski, woj. łódzkie] Pozostawił owdowiała żonę Stanisławę z Kazimierskich. [2]

wieku lat 22, z Warszawy, podobno ze straży ogniowej., służył wraz z dwoma braćmi w kawaleryi pod dowództwem Parczewskiego jako żołnierz, w ataku na armaty pod Cyrusową-wolą w powiecie Rawskim 4 Września 1863 r. zginął od kul kartaczowych, pochowany we wsi parafialnej Kotasinku, blizko Woli - Cyrusowej. , [1] W księdze zgonów par. Kołacinek 1863 r brak jego aktu zgonu - a jest tam wiele aktów zgonów poległych w tej bitwie pod Wolą Cyrusową; możliwe, że to jeden z NN. [2]

włościanin, zginął 4 września 1863 r. pod Cyrusową Wolą. [1]W księdze zgonów par. Kołacinek 1863 r brak jego aktu zgonu - a jest tam wiele aktów zgonów poległych w tej bitwie pod Wolą Cyrusową; możliwe, że to jeden z NN powstańców pochowanych w Kołacinku. [2]