syn lekarza w Paryżu, brał udział w powstaniu r. 1863 pod nazwiskiem Dorand, walczył pod Lelewelem, przy obronie powierzonego sobie stanowiska pod Panasówką, otrzymał strzałkartaczowy, w skutek czego w szpitalu w Cieszanowie amputowano mu nogę, poczem wyemigrował do Francyi, lecz tam wycieńczony na siłach wpadł w suchoty i w kilka tygodni po śmiercimatki swej umarł. 25 Maja 1867 r. tamże pochowany.
Źródło
[Kolumna Z., Pamiątka dla rodzin polskich..., t. II]